Τιερί Μεϊσάν: Η ΕΕ και η Γερμανία επιχειρούν πραξικόπημα σε κράτος-μέλος και αποτυγχάνουν

 

Η αρχή του τέλους της ΕΕ

Η ΕΕ και η Γερμανία επιχειρούν πραξικόπημα σε κράτος-μέλος και αποτυγχάνουν

του Τιερί Μεϊσάν

Από το πρώτο σημάδι πιθανής ειρήνης στην Ουκρανία και διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η τελευταία, με τη βοήθεια της Γερμανίας, οργάνωσε δικαστικό πραξικόπημα στη Βαρσοβία. Είναι η πρώτη φορά που οι Βρυξέλλες οργανώνουν με αυτόν τον τρόπο πραξικόπημα σε κράτος-μέλος.

Δίκτυο Βολταίρος | Παρίσι (Γαλλία) | 3 novembre 2026

Deutsch English Español français italiano Nederlands Português русский

Πολωνοί κινηματογραφούν τις αστυνομικές δυνάμεις να απαγορεύουν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την είσοδο στο κτίριο του Συνταγματικού Δικαστηρίου, στις 30 Οκτωβρίου 2026.

Ακόμη κι αν ήταν λίγες ώρες μετά την παραχώρηση και τον σεβασμό ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου στο Ορέσκι, το τηλεφώνημα που πήραν με πρωτοβουλία τους ο Γιούνας Γκαρ Στόρε, Πρωθυπουργός της Νορβηγίας, και ο Αλεξάντερ Στουμπ, Πρόεδρος της Φινλανδίας, διάρκειας 90 λεπτών, στις 27 Οκτωβρίου 2026, με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, συντάραξε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν απόλυτος κανόνας που είχε θέσει η ΕΕ: «να μη μιλάς ποτέ με τον Ρώσο δικτάτορα!»

Η Γερμανία, η Πολωνία, η Σουηδία, η Δανία και οι χώρες της Βαλτικής αποδοκίμασαν αμέσως αυτή την κίνηση. Κανένας ηγέτης κράτους-μέλους της ΕΕ δεν είχε την παραμικρή επαφή με τον εισβολέα από του Πρόεδρου Εμανουέλ Μακρόν, τον Ιούλιο του 2025. Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο Πορτογάλος Αντόνιο Κόστα, που είχε τολμήσει να έρθει έμμεσα σε επαφή με το Κρεμλίνο, τον Ιούνιο του 2026, είχε επαναφερθεί στην τάξη με αυστηρό τρόπο.

Ωστόσο, η Πολωνία ήταν στα πρόθυρα μιας ανατροπής. Η Πολωνία, που εξαφανίστηκε εντελώς από το 1795 έως το 1918 και από το 1939 έως το 1945, είναι ιστορικά διχασμένη ανάμεσα σε εκείνους που φοβούνται πρώτα τη Ρωσία και σε εκείνους που φοβούνται πρώτα τη Γερμανία. Επί του παρόντος, διοικείται υπό καθεστώς συγκατοίκησης από μια κυβέρνηση του Πολιτικού Συνασπισμού (Ντόναλντ Τουσκ) — ευνοϊκή προς την ΕΕ — και έναν Πρόεδρο του Κόμματος Δικαίου και Δικαιοσύνης (Κάρολ Ναβρότσκι). Όμως, εκείνοι που φοβούνται πρώτα τη Γερμανία φοβούνται και την ΕΕ, την οποία κυριαρχεί το Βερολίνο, και στρέφονται επομένως προς τις ΗΠΑ.

Κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, ο ίδιος είχε έρθει στη Βαρσοβία, στις 6 Ιουλίου 2017, για να στηρίξει το παλιό πολωνικό σχέδιο «Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών»· ένα σχέδιο στο οποίο ο Πρόεδρος Τραμπ βασίζεται σήμερα για να ματαιώσει τον πολεμοκαπηλικό τυχοδιωκτισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για να συνάψει την ειρήνη στην Ουκρανία.

Η επερχόμενη ειρήνη που ετοιμάζουν οι ΗΠΑ και η Ρωσία στην Ουκρανία θα κατέστρεφε όλες τις προσπάθειες της ΕΕ κατά των Ρώσων ειδικότερα και των Σλάβων γενικότερα.

Πριν από το πραξικόπημα

Στις 26 Οκτωβρίου, ένα πολωνικό δικαστήριο εκδικάζει τη δίκη για συκοφαντική δυσφήμιση που άσκησε ο Πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι κατά του ομίλου Ringier Axel Springer Polska. Εδώ και μήνες, ο Πολιτικός Συνασπισμός και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός προσπαθούν να πείσουν τους βαθιά καθολικούς Πολωνούς ότι ο Πρόεδρός τους είναι προαγωγός πορνείας [1].

Στις 28 Οκτωβρίου, ο Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι, πρώην Πρωθυπουργός και νυν πρόεδρος του Κόμματος Δικαίου και Δικαιοσύνης, εξηγεί ότι αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μεταρρυθμιστεί και δεν καταργήσει την Επιτροπή της, η Πολωνία θα πρέπει να αποχωρήσει. Ο Πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ σχολιάζει τότε στο X: «Ο Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι μόλις ανακοίνωσε ότι η Πολωνία θα έπρεπε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για τους όρους αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι ένα από τα διακυβεύματα, μεταξύ άλλων, της μάχης που διεξάγεται σήμερα στην Πολωνία. Μια δύσκολη μάχη. Δεν σκοπεύω να τη χάσω, ακόμη κι αν δεν παίζουν όλοι με το μέρος μου.» [2].

