Οι συνέπειες του πολέμου κατά του Ιράν
Για πρώτη φορά, ένας λαός που δέχεται επίθεση από την ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη στην Ιστορία αντεπιτίθεται εναντίον στρατιωτικών βάσεων και ξένων επενδύσεων του αντιπάλου του. Πρόκειται για έναν τρόπο διεξαγωγής πολέμου, προσαρμοσμένο στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, τον οποίο κανένας από τους στρατηγικούς μας αναλυτές δεν είχε προβλέψει. Η σύγκρουση αυτή δεν μοιάζει με καμία άλλη. Είναι η πρώτη που θα μπορούσε να δει μια μεσαίου μεγέθους χώρα να επικρατεί έναντι μιας τερατώδους δύναμης.
Ένας «αναθεωρητικός σιωνιστικός» πόλεμος
ΟΜπενιαμίν Νετανιάχου είναι γιος του ιστορικού Μπενζιόν Νετανιάχου, προσωπικού γραμματέα του ιδρυτή του «αναθεωρητικού σιωνισμού», Βλαντίμιρ Ζεέβ Ζαμποτίνσκι. Η δυναστεία των Νετανιάχου υποστήριζε πάντα τον «αναθεωρητικό σιωνισμό» ενάντια στους «σιωνιστές». Οι τελευταίοι, υπό την ηγεσία του Τέοντορ Χερτσλ, αποσκοπούσαν στην οικοδόμηση ενός εβραϊκού κράτους, ενώ ο Ζαμποτίνσκι διεκδικούσε τη δημιουργία μιας «εβραϊκής αυτοκρατορίας».
Το 1921, στην Ουκρανία, ο Ζαμποτίνσκι συμμάχησε με τον ηγέτη των «ολοκληρωτικών εθνικιστών» Σιμόν Πετλιούρα εναντίον των μπολσεβίκων. Ο Πετλιούρα συνέχισε να οργανώνει πογκρόμ εναντίον των Εβραίων, των οποίων ο Ζαμποτίνσκι ισχυριζόταν ότι ήταν υπερασπιστής. Αυτή η αντίφαση οδήγησε τον Ζαμποτίνσκι στην παραίτησή του από την Παγκόσμια Σιωνιστική Οργάνωση (ΠΣΟ), της οποίας ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου.
Κατά την άνοδο της Ευρώπης προς τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ζαμποτίνσκι αναδείχθηκε ως «φασίστας». Δημιούργησε μια πολιτοφυλακή, την Μπετάρ, στη Ρώμη, υπό την υψηλή αιγίδα του Ντούτσε Μπενίτο Μουσολίνι. Στην αρχή του πολέμου, κατέφυγε σε ένα ουδέτερο κράτος, τις Ηνωμένες Πολιτείες (οι οποίες εισήλθαν στον πόλεμο μόνο μετά τον ιαπωνικό βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ). Ο Ζαμποτίνσκι πέθανε τους πρώτους μήνες του πολέμου, αλλά οι άνδρες του συνέχισαν τον αγώνα του στο πλευρό των φασιστών και των ναζί. Είτε αυτό σοκάρει είτε όχι, οι αναθεωρητικοί σιωνιστές οργάνωσαν αρκετές διαπραγματεύσεις με το Γ’ Ράιχ. Ο Ρέζσο Κάστνερ (γνωστός ως «Ρούντολφ Ισραέλ Κάστνερ»), Ούγγρος ηγέτης των αναθεωρητικών εθνικιστών, διεξήγαγε συνομιλίες έως τις τελευταίες εβδομάδες του πολέμου με τον Άντολφ Άιχμαν, υπεύθυνο για την λογιστική της «τελικής λύσης» των Σλάβων, των Εβραίων και των Τσιγγάνων [1].
Σε όλη τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου διεκδίκησε αυτή την πνευματική του κληρονομιά. Ωστόσο, ενήργησε με ευκαιριακό τρόπο, χωρίς να εφαρμόσει το ιδεώδες του στην πράξη [2]. Αυτή η περίοδος έληξε στις 29 Δεκεμβρίου 2022, με τον σχηματισμό, με τη βοήθεια και την υποστήριξη του Έλιοτ Άμπραμς, ενός ρατσιστικού εβραϊκού συνασπισμού (ανωτερισμός) [3].
