Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρεμβαίνει στις 18 Οκτωβρίου για να ανακοινώσει ότι δεν θα υπάρξει εκλογή εάν δεν αποκατασταθεί η τάξη.

Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσω μια ντουζίνα διαδηλώσεις της «Γενιάς Z», δηλαδή των ατόμων ηλικίας 14-29 ετών, είτε οργανωμένες είτε μη οργανωμένες. Αν πολλά κινήματα διαμαρτυρίας στα οποία συμμετείχε έχουν λάβει χώρα σε άλλα κράτη, η Γενιά Z καταγγέλλει πάντα τη διαφθορά, τον νεποτισμό και τις καταχρήσεις εξουσίας πριν από οποιαδήποτε άλλη αδικία.

Θα έχω πάντα κατά στο νου μου ότι, αν δεν μπορεί κανείς να προκαλέσει την οργή ενός πλήθους, είναι πολύ εύκολο να το αποτρέψει από τον αρχικό του στόχο. Αυτές οι διαδηλώσεις ξεκινούν λοιπόν πάντα προς το γενικό συμφέρον, αλλά μπορούν να παρεκκλίνουν στην πορεία.

Ένα πρώτο χαρακτηριστικό αυτών των κινημάτων είναι ότι όλα ξέσπασαν μετά από σκάνδαλα διαφθοράς ή καταστολής. Οι διαδηλωτές δεν επικαλέστηκαν κάποια συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία, αλλά εξέφρασαν πρωτίστως την απαίτησή τους για δικαιοσύνη.

• Μογγολία: Στις 11 Ιανουαρίου 2025, νέοι διαδηλώνουν στην Ουλάν Μπατόρ για να διαμαρτυρηθούν κατά του τρόπου ζωής της οικογένειας του Πρωθυπουργού Λουβσανναμσράι Ογιούν-Ερντέν. Το κίνημα καταγγέλλει ταχέως τη διαφθορά στο σύνολο της πολιτικής τάξης και ζητά την παραίτηση 33 βουλευτών. Τελικά, ο Πρωθυπουργός θα παραιτηθεί στις 3 Ιουνίου.

• Ινδονησία: Τον Φεβρουάριο του 2025, διαδηλώσεις ξέσπασαν στην Ιάβα κατά της διαφθοράς. Ενισχύθηκαν από ένα φοιτητικό συνδικάτο όταν η κυβέρνηση ενέπλεξε τα πανεπιστήμια σε μεταλλευτικά έργα με αντάλλαγμα δωρεάν γεύματα για όλους τους φοιτητές.

Οι διαδηλώσεις τότε υπέβοσκαν σε όλη τη χώρα, ενώ η κυβέρνηση παρείχε σημαντικά προνόμια στους στρατιωτικούς και υποστήριζε τη «μεταφορά» των κατοίκων της Γάζας, ανακοινώνοντας την πιθανή μεταφορά τους στο «μεγαλύτερο μουσουλμανικό κράτος του κόσμου».

Τον Αύγουστο, οι διαδηλώσεις επαναλήφθηκαν, με κάλεσμα των οδηγών φορτηγών, με αφορμή σημαντικές αυξήσεις φόρων.

Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε η πειρατική σημαία του πληρώματος του Καπέλου από Άχυρο από το manga One Piece. Ήταν το σύμβολο του αγώνα κατά της διαφθοράς. Το να την κρατά κανείς ψηλά κατέστη διώξιμο ποινικά για εσχάτη προδοσία.

Τελικά, ο πρόεδρος Πραμπόβο Σουμπιάντο αναγνώρισε ότι η νεολαία έχει το δικαίωμα να διαδηλώνει και ήρε τις κυρώσεις κατά της πειρατικής σημαίας.

• Τόγκο: Στις 26 Ιουνίου 2025, διαδηλώσεις ξέσπασαν μετά τη σύλληψη από την αστυνομία και τον βασανισμό του ράπερ Aamron. Πήραν αμέσως πολιτική τροπή, καθώς ο μακρύς βασανισμός του είχε βιντεοσκοπηθεί από τους αστυνομικούς και ο πρόεδρος Φορ Γκνασινγκμπέ βρισκόταν σε διαδικασία αλλαγής του πολιτικού καθεστώτος μέσω αναθεώρησης του Συντάγματος. Το κίνημα διήρκεσε μέχρι τον Δεκέμβριο. Εξασθένησε μπροστά στην πολύ βίαιη καταστολή, συχνά θανατηφόρα.