Στις 29 Οκτωβρίου, ο αναπληρωτής αρχηγός της αστυνομίας, επιθεωρητής Τόμας Μιχούουκα, στέλνει επιστολή στους περιφερειακούς διοικητές. Πρόκειται για διαταγή προετοιμασίας για κινητοποίηση των αστυνομικών δυνάμεων από τις 2 έως τις 8 Νοεμβρίου σε σχέση με «την επιχειρησιακή κατάσταση στη χώρα». Αλλά εκείνη τη στιγμή δεν συμβαίνει τίποτα στη χώρα· όσο για τις 2 Νοεμβρίου, είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έπρεπε να επιστρέψει από ταξίδι στην Αφρική.
Στη συνέχεια, το συνδικάτο Policyjna Solidarność, δηλώνοντας ότι η αστυνομία πρέπει να υπηρετεί τους πολίτες και όχι ένα πολιτικό κόμμα, και μεταφέροντας τα ερωτήματα της βάσης του, ζητά εξηγήσεις για τη στάση της διοίκησης μπροστά στο Συνταγματικό Δικαστήριο για να απαγορεύσει στον Πρόεδρο την είσοδο στο κτίριο [3].

Οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο ετοίμαζαν πραξικόπημα, όχι στρατιωτικό, αλλά δικαστικό, στη Βαρσοβία.
Βασίστηκαν στον Πρωθυπουργό Ντόναλντ Τουσκ, παλιό νεανικό φίλο της Άνγκελα Μέρκελ. Πράγματι, κατά τη σοβιετική περίοδο όπου τα ταξίδια ήταν πολύ περιορισμένα, η οικογένεια του πάστορα Μέρκελ πήγαινε διακοπές στους Τουσκ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Άνγκελα Μέρκελ, όταν έγινε καγκελάριος, ώθησε τον φίλο της Ντόναλντ να μπει στην πολιτική. Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο ο νυν καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς πίστευε ότι μπορούσε να οργανώσει μια επαναφορά υπό έλεγχο μέσω του Ντόναλντ Τουσκ.

Το πραξικόπημα

Το 2015, ο νέος πρόεδρος, Άντζεϊ Ντούντα (Κόμμα Δικαίου και Δικαιοσύνης) δεν ορκίζει πέντε δικαστές που εξελέγησαν από την προηγούμενη συνέλευση. Αντίθετα, εκλέγει πέντε νέους. Ταυτόχρονα, τροποποιεί τόσο τον τρόπο εκλογής των δικαστών όσο και εκείνον του δικαστηρίου, έτσι ώστε να απαιτούνται πάντα ειδικές πλειοψηφίες.

Στη συνέχεια, το πολωνικό Συνταγματικό Δικαστήριο επιβεβαιώνει την υπεροχή του πολωνικού δικαίου έναντι εκείνου της ΕΕ. Στις 19 Οκτωβρίου 2021, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής [4], καταδικάζει αυτή την παράβαση του «κράτους δικαίου».

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) επωφελείται από άλλα θέματα (τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης και το καθεστώς των ομοφυλοφίλων) για να καταδικάσει την Πολωνία σε πρόστιμο ενός εκατομμυρίου ημερησίως έως ότου καταργήσει το σύνολο αυτών των μεταρρυθμίσεων.

Η κατάσταση εκτονώνεται μόνο όταν η Πολωνία υποδέχεται περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο Ουκρανούς πρόσφυγες.

Εν πάση περιπτώσει, οπαδοί του Κόμματος Δικαίου και Δικαιοσύνης κάνουν κατάληψη μπροστά στο Συνταγματικό Δικαστήριο το 2026.
Μόλις ο Πρόεδρος Ναβρότσκι απογειώθηκε για επίσημη επίσκεψη στη Σενεγάλη, ο Υπουργός Δικαιοσύνης — επίσης Γενικός Εισαγγελέας — Βάλντεμαρ Ζούρεκ, ζητά την άρση της ασυλίας του προέδρου του Συνταγματικού Δικαστηρίου, Μπόγκνταν Σφιέντσκοφσκι, στις 30 Οκτωβρίου 2026, στις 17:42.

Η δικαστής του Συνταγματικού Δικαστηρίου, Άννα Κόρβιν-Πιοτρόφσκα, η οποία είχε διοριστεί από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Τουσκ αλλά δεν είχε ακόμη ορκιστεί ενώπιον του Προέδρου Ναβρότσκι, «αναστέλλει» τότε τον πρόεδρο αυτού του δικαστηρίου, Μπόγκνταν Σφιέντσκοφσκι, και τον αντιπρόεδρό του, Μπαρτλομιέι Σοχάνσκι, με το πρόσχημα ότι δεν είχαν ακόμη καταχωρίσει τους νέους εκλεγμένους δικαστές. Λαμβάνοντας υπόψη την αρχαιότητά της, η ίδια αυτοαναθέτει στον εαυτό της την προεδρία του Δικαστηρίου, πλέον κενή.

Πρόκειται αναμφίβολα για πραξικόπημα. Τίποτα δεν εξουσιοδοτούσε μια δικαστικό που δεν συνεδρίαζε ακόμη να λάβει την παραμικρή απόφαση, και πολύ περισσότερο να αναστείλει τον μελλοντικό προϊστάμενό της.

Η ΕΕ έχει συχνά οργανώσει πραξικοπήματα σε περισσότερο ή λιγότερο μακρινές περιοχές. Αλλά είναι η πρώτη φορά που οργανώνει ένα σε κράτος-μέλος. Συμπεριφέρεται εδώ όπως έκανε το ΝΑΤΟ κατά την περίοδο του διπολισμού, όταν ανέκοπτε τη Σοβιετική Ένωση [5].