Σιγά σιγά, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου γινόταν όλο και πιο τολμηρός, απειλώντας τους Αγγλοσάξονες, τον Φεβρουάριο του 2024, με την ανασύσταση της «συμμορίας Στερν» [4], η οποία δολοφόνησε τον ειδικό εκπρόσωπο των Ηνωμένων Εθνών στην εποχή της βρετανικής Εντολής στην Παλαιστίνη (1948)· δηλώνοντας στα εβραϊκά, στις 23 Αυγούστου 2025, την προσήλωσή του στη δημιουργία ενός «Μεγάλου Ισραήλ» και καλώντας, στις 15 Σεπτεμβρίου 2025, να μετατραπεί η ισραηλινή δημοκρατία σε μια «υπέρ-Σπάρτη» [5].
Επομένως, πρόκειται για έναν ομολογημένο φασίστα, και όχι πλέον για έναν πολιτικό ρασοφόρο, ο οποίος δήλωσε ότι θέλει να διεξαγάγει έναν πόλεμο σε «επτά μέτωπα» και να τερματίσει τον ανταγωνισμό με το Ιράν.
Πριν από έναν ακριβώς χρόνο, προέβλεπα τον τρέχοντα ισραηλο-αμερικανικό πόλεμο κατά του Ιράν [6]. Είναι μάταιο να συζητάμε για τα αίτια αυτής της σύγκρουσης: όλες οι επίσημες δικαιολογίες της αποδείχθηκαν ψευδείς (δεν υπάρχει ιρανικό στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα από το 1988· το Ιράν δεν διαθέτει διηπειρωτικούς πυραύλους· το Ιράν δεν απειλούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες· τέλος, το Ιράν δεν έχει πληρεξούσιους (proxies) από το 2019.). Αρκεί να διαπιστώσουμε ότι απλώς εφαρμόζει το πρόγραμμα του «αναθεωρητικού σιωνισμού». Τα εκατομμύρια των Ισραηλινών που διαδήλωσαν εναντίον του δεν ξεγελιούνται.
Ας αναρωτηθούμε τώρα ποιες είναι οι πρώτες συνέπειες.
Η έκρηξη του κινήματος Maga
Η πρώτη συνέπεια αυτού του πολέμου είναι η έκρηξη που προκάλεσε στο κίνημα Maga (Κάνε την Αμερική Μεγάλη Ξανά!). Οι κύριοι λαϊκοί υποστηρικτές του Προέδρου Τραμπ του απέσυραν ξαφνικά την εμπιστοσύνη τους. Δεν ανέχονται οι Ηνωμένες Πολιτείες να εμπλέκονται σε έναν πόλεμο κατ’ αποκλειστική απαίτηση του Ισραήλ.
Μπορεί κανείς να συζητά αν ο Ντόναλντ Τραμπ χειραγωγήθηκε ή αν ενήργησε για να διατηρήσει την υποστήριξη των μεγάλων τραπεζιτών της διασποράς για τη χώρα του. Δεν έχει σημασία. Το γεγονός είναι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει χάσει τη λαϊκή του υποστήριξη. Οι πρώην οπαδοί του δεν θα στραφούν γι’ αυτό προς το Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά σκοπεύουν να συνεχίσουν τον αγώνα του, χωρίς εκείνον.
Οι 3.300 συγκεντρώσεις του Σαββάτου δεν είχαν ως στόχο να καταγγείλουν τον πόλεμο στο Ιράν, αλλά την εξουσία του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν συγκέντρωναν μόνο δημοκράτες, αλλά και ρεπουμπλικάνους και τζάκσονιους οι οποίοι οφείλουν στον Ντόναλντ Τραμπ ότι ξύπνησαν, αλλά δεν τον εμπιστεύονται πλέον σήμερα.
Κανείς πλέον δεν αντιλαμβάνεται το διεθνές δίκαιο όπως παλιά
Η δεύτερη συνέπεια αυτού του πολέμου είναι η συνειδητοποίηση ότι το να φιλοξενεί κανείς μια στρατιωτική βάση των ΗΠΑ, αντί να υπερασπίζεται μια χώρα, την εκθέτει αντιθέτως στο να γίνει στόχος πολέμου. Από τις 28 Φεβρουαρίου 2026, όλα τα κράτη του Κόλπου που στοχοποιήθηκαν από το Ιράν διαμαρτυρήθηκαν έντονα. Η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ και το Κατάρ κατέθεσαν καταγγελίες στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Κάθε ένα κατήγγειλε «μια κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και μια άμεση προσβολή της ασφάλειας και της εδαφικής ακεραιότητας». Ήταν τόσο βέβαιοι για το δίκαιό τους που δεν έδωσαν σημασία στην απάντηση του Ιράν. Χρειάστηκε η Τεχεράνη να τους απαντήσει δύο συνεχόμενες φορές για να συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα. Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών και το διεθνές δίκαιο δικαιώνουν το Ιράν: κάθε κράτος που δέχεται επίθεση από άλλο μπορεί νόμιμα να αντεπιτεθεί εναντίον του και εναντίον τρίτων των οποίων το έδαφος χρησιμοποιείται για την επίθεση.