• Νεπάλ: Από τις 8 έως τις 14 Σεπτεμβρίου 2025, νέοι διαδηλώνουν στην Κατμαντού κατά των παιδιών και συγγενών πολιτικών αξιωματούχων, που επιδεικνύουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την πολυτελή ζωή τους. Η εξουσία απαντά μπλοκάροντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά αυτό το μέτρο προκαλεί το αντίθετο από το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Τελικά, ο Πρωθυπουργός Κάντγκα Πρασάντ Σάρμα Όλι αναγκάζεται να παραιτηθεί.

• Ανατολικό Τιμόρ: Από τις 15 έως τις 17 Σεπτεμβρίου, ένα φοιτητικό συνδικάτο διαδηλώνει στη Ντίλι για να διαμαρτυρηθεί κατά των οικονομικών προνομίων που χορηγούνται στους βουλευτές. Τελικά, οι τελευταίοι θα πρέπει να στερηθούν τα πολυτελή αυτοκίνητα που είχαν παραγγείλει.

• Φιλιππίνες: Στις 21 Σεπτεμβρίου 2025, 100.000 νέοι παρέλασαν στη Μανίλα κατά της διαφθοράς των φατριών στην εξουσία, των Μάρκος και των Ντουτέρτε. Το 70% των κονδυλίων που προορίζονταν για την καταπολέμηση των πλημμυρών φέρεται να έχει εξαφανιστεί.

• Μαδαγασκάρη: Τον Σεπτέμβριο του 2025, διαδηλώσεις ξεσπούν στη Μαδαγασκάρη κατά της απουσίας διανομής της οικονομικής ανάπτυξης μετά από μια άστοχη ομιλία του προέδρου Άντρι Ρατζοελίνα, ο οποίος επαινούσε μια οικονομική πρόοδο που ο λαός δεν βλέπει. Οι διαδηλώσεις που γενικεύονται οδηγούν σε στρατιωτικό πραξικόπημα και στη φυγή του προέδρου Άντρι Ρατζοελίνα.

• Μαρόκο: Στις 27 Σεπτεμβρίου 2025, 200.000 νέοι διαδηλώνουν άτακτα στις μεγάλες μαροκινές πόλεις κατά της διαφθοράς και του νεποτισμού. Ξεκινά ενώ το κράτος αφιερώνει σημαντικά ποσά στην προετοιμασία του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου, ενώ τα νοσοκομεία καταρρέουν. Το κίνημα σταματά μπροστά στην καταστολή του.

• Παραγουάη: Στις 28 Σεπτεμβρίου 2025, διαδηλώσεις νέων ξεκίνησαν για να διαμαρτυρηθούν κατά της διαφθοράς και μιας απόπειρας τροποποίησης του Συντάγματος που θα επέτρεπε στον πρώην πρόεδρο, τον μαφιόζο Οράσιο Κάρτες, να επιστρέψει στην εξουσία. Οι ιθαγενείς της Αμερικής ενώθηκαν με τη Γενιά Z όταν έμαθαν τη μεταφορά του γραφείου του Instituto Paraguayo del Indígena (INDI) σε στρατιωτική βάση. Το κίνημα σταμάτησε στις 3 Οκτωβρίου αφού ο πρόεδρος Σαντιάγο Πένια ακύρωσε αυτή την απόφαση.

• Μεξικό: Στις 15 Νοεμβρίου 2025, μετά τη δολοφονία ενός δημάρχου από κάποιο καρτέλ, δεκάδες χιλιάδες νέοι διαδήλωσαν για την ασφάλειά τους και κατά της διαφθοράς. Οι διαδηλώσεις σταμάτησαν στα μέσα Δεκεμβρίου, χωρίς λύση.

• Βουλγαρία: Στις 26 Νοεμβρίου 2025, διαδηλώσεις νέων ξέσπασαν για να διαμαρτυρηθούν κατά του σχεδίου προϋπολογισμού που μεταβίβαζε τη χρηματοδότηση των συντάξεων και της κοινωνικής ασφάλισης από τις επιχειρήσεις στους φόρους, και κατά της διαφθοράς. Σταμάτησαν μόνο ένα μήνα αργότερα, μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Ζελιάζκοφ και την απόσυρση της μεταρρύθμισης.

• Ιαπωνία: Στις 3 Μαΐου 2025, 50.000 νέοι διαδήλωσαν κατά της επαναστρατιωτικοποίησης της χώρας τους χρησιμοποιώντας φωτεινές ράβδους, όπως στις συναυλίες K-Pop και κατά την απόπειρα επιβολής στρατιωτικού νόμου στη Νότια Κορέα. Σύντομα πολλαπλασιάστηκαν σε όλη τη χώρα και σταμάτησαν από εξάντληση.