Μαθαίνοντας την είδηση, ενώ πετούσε πάνω από την Ανδαλουσία, ο Πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι (Κόμμα Δικαίου και Δικαιοσύνης) αποφασίζει να ακυρώσει το ταξίδι του στη Σενεγάλη και να επιστρέψει στη Βαρσοβία. Μόλις φτάνει στο αεροδρόμιο, διατάζει τη συνοδεία του να τον οδηγήσει στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Αλλά δεν μπορεί να μπει: το κτίριο είναι πολιορκημένο από την αστυνομία.

Ο Ντόναλντ Τουσκ (Πολιτικός Συνασπισμός), Πρωθυπουργός, δημοσιεύει στον λογαριασμό του στο X: «Η αποκατάσταση του κράτους δικαίου είναι καθήκον μας. Μετά από χρόνια αναρχίας υπό την ηγεσία του PiS, είναι μια δύσκολη διαδικασία, μερικές φορές επώδυνη, και απαιτεί αποφασιστική δράση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.» [6].

Στη συνέχεια παρεμβαίνει στην τηλεόραση, δηλώνοντας: «Σε ένα κράτος δικαίου, ένας πολιτικός δεν μπορεί να μπει σε ένα δικαστήριο και να δίνει εντολές ή να εκφοβίζει τους δικαστές, ακόμη κι αν είναι πρόεδρος. Το κράτος δικαίου δεν βλέπει τα χρώματα ενός κόμματος και δεν γνωρίζει την έννοια της ατιμωρησίας. Ας ονομάσουμε τα πράγματα με το όνομά τους. Εδώ και χρόνια, υπάρχουν οργανώσεις και πολιτικοί στην Πολωνία που θέλουν να καταστρέψουν τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.
Δεν είναι δουλειά μου να κρίνω σήμερα γιατί το κάνουν. Είναι απληστία, ηλιθιότητα ή προδοσία; Σε τελική ανάλυση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Δεν είναι τυχαίο ότι βρίσκουν υποστήριξη στον κόσμο μεταξύ των φιλορωσικών δυνάμεων, και σήμερα σε αυτή τη σύγκρουση, επωφελούνται από την υποστήριξη του στρατού των ρωσικών bots στο Διαδίκτυο. Έλαβαν μάλιστα δημόσια συγχαρητήρια από τον κύριο ιδεολόγο του Κρεμλίνου.» [7]

Οι συνέπειες του πραξικοπήματος

Την επομένη, ο Υπουργός Εξωτερικών, ο πρώην Βρετανός Ραντόσουαφ Σικόρσκι, που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη G20 της Ατλάντα, δημοσιεύει ανάρτηση στο X: «Τα γεγονότα που συνέβησαν στο Συνταγματικό Δικαστήριο στη Βαρσοβία χθες το βράδυ δεν ήταν κομψά, αλλά η εναλλακτική είναι να παραχωρηθεί μια αντισυνταγματική μετατροπή της Πολωνίας σε προεδρική δημοκρατία. [8]». Αναγνωρίζει έτσι ότι η κυβέρνηση δεν ήταν «κομψή» και ότι αντιτάχθηκε στην εξουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Στη συνέχεια, ο Ραντόσουαφ Σικόρσκι έρχεται σε επαφή με όλους τους πρεσβευτές του για να διασφαλίσει την πίστη τους στην κυβέρνηση. Αλλά ο Γιάκουμπ Κούμοχ, πρεσβευτής της Πολωνίας στο Πεκίνο, και ο Πάβελ Σόλοχ, πρεσβευτής στο Βουκουρέστι, υποβάλλουν την παραίτησή τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την «αναστολή» του προέδρου του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Ο Σικόρσκι τους χαρακτηρίζει «μη επαγγελματίες» και «υποτελείς στον Ναβρότσκι». Κάτι που ο Γιάκουμπ Κούμοχ διαψεύδει με σφοδρότητα [9].

Ο Γιάνεζ Γιάνσα, Πρωθυπουργός της Σλοβενίας, κάποτε κοντά στον Μπενιαμίν Νετανιάχου και στον Ντόναλντ Τραμπ, σήμερα μόνο κοντά στον τελευταίο, δηλώνει ότι κανείς δεν είχε προβλέψει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εξελισσόταν έτσι:

«1. Ακύρωση των προεδρικών εκλογών (Ρουμανία)·
2. Κατάργηση μιας ενημερωτικής εκπομπής στην κρατική τηλεόραση (RTV) (Ουγγαρία)·
3. Αποστολή της αστυνομίας στο Συνταγματικό Δικαστήριο (Πολωνία)·
4. Τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές, αποστολή του αρχηγού ενός πολιτικού κόμματος στη φυλακή (Σλοβενία)·
5. Κατάληψη της κρατικής τηλεόρασης RTV από την αστυνομία και αντικατάσταση της διοίκησης (Πολωνία)·
6. Τερματισμός της θητείας της εθνικής διοίκησης της RTV και εκκαθάριση των εργαζομένων (Σλοβενία)·
7. Φυλάκιση μελών της προηγούμενης κυβέρνησης, χωρίς δυνατότητα υπεράσπισης (Ουγγαρία)·
8. Χορήγηση σχεδόν ενός εκατομμυρίου ιθαγένειας σε παράτυπους μετανάστες μέσω ταχείας διαδικασίας (Ισπανία)·
9. Κλείσιμο ενός νέου πυρηνικού σταθμού και κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου προς τη Ρωσία (Γερμανία)·
10. Φορολόγηση των πηγών ενέργειας άνθρακα ενώ ταυτόχρονα κλείνουν οι πυρηνικοί σταθμοί και μετεγκαθίσταται η βιομηχανία σε χώρες με χαμηλά περιβαλλοντικά πρότυπα με το πρόσχημα ότι έτσι σώζουμε τον πλανήτη.» [10]

Τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, η αυτοανακηρυχθείσα πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου δηλώνει ότι ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος που απέπεμψε δεν έχουν πλέον το δικαίωμα πρόσβασης στο κτίριο.
Ο Πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι συγκαλεί όλους τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων, στις 3 Νοεμβρίου. Ο πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου, Ζμπίγκνιεφ Καπίνσκι, από την πλευρά του, συγκαλεί για τις 3 Νοεμβρίου την έκτακτη Γενική Συνέλευση των δικαστών του Ανώτατου Δικαστηρίου.