Μέχρι σήμερα, κανένα κράτος δεν είχε αντισταθεί με αυτόν τον τρόπο σε μια επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών. Κανένα δεν ήταν σε θέση να αντεπιτεθεί εναντίον των συμφερόντων τους στο εξωτερικό, και πολύ περισσότερο εναντίον των στρατιωτικών τους βάσεων.
Για τους ηγέτες του Κόλπου, αυτό αποτελεί ένα κρύο ντους. Όλα όσα είχαν σχεδιάσει επί δεκαετίες καταρρέουν. Μένουν άφωνοι, καθώς δεν έχουν καμία εναλλακτική. Αντίθετα, για τα κράτη που επιθυμούν έναν πολυπολικό κόσμο, αυτό είναι ένα παράθυρο που ανοίγει: όποιο κι αν είναι το τίμημα της άρνησης φιλοξενίας στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ, είναι προτιμότερο να το πληρώσουν παρά να βρεθούν παρασυρμένα σε έναν καταστροφικό πόλεμο.
Η Κίνα αναθεώρησε αμέσως τα σχέδιά της. Σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης λόγω του καθεστώτος της Ταϊβάν, δεν θα στοχοποιήσει το νησί, αλλά τις 24 στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην Ασία-Ειρηνικό. Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός έχει ήδη αναπροσανατολίσει τους εκτοξευτές πυραύλων του. Όλα τα κράτη της περιοχής εξετάζουν, επομένως, το ενδεχόμενο να μετατραπούν σε πεδίο μάχης εάν δεν αποχαιρετήσουν το Πεντάγωνο και δεν του ζητήσουν ευγενικά να αποσυρθεί από το έδαφός τους.
Οι στρατοί των ΗΠΑ αποδεικνύονται «χάρτινοι τίγρεις»
Όπως έλεγε ο Μάο Τσετούνγκ, οι στρατοί των ΗΠΑ δεν είναι παρά «χάρτινοι τίγρεις». Βεβαίως, διαθέτουν ένα εξαιρετικό οπλοστάσιο, αλλά δεν μπορούν να συντρίψουν εκείνους που έχουν προετοιμαστεί να τους αντιμετωπίσουν.
Βεβαίως, το Ιράν δεν μπορεί να πλήξει τα βομβαρδιστικά και τους πυραύλους του Ισραήλ και των ΗΠΑ, αλλά αντεπιτίθεται σε όλες τις επίγειες βάσεις των ΗΠΑ, σε ολόκληρη την περιοχή. Έπληξε τόσο τον Κόλπο όσο και την Ιορδανία και την Κύπρο. Θα μπορούσε μάλιστα να επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις στη Γερμανία. Επιπλέον, το Ιράν είχε προετοιμαστεί εδώ και καιρό γι’ αυτή την αντιπαράθεση. Αποθήκευσε μεγάλο αριθμό φθηνών όπλων σε ασφαλή σημεία, σε σήραγγες και καταφύγια μεγάλου βάθους. Καταφέρνει, προς το παρόν, να αναγκάζει το Πεντάγωνο να αμύνεται με περίτεχνα τεχνολογικά κοσμήματα, υπερτιμημένα. Σε κάθε εκτόξευση πυραύλου Σαχέντ αξίας 25.000 δολαρίων, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να απαντούν με δύο ή τρεις πυραύλους Πάτριοτ αξίας 1,3 εκατομμυρίων δολαρίων ο έκαστος. Είναι πλέον ένας αγώνας ταχύτητας: ποιος από τους Φρουρούς της Επανάστασης ή το Πεντάγωνο θα χρεοκοπήσει πρώτος; Και λες και δεν αρκούσε η οικονομική πίεση, τα αμερικανικά αποθέματα φτάνουν στο τέλος τους και το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα δεν μπορεί να τα αναπληρώσει βραχυπρόθεσμα.