• Ινδία: Στις 15 Μαΐου 2026, ο πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου παρομοιάζει τους νέους ανέργους με κατσαρίδες. Ένας νεαρός φοιτητής επικοινωνίας τότε ιδρύει το «Κόμμα του Λαού των Κατσαρίδων». Οργανώνει διαδηλώσεις μέχρις ότου παραιτηθεί ο υπουργός Παιδείας. Το κίνημα επανέρχεται τον Οκτώβριο με τη διαμαρτυρία κατά της μεταρρύθμισης των εκλογικών καταλόγων, των οποίων η διαδικασία αποκλείει τους φτωχότερους Ινδούς. Συνεχίζεται σήμερα, παρά τη φυλάκιση του ηγέτη του [1].

Η διαδήλωση της 17ης Οκτωβρίου στη Γαλλία

Από τις 18 Σεπτεμβρίου 2026, μαθητές λυκείου διαδηλώνουν, αρχικά στην Κρετέιγ, κατόπιν σε όλη την Ιλ-ντε-Φρανς και τέλος σε όλη τη χώρα κατά των συνθηκών σπουδών τους. Σύντομα ενώνονται μαζί τους οι φοιτητές. Και, λίγο αργότερα, τα συνδικάτα της δημόσιας διοίκησης.

Οι πρώτες διαδηλώσεις είναι ειρηνικές, αλλά αρχίζουν να αναφέρονται εκτροπές όταν αριστεροί αιρετοί δηλώνουν ότι η βία είναι νόμιμη. Τότε ταραχοποιοί ενώνονται με τους μαθητές λυκείου και τους φοιτητές, προκαλώντας πολλές ζημιές στα λύκεια και τα πανεπιστήμια. Οι αστυνομικοί τότε διερωτώνται για τη διοίκησή τους: πράγματι, λαμβάνουν αντιφατικές διαταγές που δεν τους επιτρέπουν να προστατεύσουν τους διαδηλωτές και τους εκθέτουν στους ταραχοποιούς.

Διαδηλώσεις ανακοινώνονται σε εθνικό επίπεδο, στις 17 Οκτωβρίου. Τα «Κίτρινα Γιλέκα», δηλαδή το άτυπο κίνημα του 2018-2019 κατά της τιμής των καυσίμων και υπέρ της περιφερειακής Γαλλίας, ενώνονται με το κίνημα. Επιδιώκουν τον στόχο της καταπολέμησης της ακρίβειας.

Η εδαφική αστυνομία, αν και φημισμένη για την μεγάλη της ακρίβεια, υποεκτιμά σε 150.000 διαδηλωτές κατ’ ανώτατο όριο αυτές τις συγκεντρώσεις, ενώ θα είναι μεταξύ 550.000 και 800.000. Η διεύθυνση της αστυνομίας μεριμνά ώστε οι μονάδες τήρησης της τάξης να προβλεφθούν μόνο για τις εκτιμώμενες διαδηλώσεις και φροντίζει να διαθέτει μόνο το ελάχιστο απόθεμα πυρομαχικών σε δακρυγόνα και χειροβομβίδες διασποράς.

Οι ευρωπαίοι black blocks μεταφέρουν χιλιάδες μαχητές, κυρίως από την Ιταλία, την Ελβετία, τη Γερμανία και το Βέλγιο.

Στις 17 Οκτωβρίου, συγκρούσεις ξεκινούν πριν από το μεσημέρι. Θα τελειώσουν τα ξημερώματα της 18ης. Η υπερφορτωμένη αστυνομία δεν καταφέρνει να προστατεύσει ούτε πρόσωπα ούτε πράγματα, εκτός από το προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων. Περισσότεροι από 600 αστυνομικοί και χωροφύλακες τραυματίζονται, αλλά μόνο 26 άτομα παραπέμπονται στη Δικαιοσύνη. 1.500 καταστήματα καταστρέφονται, ιστορικά κτίρια πυρπολούνται. Οι ζημιές εκτιμώνται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Ανάλυση

Κανένα ιδιαίτερο γεγονός δεν πυροδότησε τη μαθητική διαμαρτυρία. Πρόκειται για μια γενικευμένη αγανάκτηση μπροστά στο αίσθημα εγκατάλειψης μιας γενιάς στην οποία εξηγείται ότι πρέπει να αρκεστεί σε χώρους κακώς μονωμένους, όπου υποφέρει από τη ζέστη και το κρύο ανάλογα με τις εποχές· και ότι δεν πρέπει να ελπίζει να έχει καθηγητές όταν οι δικοί της αρρωσταίνουν· ότι ούτως ή άλλως δεν θα έχει ποτέ εργασία και θα αντικατασταθεί από την Τεχνητή Νοημοσύνη· αλλά ότι θα πρέπει παρ’ όλα αυτά να πληρώσει το χρέος και τους τόκους του χρέους που συσσώρευσαν οι γονείς τους.