Τιερί Μεϊσάν

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] «Karol Nawrocki i tajemnice Grand Hotelu», Jacek Harłukowicz & Andrzej Stankiewicz, Onet, 15 września 2026. «Karol Nawrocki i sprawa Grand Hotelu. Pierwsza jawna rozprawa», PolsatNews.pl, 27 października 2026 r.

[2] «@donaldtuk», Donald Tusk, X, October 29, 2026.

[3] «Policyjna Solidarność pyta o odpowiedzialność za kontrowersyjne działania przed Trybunałem Konstytucyjnym», Wszystko co Najwazniejsze, 1 listopada 2026 r.

[4] «Le Premier ministre polonais dénonce un "chantage" de l’UE, qui souhaite protéger ses "valeurs"», Le Figaro, 19 octobre 2021.

[5] Les Armées Secrètes de l’OTAN, Professeur Daniele Ganser, Demi-Lune (2011).

[6] «@donaldtuk», Donald Tusk, X, October 30, 2026.

[7] «Orędzie Premiera Donalda Tuska: W Polsce prawo wygra z przemocą», Donald Tusk, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, 31 października 2026 r.

[8] «@sikorskiradek», Radosław Sikorski, X, October 31, 2026.

[9] «@JakubKumoch», Jakub Kumoch 古天卫, X, November 1, 2026.

[10] «@JJansaSDS», Janez Janša, X, October 31, 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Η ΕΕ και η Γερμανία επιχειρούν πραξικόπημα σε κράτος-μέλος και αποτυγχάνουν

Η αρχή του τέλους της ΕΕ

Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

Πώς να χειραγωγηθεί η Γενιά Z

Οι κίνδυνοι της Τεχνητής Νοημοσύνης

Οι πραγματικές αιτίες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Τιερί Μεϊσάν: Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

 

Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

του Τιερί Μεϊσάν

Πλησιάζει η στιγμή που θα πρέπει να γίνει αποδεκτή η δυτική ήττα στην Ουκρανία. Ο πρόεδρος Τραμπ είναι αποφασισμένος να παρακάμψει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος έχει συμμαχήσει με εγκληματικές οργανώσεις που μάχονται κατά των ΗΠΑ. Ο ρωσικός στρατός συνεχίζει να προελαύνει. Ο Μασκ, που απαγορεύει τη χρήση του δικτύου Starlink για επιθέσεις και θανάτωση ανθρώπων, μόλις περιόρισε την ταχύτητα του δικτύου στην Ουκρανία. Η Ρωσία βρίσκεται στα πρόθυρα της επίτευξης του στρατιωτικού της στόχου. Μένει να δούμε τι θα κάνουν οι Ευρωπαίοι για να συγκαλύψουν την αποτυχία τους;

Δίκτυο Βολταίρος | Παρίσι (Γαλλία) | 27 octobre 2026

Deutsch English Español français italiano Nederlands Português русский Türkçe

Ο Στιβ Γουίτκοφ με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, 21η Οκτωβρίου 2026.

Η Ρωσία άργησε πολύ να εκπληρώσει τον ρόλο που της είχε ορίσει η απόφαση 2202 του Συμβουλίου Ασφαλείας [1] και να ξεκινήσει την ειδική στρατιωτική της επιχείρηση στην Ουκρανία.

Είναι αλήθεια ότι οι Γερμανοί και Γάλλοι εταίροι της, που είχαν επίσης οριστεί ως εγγυήτριες δυνάμεις των συμφωνιών του Μινσκ, δεν έκαναν απολύτως τίποτα.

Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είχε μάλιστα επιπλήξει τον ολιγάρχη Κονσταντίν Μαλοφέγιεφ, ο οποίος, στο όνομα της Αγίας Ρωσίας, είχε στρατολογήσει Κοζάκους για να βοηθήσει τους κατοίκους του Ντονμπάς, που σφαγιάζονταν από τους «ολοκληρωτικούς εθνικιστές» με την ευλογία του προέδρου Πέτρο Ποροσένκο. Είναι αλήθεια ότι ο Μαλοφέγιεφ, ιδιοκτήτης του ομίλου επικοινωνίας Tsargrad και μέρους του τηλεπικοινωνιακού ομίλου Rostelecom, είναι μοναρχικός και ενεργούσε για λογαριασμό ενός Μεγάλου Δούκα. Ο πρόεδρος του υπενθύμισε ότι σήμερα το γεγονός ότι διαθέτει κανείς μεγάλα μέσα δεν του επιτρέπει να υποκαθιστά το κράτος.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν επενέβη μόνο όταν οι ολοκληρωτικοί εθνικιστές σχεδίασαν μια στρατιωτική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας, όχι μόνο στο Ντονμπάς, αλλά και κατά της Κριμαίας που είχε προσχωρήσει στη Ρωσική Ομοσπονδία [2]. Το έκανε βιαστικά, αναγνωρίζοντας τις δημοκρατίες του Ντονμπάς ως κυρίαρχα κράτη, στις 21 Φεβρουαρίου 2022, πριν ακόμη το Κρεμλίνο προλάβει να προμηθευτεί τις σημαίες της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ.