Η μέθοδος Τραμπ βρήκε τα όριά της
Ο συγγραφέας του «The Art of the Deal» είχε καταφέρει μέχρι σήμερα να κάμψει τους εταίρους του, τόσο σε εμπορικές όσο και σε πολιτικές διαπραγματεύσεις. Αλλά η «αληθινή υπερβολή» δεν λειτουργεί με το Ιράν. Όσο κι αν διατείνεται ότι «νίκησε», η Τεχεράνη του ορίζει τους όρους.
Κάθε υπερβολή, αντί να τρομάζει, εμφανίζεται ως καύχηση. Η Ουάσιγκτον δεν μπορεί πλέον να απειλεί με κλιμάκωση, η Τεχεράνη είναι αυτή που την απειλεί. Έτσι, στις 22 Μαρτίου, ο Ντόναλντ Τραμπ θέλησε να τερματίσει τον πόλεμο προτού οι στρατοί του βρεθούν άοπλοι. Απείλησε να βομβαρδίσει τους ιρανικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής εάν οι Φρουροί της Επανάστασης δεν άνοιγαν ξανά τα Στενά του Ορμούζ [7]. Αλλά η Τεχεράνη του απάντησε αμέσως μεταδίδοντάς του το σχέδιο κλιμάκωσής της: να βομβαρδίσει το ισραηλινό σύστημα ηλεκτροδότησης — τα σχέδια του οποίου δημοσίευσε — και να πλήξει τις εταιρείες της περιοχής που έχουν Αμερικανούς μετόχους [8]. Χωρίς να περιμένει, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι διαπραγματεύεται με την Τεχεράνη και ότι εκεί, όλοι οι ηγέτες γνωρίζουν ότι βρίσκονται σε αναστολή εάν δεν διαπραγματευτούν. Έδωσε, επομένως, προθεσμία πέντε ημερών για να ολοκληρωθούν αυτές οι συνομιλίες [9].
Η Τεχεράνη διέψευσε ότι διαπραγματεύεται και επανέλαβε τις απειλές της [10]. Ο Ντόναλντ Τραμπ υποχώρησε και ανακοίνωσε ότι αναβάλλει την προθεσμία που είχε θέσει.
Το Ιράν δεν εξασθενεί. Έπληξε τα δύο χυτήρια αλουμινίου της Aluminium Bahrain (Alba) και της Emirates Global Aluminium (Ega). Χωρίς να περιμένει οι Ηνωμένες Πολιτείες να βομβαρδίσουν τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής της, η Τεχεράνη έπληξε εταιρείες των οποίων οι κύριοι μέτοχοι είναι Αμερικανοί.
Αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ισραήλ βομβάρδισαν το πανεπιστήμιο επιστήμης και τεχνολογίας που βρίσκεται στα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας και ένα άλλο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα, η Τεχεράνη προειδοποίησε ότι θα αντεπιτεθεί σε αμερικανικά πανεπιστήμια που έχουν παραρτήματα στον Κόλπο. Σκεφτόμαστε το Texas A&M University στο Κατάρ ή το New York University στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ισραήλ βομβάρδισαν ένα λιμάνι στα Στενά του Ορμούζ, η Τεχεράνη προειδοποίησε ότι θα επιτεθεί στο αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln μόλις φτάσει σε εμβέλεια βολής.
Σε κάθε νέα επίθεση, οι Φρουροί της Επανάστασης αντεπιτίθενται εναντίον νέων αμερικανικών στόχων. Απειλούν, έναν προς έναν, όλα τα συμφέροντα των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Κανείς δεν είχε πολεμήσει ποτέ με αυτόν τον τρόπο. Είναι ένα μάθημα που μας δίνει ένας μεγάλος πολιτισμός: το Ιράν — το οποίο δεν διστάζει να δολοφονεί τους υπηκόους του όταν αυτοί το απειλούν από το εξωτερικό — ποτέ δεν άσκησε τρομοκρατία εναντίον αμάχων, ό,τι κι αν ισχυρίζεται η ισραηλινή προπαγάνδα. Αλλά η Τεχεράνη έχει αφομοιώσει την παγκοσμιοποίηση και πλέον πλήττει τα συμφέροντα των ΗΠΑ, όπου κι αν βρίσκονται.