Σε πρώτη φάση, ένα αριστερό πολιτικό κόμμα επιχείρησε να οικειοποιηθεί αυτές τις διαδηλώσεις πηγαίνοντας στις εξόδους των λυκείων. Αλλά όλα άλλαξαν, εκείνη τη 17η Οκτωβρίου.

Είναι προφανές ότι υπεύθυνοι, εντός της διοίκησης της αστυνομίας, έπραξαν τα πάντα ώστε αυτή η διαδήλωση να εκφυλιστεί, περιφρονώντας τους διαδηλωτές και τους υφισταμένους τους, τους αστυνομικούς. Διαπιστώνεται, γεγονός άνευ προηγουμένου, ότι το κύριο αστυνομικό συνδικάτο, Alliance, κατέθεσε μήνυση κατ’ αγνώστων, στις 14 Οκτωβρίου, για «έκθεση της ζωής άλλου σε κίνδυνο». Αυτή η οργάνωση συγκεντρώνει μαρτυρίες, σε όλη τη χώρα, για να ταυτοποιήσει τους αξιωματικούς που οργάνωσαν το χάος.

Πρέπει να αναρωτηθεί κανείς, όπως κάνουν αυτοί οι αστυνομικοί, τι επιδιώκουν οι κρυμμένοι υπεύθυνοι αυτών των βιαιοτήτων. Είναι πιθανό ότι προετοιμάζουν μια επιχείρηση που στοχεύει να διαταράξει την προεδρική εκλογή της 18ης Απριλίου και της 2ας Μαΐου 2027.

Είναι δυνατόν αυτοί οι κρυμμένοι υπεύθυνοι να βρίσκονται στη Γαλλία, αλλά εξίσου πιθανό να βρίσκονται στο εξωτερικό· μια υπόθεση που ενισχύεται από τη συμμετοχή των ευρωπαίων black blocks.

Πώς να μην θυμηθεί κανείς ότι το 2011, ο υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που προηγούνταν στις δημοσκοπήσεις, Ντομινίκ Στρος-Καν, συνελήφθη στη Νέα Υόρκη για βιασμό, από την τοπική αστυνομία, αλλά με τη βοήθεια του Πενταγώνου, εξασφαλίζοντας την εκλογή του «φίλου» του, Φρανσουά Ολάντ; [2]

Πώς να μην θυμηθεί κανείς ότι το 2017, ο υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που προηγούνταν στις δημοσκοπήσεις, Φρανσουά Φιγιόν, κατηγορήθηκε ότι προσέλαβε τη σύζυγό του ως κοινοβουλευτική βοηθό χωρίς εκείνη να εκτελεί εργασία στην Εθνοσυνέλευση, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την εκλογή ενός τρίτου, του Εμανουέλ Μακρόν;

Πώς να μην εξετάσει κανείς ότι το 2027, η υποψήφια στις προεδρικές εκλογές που προηγείται στις δημοσκοπήσεις, Μαρίν Λε Πεν, θα καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη και θα στερηθεί τα πολιτικά της δικαιώματα… ή ότι η κατάσταση απαιτεί να τεθεί η χώρα υπό «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» ή ακόμη, σύμφωνα με τη νέα διάταξη που εισήγαγε ο νόμος της 16ης Αυγούστου 2026, υπό «κατάσταση συναγερμού εθνικής ασφάλειας»;

Απευθυνόμενος στο Έθνος, το αμέσως επόμενο πρωί, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έκανε έναν σύντομο απολογισμό αυτής της ημέρας καταστροφής [3]. Κατέληξε ότι οι Γάλλοι είναι ανίσχυροι μπροστά σε αυτές τις βιαιότητες. Στη συνέχεια, κατέληξε ευχόμενος την αποκατάσταση της τάξης… ώστε να μπορέσουν να διεξαχθούν οι εκλογές.

Τιερί Μεϊσάν
Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] « Le "Parti du Peuple des Cafards" sonne la révolte des démunis à Bahrat » (Το "Κόμμα του Λαού των Κατσαρίδων" σημαίνει την εξέγερση των απόρων στο Μπαράτ), Réseau Voltaire, 15 octobre 2026.

[2] “Ο Ομπάμα, ο χρηματοοικονομικός πόλεμος και ο αποκλεισμός του Ντομινίκ”, του Τιερί Μεϊσάν, Комсомо́льская пра́вда (Ρωσία), Δίκτυο Βολταίρος, 26 mai 2011.

[3] «Allocution du Président de la République» (Διάγγελμα του Προέδρου της Δημοκρατίας), Emmanuel Macron, Palais de l’Élysée, 18 octobre 2026.