Ο στρατιωτικός στόχος που είχε τότε θέσει ήταν η απελευθέρωση του συνόλου αυτών των περιοχών· στόχο που θα έπρεπε να επιτύχει τις επόμενες εβδομάδες. Μόνο επειδή οι Δυτικοί εφοδίασαν τους Ουκρανούς με όπλα και ο πόλεμος παρατάθηκε, ο Βλαντίμιρ Πούτιν εξέτασε το ενδεχόμενο να απελευθερώσει και τη Νοβοροσία· νέο στόχο που θα έπρεπε επίσης να επιτύχει τους επόμενους μήνες.
Όπως και να έχει, ο Ντόναλντ Τραμπ διαδέχθηκε τον Τζο Μπάιντεν. Σε αντίθεση με εκείνον, δεν είχε κανένα ιδιωτικό συμφέρον σε αυτή τη σύγκρουση. Επιχείρησε λοιπόν να τη τερματίσει, επιπλήττοντας δημοσίως τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στις 28 Φεβρουαρίου 2025, στον Λευκό Οίκο. Αλλά εκείνος, στηριζόμενος σε μεγάλο βαθμό από τον διεθνή Τύπο, κατάφερε να κάνει τους πάντες να ξεχάσουν ότι δεν ήταν πλέον παρά ένας απατεώνας εδώ και εννέα μήνες, δηλαδή από το τέλος της θητείας του, τον Μάιο του 2024, και να μεταστρέψει τις δυτικές κοινές γνώμες υπέρ του.

Ο Ντόναλντ Τραμπ πρότεινε αρκετούς κύκλους διαπραγματεύσεων, κανένας από τους οποίους δεν κατέληξε σε αποτέλεσμα. Ο Ζελένσκι πιάστηκε επ’ αυτοφώρω, αλλά μετακύλισε διαδοχικά την ευθύνη στον διευθυντή της διοίκησής του, Αντρίι Γερμάκ, και στη συνέχεια στην αντικαταστάτριά του, Μαρία Βιτουσόκ. Κατάφερε να πνίξει τις υποθέσεις διαφθοράς της ομάδας του, ιδίως την υπόθεση Midas, ακόμη και τον ρόλο του ίδιου του επιχειρηματικού του εταίρου, Τιμούρ Μιντίτς, στο σκάνδαλο Τζέφρι Επστάιν.

Ωστόσο, λόγω της ατιμωρησίας, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έφτασε στο σημείο να συμμαχήσει με τα μεξικανικά καρτέλ ναρκωτικών που ο πρόεδρος Τραμπ είχε χαρακτηρίσει «ξένες τρομοκρατικές οργανώσεις» και κατά των οποίων διεξήγαγε ανελέητο πόλεμο [3]. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, στη Λατινική Αμερική, οι έμποροι ναρκωτικών επιτέθηκαν στις αστυνομικές δυνάμεις και στους άνδρες της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών (DEA). Κατάφεραν να παρακολουθούν τις μεταφορές ναρκωτικών μέσω των μεξικανο-ΗΠΑκιακών συνόρων και δολοφόνησαν ΗΠΑκιακούς αξιωματούχους. Στο μεταξύ, τα ναρκωτικά τους διατίθενται ελεύθερα στην ΕΕ, όπου εισέρχονται χωρίς κίνδυνο μέσω των ουκρανικών συνόρων.

Έτσι ο πρόεδρος Τραμπ σήμανε το τέλος του παιχνιδιού. Έστειλε τον ειδικό απεσταλμένο του Στιβ Γουίτκοφ στην Ουκρανία, στη συνέχεια στη Νορβηγία με τους Ευρωπαίους, και τέλος στη Ρωσία. Ο συνεργάτης του, Τζάρεντ Κούσνερ, παρακολούθησε τις επαφές μέσω τηλεδιάσκεψης. Ο νεαρός άνδρας έκανε δουλειές κάπου και βρέθηκε αιφνιδιασμένος από τη δημοσίευση ενός βιβλίου που κατήγγειλε τις δικές του μηχανορραφίες [4].

Ταυτόχρονα, ο Έλον Μασκ, έχοντας διαπιστώσει ότι ο ουκρανικός στρατός χρησιμοποιούσε την πρόσβασή του στο Starlink, κατά παράβαση της σύμβασής του, για επιθετικές ενέργειες, περιόρισε την ταχύτητα του δικτύου στην Ουκρανία. Επικριθείς για αυτή την απόφαση, αναδημοσίευσε μια ανάρτηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι που καυχιόταν ότι χρησιμοποιεί αυτό το δίκτυο για να επιτίθεται στη Ρωσία [5].

Ο Ντμίτρι Μενβέντεφ, ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας και νυν γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας της χώρας του, δημοσίευσε έναν κατάλογο των προβλημάτων που δημιούργησε στον Τραμπ ο «ναρκομανής του Κιέβου» [6].