Ο Πρόεδρος Τραμπ δεν έχει διέξοδο. Τα αστεία του μπορεί να διασκεδάζουν το ακροατήριό του, αλλά η ιρανική φωτιά τον καταδιώκει. Η μόνη δυνατή διέξοδος είναι η εξάλειψη ολόκληρου ενός πολιτισμού· μια προοπτική που κανένας εκλεγμένος ηγέτης δεν μπορεί να εξετάσει.
Το Ισραήλ παγιδεύεται μόνο του
Το Ισραήλ βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Τελ Αβίβ δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην ιρανική κλιμάκωση. Ακόμη περισσότερο που οι στρατοί του είναι εξαντλημένοι. Διεξήγαγαν έναν φρικτό πόλεμο εναντίον των κατοίκων της Γάζας, μη διστάζοντας να διαπράξουν γενοκτονία· συνέχισαν εναντίον των Λιβανέζων, των Σύρων, των Ιρακινών και των Υεμενιτών.
Για το Ισραήλ, η πρώτη πρόκληση είναι ανθρώπινη, περισσότερο παρά υλική. Το Τελ Αβίβ χρειάζεται άνδρες, αλλά δεν μπορεί να τους στρατολογήσει χωρίς να αποδυναμώσει μόνιμα την οικονομία του. Μπορεί να κάνει τα πάντα, αλλά όχι όλα ταυτόχρονα.
Ως εκ τούτου, πολλοί σχολιαστές αρχίζουν να συζητούν πώς να τερματιστεί η αντίσταση του ιρανικού λαού: ακολουθώντας το μοντέλο που εφάρμοσε ο Πρόεδρος Τρούμαν κατά της Ιαπωνίας. Χρησιμοποιώντας μία ή δύο ατομικές βόμβες. Αυτό θα ήταν το υπέρτατο έγκλημα. Προς το παρόν, η συζήτηση προσανατολίζεται στο πώς θα αντιδρούσε ο κόσμος. Θα ήταν δυνατόν το Ισραήλ, για άλλη μια φορά, να διαφύγει τις ευθύνες του;
Αντίθετα, στην περίπτωση που το Ισραήλ παραδεχόταν την ήττα του, η ίδια του η ύπαρξη θα τεθεί υπό αμφισβήτηση. Γι’ αυτό θα είναι τόσο πιο δύσκολο για την ισραηλινή αντιπολίτευση να ανατρέψει τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, διότι τότε θα συμμετάσχει στο κυνήγι κατά της ίδιας της πατρίδας της. Είναι, επομένως, σημαντικό για όλους εκείνους που θέλουν να αποτρέψουν την καταστροφή να διαβεβαιώσουν την ισραηλινή αντιπολίτευση ότι μπορεί να ελευθερώσει τη χώρα της από την τρέχουσα φασιστική κυβέρνησή της και να υποταχθεί στο διεθνές δίκαιο το οποίο εκείνη δεν σεβάστηκε ποτέ.
Κριστιάν Άκκυριά
[1] מדוע חוסל קסטנר» (Γιατί δολοφονήθηκε ο Κάστνερ;), Nadav Kaplan, Steimatzky publishing (2024).
[2] “Νετανιάχου και Ναζισμός”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 23 septembre 2025.
[3] “Το πραξικόπημα των Στράουσιστών στο Ισραήλ”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 7 mars 2023.
[4] “Στην Ιερουσαλήμ, η «Διάσκεψη για τη Νίκη του Ισραήλ» απειλεί το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 13 février 2024.
[5] “Μετά το «Μεγάλο Ισραήλ», ο Νετανιάχου συνηγορεί για μια «Υπερ-Σπάρτη» και να «τελειώσει την δουλειά στη Γάζα»”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 30 septembre 2025.
[6] “Μετά την Ουκρανία, το Ιράν;”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 18 mars 2025.
[7] «@realDonaldTrump», Truth Social, March 22, 2026.
[8] Dépêche 5111 «Les quatre cibles prioritaires de l’Iran en cas d’escalade», Voltaire, actualité internationale, N°168, 27 mars 2026.
[9] «@realDonaldTrump», Truth Social, March 23, 2026.
[10] «A Toothless Iran? Missile and Drone Strikes Show It Can Still Inflict Pain», Nicholas KulishHelene CooperIsabel Kershner & Erika Solomon, The New York Times, March 29, 2026.
Les articles de cet auteur
Envoyer un message