“1. Υποστήριζε πάντα και παντού ανοιχτά τον γέρο Μπάιντεν.
2. Αρνήθηκε να διαβιβάσει στον Τραμπ πραγματικά στοιχεία που θα έπλητταν τον αντίπαλό του στις προηγούμενες εκλογές.
3. Με ενοχλητική επιμονή — σαν μια μεγάλη πράσινη μύγα που έπεσε στο μέλι — και με χυδαίο τόνο, απαίτησε από τον Τραμπ χρήματα και οπλισμό για να διεξαγάγει τον πόλεμο κατά της Ρωσίας.
4. Χειραγώγησε τους Ευρωπαίους ηγέτες, στρέφοντάς τους καθημερινά κατά του Τραμπ και της ομάδας του.
5. Επανειλημμένα απέρριψε τον Τραμπ και τους συνεργάτες του που του υπέβαλαν διάφορες προτάσεις για διαπραγματεύσεις σχετικά με τη σύγκρουση.
6. Αγνόησε τον ΗΠΑκιακό παράγοντα, αρνούμενος να σταματήσει τις επιθέσεις του κατά των ρωσικών διυλιστηρίων, και αγνοώντας τα επιχειρήματα του Τραμπ σχετικά με τον αντίκτυπο αυτών των ενεργειών στις παγκόσμιες τιμές των πετρελαιοειδών καθώς και στην κατάσταση στις ΗΠΑ την παραμονή των εκλογών.
7. Με την απερίσκεπτη συμπεριφορά του, οδήγησε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στα πρόθυρα μιας παγκόσμιας πυρηνικής σύγκρουσης με τη Ρωσία.
8. Καταχράστηκε αναίσχυντα — μαζί με τους συνεργάτες του, όπως ο φυγάς Μιντίτς ή ο Γερμάκ (που έκτοτε έπεσε σε δυσμένεια) — τα αμερικανικά κονδύλια που του κατέβαλλε γενναιόδωρα ο γέρος Μπάιντεν για τον πόλεμο· συνέχισε να αντλεί από ό,τι απέμενε από αυτά τα ποσά ακόμη και υπό την κυβέρνηση Τραμπ.
9. Συνήψε δεσμούς με τα μεξικανικά καρτέλ — που ο Τραμπ μισεί —· αυτά έστελναν τους εκτελεστές τους στην Ουκρανία για να μάθουν να χρησιμοποιούν drones, αμείβοντας τον «ναρκομανή του Κιέβου» με χρήματα από την πώληση παράνομων ουσιών στις ΗΠΑ.
10. Αντί να λάβει υπόψη τη θέση της Ουάσιγκτον, άσκησε εκβιασμό κατά των ΗΠΑ, επικαλούμενος την απειλή μιας ήττας στην Ουκρανία και επισείοντας το φάσμα καταστροφικών συνεπειών για ολόκληρη τη Δύση.”

Είναι σαφές ότι αυτή τη φορά δεν θα υπάρξει πλέον διαφυγή.

Ο Γιούρι Ουσάκοφ, πρώην πρεσβευτής της Ρωσίας στην Ουάσιγκτον και νυν σύμβουλος του Βλαντίμιρ Πούτιν, δήλωσε ότι τριμερείς διαπραγματεύσεις Ρωσίας/Ουκρανίας/ΗΠΑ θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν στο Άμπου Ντάμπι μετά τις 4 Νοεμβρίου. Υπενθύμισε ότι η προηγούμενη προσφορά της Μόσχας, από τις 18 έως τις 20 Σεπτεμβρίου, είχε απορριφθεί από την ουκρανική πλευρά [7].

Ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, σχολίασε την αναζήτηση από την ΕΕ ενός διαπραγματευτή, χωρίς όμως να κάνει τίποτα. «Μιλούν ακόμη, και δεν λαμβάνουν καμία απόφαση». Σχετικά με ενδεχόμενο διορισμό του Αλεξάντερ Στουμπ, Φινλανδού προέδρου, δήλωσε: «Αν υπάρχει διαπραγματευτής, είναι καλό. Αν είναι διαπραγματευτής που θα προσπαθήσει ειλικρινά να συμβάλει σε μια ειρηνική διευθέτηση, θα είναι ακόμη καλύτερα.»

Το Κρεμλίνο δεν κρύβει την προτίμησή του για τον Γκέρχαρντ Σρέντερ, πρώην καγκελάριο της Γερμανίας και νυν διαχειριστή της Gazprom.

Ο βουλευτής Λεονίντ Σλούτσκι, πρόεδρος του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (που ίδρυσε ο Βλαντίμιρ Ζιρινόφσκι), δήλωσε: «Το Κίεβο δεν επιδιώκει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Ο Ζελένσκι έχει ήδη σαμποτάρει έναν σημαντικό τριμερή γύρο για την ουκρανική διασπορά με βίαιες επιδρομές στα εκλογικά κέντρα κατά τις εκλογές για την Κρατική Δούμα. Αποφάσισε να επαναλάβει αυτή την ενέργεια πριν προετοιμάσει τη συνάντηση στο Άμπου Ντάμπι. Η ΗΠΑκιακή πλευρά θα πρέπει επίσης να βγάλει τα συμπεράσματά της και να "μην παγώσει", αλλά να σταματήσει εντελώς κάθε στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία. Αυτό θα ήταν μια πραγματική συμβολή στην ειρηνευτική διαδικασία.»

Συνήθως, αυτό το κόμμα χρησιμοποιείται από το Κρεμλίνο για να πει δυνατά ό,τι η ευπρέπεια επιβάλλει να μην ειπωθεί.

Το Κρεμλίνο αποπέμπει χωρίς περιστροφές όλους όσοι προτείνουν δειλά μια απλή κατάπαυση του πυρός. Μιλά πλέον για μια πραγματική συνθήκη ειρήνης, με την πλήρη έννοια του όρου, με αποναζιστικοποίηση της χώρας.

Το σύνολο των δυνάμεων που μετέχουν στον «Συνασπισμό των Προθύμων» μετρά σήμερα τις συνέπειες όλων αυτών.

• Πώς θα αναγνωρίσουμε ότι, ναι, υπήρχαν «ολοκληρωτικοί εθνικιστές», «μπαντερίστες», εντός της ουκρανικής κυβέρνησης;

• Πώς θα αναγνωρίσουμε ότι δεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους Σλάβους, αλλά σκόπευαν να εξοντώσουν όλους τους Σλάβους, Ουκρανούς και Ρώσους, μέχρι το τελευταίο παιδί;

• Πώς θα αναγνωρίσουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι εκείνοι που στηρίξαμε άφθονα με γενναία φορολογικά κονδύλια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Καναδά;

Είναι πιθανό ότι μετά από αυτή τη σφαγή, που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο ανθρώπους, δεν θα την κοπανήσει μόνο ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αλλά και πολιτικοί ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά.

Ωστόσο, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Πολωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψαν κοινή δήλωση στις 26 Οκτωβρίου υπογραμμίζοντας τη δέσμευσή τους προς την Ουκρανία και ανακοινώνοντας ότι δεσμεύονται να ενισχύσουν τον ρόλο τους στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ [8].

Τιερί Μεϊσάν

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] «Résolution 2202 du Conseil de sécurité», dite S/RES/2202 (2015), adoptée le 17 février 2015.

[2] «Plan d’attaque ukrainien», Révélé par l’Agence Tass, 9 mars 2022.

[3] « L’alliance de Volodymyr Zelensky avec les cartels latino-américains met en péril la stratégie antidrogue de la Maison-Blanche », Réseau Voltaire, 8 octobre 2026.

[4] Princes and Thieves: Jared Kushner and Mohamed bin Zayed’s Secret Plot to Remake the Middle East, Matthew Cole, Atria/One Signal Publishers.

[5] «@elonmusk», Elon Musk, X, October 25, 2026.

[6] Dmitri Medvedev, VK, 24 октября 2026 года.

[7] «Commentary by Presidential Aide Yury Ushakov following Vladimir Putin’s meeting with US President’s Special Envoy Steve Witkoff», Kremlin, October 21, 2026.

[8] «Déclaration conjointes des ministres de la défense du E5», Ministère français de la Défense, 26 octobre 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

Πώς να χειραγωγηθεί η Γενιά Z

Οι κίνδυνοι της Τεχνητής Νοημοσύνης

Οι πραγματικές αιτίες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Πώς ο πρόεδρος Μακρόν βυθίζει τη Γαλλία σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο στην αραβική χερσόνησο

Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Τιερί Μεϊσάν: Οι ιστορικές φασιστικές δυνάμεις ετοιμάζονται να πάρουν την εκδίκησή τους

 

Πλαστογράφηση της Ιστορίας για την Πυροδότηση του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Οι ιστορικές φασιστικές δυνάμεις ετοιμάζονται να πάρουν την εκδίκησή τους

του Τιερί Μεϊσάν

Μπροστά στα μάτια μας, οι ιστορικές δυνάμεις του φασισμού αναδιοργανώνονται. Οι ηττημένοι του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, εκείνοι που έσφαξαν εκατομμύρια Σοβιετικούς, Κινέζους και Εβραίους, βρίσκονται και πάλι στην εξουσία στην Ιαπωνία, στο Ισραήλ και στην Ουκρανία. Ελπίζουν να πάρουν την εκδίκησή τους. Είναι καθήκον μας να καταγγείλουμε τις προετοιμασίες τους και να τους εμποδίσουμε να πυροδοτήσουν την αποκάλυψη.

Δίκτυο Βολταίρος | Παρίσι (Γαλλία) | 1er septembre 2026

Deutsch français italiano Nederlands

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φροντίζει για την επανεγγραφή της υπόθεσης του «Αλταλένα».

Οι ηττημένοι του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου διεκδικούν την εκδίκησή τους. Δεν έχουν κανένα συμφέρον για αυτό. Απλώς θέλουν να κερδίσουν και να αναδιοργανώσουν τον κόσμο με ιεραρχικό τρόπο, με τους ίδιους στην κορυφή. Εδώ ακολουθούν τα νέα τους.

Για τους «μιλιταριστές», η Ιαπωνία δεν έχασε ποτέ τον πόλεμο

Η Ιαπωνίδα Πρωθυπουργός, Σανάε Τακαΐτσι, είναι πιστή στον αυτοκράτορα. Κάθε 15 Αυγούστου, επέτειο της παράδοσης, επισκέπτεται το Ιερό Γιασουκούνι. Εκεί τιμώνται όλοι όσοι έδωσαν τη ζωή τους για τον αυτοκράτορα κατά τη διάρκεια του «πολέμου των δεκαπέντε ετών», δηλαδή της εισβολής στην Άπω Ανατολή και του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Έχει τη συνήθεια να προσεύχεται στους τάφους εγκληματιών κατά της ανθρωπότητας, πράγμα που της απαγορεύει ο νόμος από τότε που είναι Πρωθυπουργός.

Βουλευτές και εν ενεργεία υπουργοί μεταβαίνουν για να τιμήσουν εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας, στις 15 Αυγούστου 2026, στο Ιερό Γιασουκούνι.

Φέτος, μη μπορώντας να έρθει η ίδια, έστειλε προσφορές. Τέσσερις υπουργοί της και περίπου εκατό πενήντα βουλευτές, που μπορούσαν να πάνε, μετέβησαν εκεί.

Για εκείνους, τα εγκλήματα του αυτοκρατορικού στρατού δεν υπήρξαν ποτέ. Είναι απλώς παραπληροφόρηση των εχθρών της Ιαπωνίας. Όμως οι Κορεάτες και οι Κινέζοι έχουν άλλη ανάμνηση: ο αυτοκρατορικός στρατός αντιμετώπιζε όλους όσους δεν αναγνώριζαν τη θεότητα του αυτοκράτορα ως υπανθρώπους. Οι Ιάπωνες στρατεύσιμοι μάθαιναν να σφαγιάζουν και να βασανίζουν αυτά τα άτομα και, αν αρνούνταν, ξυλοκοπούνταν άγρια. Στη Ναντζίνγκ, 100.000 γυναίκες και παιδιά βιάστηκαν και υποδουλώθηκαν για την ικανοποίηση των στρατιωτών του αυτοκράτορα, και στη συνέχεια 300.000 άνθρωποι σφαγιάστηκαν. Στην Κορέα, η μονάδα 731 πραγματοποίησε ζωντανές τομές σε κρατουμένους, χωρίς αναισθησία· εγκλήματα που ενέπνευσαν τον γιατρό Μένγκελε στο Άουσβιτς.

Τα ίδια εγκλήματα επαναλήφθηκαν στη Σιγκαπούρη, τη Μαλαισία, την Ινδοκίνα και την Ταϊλάνδη, ακόμη κι αν ο πληθυσμός δεν έχει τόσο έντονη ανάμνηση όσο στην Κορέα και την Κίνα.

Οι Ιάπωνες μιλιταριστές δεν επιδιώκουν να αναπαράγουν τα εγκλήματά τους. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι στη σύγχρονη εποχή δεν μπορούν να απαιτήσουν τη λατρεία ενός αυτοκράτορα που έχει αναγνωρίσει ότι δεν είναι πλέον θεός. Αλλά επανεξοπλίζουν τη χώρα τους.

Εορτάζοντας τις σφαγές της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, στις 6 και 9 Αυγούστου, η Σανάε Τακαΐτσι φρόντισε να μην υπενθυμίσει ότι διαπράχθηκαν από τις ΗΠΑ του προέδρου Χάρυ Τρούμαν. Ομοίως, σε αντίθεση με τους προκατόχους της, δεν εξέφρασε μεταμέλεια ούτε ζήτησε συγγνώμη για την ευθύνη της Ιαπωνίας στον Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Ιαπωνία παραδέχτηκε την ήττα της το 1945 μόνο με τη δήλωση του σοσιαλιστή Πρωθυπουργού Τομιίτσι Μουραγιάμα, με αφορμή την 50ή επέτειο του γεγονότος, στις 15 Αυγούστου 1995. Αυτή αμφισβητήθηκε από τον φιλελεύθερο-δημοκράτη Πρωθυπουργό Σίνζο Άμπε, με αφορμή τον διορισμό της υπουργού των Δυνάμεων Αυτοάμυνας, στις 3 Αυγούστου 2016. Αυτή είναι πλέον η επίσημη θέση της Ιαπωνίας που υπερασπίζεται η προστατευόμενη του Σίνζο Άμπε, Σανάε Τακαΐτσι [1].

Εν γνώσει της, η κυρία Τακαΐτσι παραβίασε τον ειρηνισμό του ιαπωνικού συντάγματος και παρείχε στρατιωτικά φορτηγά στους Ουκρανούς «ολοκληρωτικούς εθνικιστές» και στρατιώτες στο αρχηγείο του ΝΑΤΟ στο Βίζμπαντεν, στις 29 Μαΐου [2].

Για τους «αναθεωρητικούς σιωνιστές», ήρθε η ώρα να ξαναρχίσουν τον πόλεμο κατά των «σιωνιστών»

Ο καχανιστής (δηλαδή ο οπαδός του ραβίνου-τρομοκράτη Μέιρ Καχάνε) Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, ανακοίνωσε στις 28 Αυγούστου ότι οι άνδρες του εντόπισαν το ναυάγιο του «Αλταλένα». Πρόκειται για ένα πλοίο, ναυλωμένο από τους «αναθεωρητικούς σιωνιστές», με περίπου 900 ένοπλους επί πλοίου, το οποίο ο «σιωνιστής» Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Μπεν Γκουριόν βύθισε πριν προσεγγίσει στο Ισραήλ, στις 22 Ιουνίου 1948.

Οι «αναθεωρητικοί σιωνιστές», δηλαδή οι οπαδοί του Ουκρανού Βλαντίμιρ Ζέεβ Ζαμποτίνσκι, και οι «σιωνιστές» με την απλή έννοια, δηλαδή οι οπαδοί του Ούγγρου Τέοντορ Χερτσλ, είχαν αναπτύξει μεταξύ τους φριχτό μίσος. Ο Χερτσλ ήθελε μια πατρίδα όπου οι Εβραίοι θα γλίτωναν από τα πογκρόμ, ενώ ο Ζαμποτίνσκι ήθελε μια εβραϊκή αυτοκρατορία όπως υπήρχαν η ιταλική και η γερμανική.

Το όνομα «Αλταλένα» παρέπεμπε στο ψευδώνυμο του φασίστα Ζαμποτίνσκι. Αυτό το πλοίο είχε αναχωρήσει από τη Μασσαλία γεμάτο όπλα. Οι ένοπλοι σκόπευαν να δολοφονήσουν τους «σιωνιστές» κατά την άφιξή τους στο Ισραήλ και να καταλάβουν την εξουσία. Οι Γάλλοι λιμενεργάτες, με πρόσκληση της CGT, είχαν κηρύξει απεργία στο λιμάνι για να εξασφαλίσουν ότι δεν θα αναχωρούσαν, προστατεύοντας έτσι τους Εβραίους της Παλαιστίνης.

Αλλά οι «αναθεωρητικοί σιωνιστές» προστατεύονταν, από την πλευρά τους, από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου, Ρομπέρ Σουμάν, και τον υπουργό Εξωτερικών του, Ζωρζ Μπιντώ. Οι δύο άνδρες γνώριζαν πολύ καλά ότι οι «αναθεωρητικοί σιωνιστές» ήταν σύμμαχοι του Άξονα και ότι ο Ζαμποτίνσκι είχε εγκαταστήσει την Μπετάρ στη Ρώμη υπό την προστασία του Ντούτσε Μπενίτο Μουσολίνι. Αντίθετα, πιθανότατα αγνοούσαν τις διαπραγματεύσεις που διεξήγαγαν καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου με τους Ναζί.

Ο Ρομπέρ Σουμάν, τον οποίο η προπαγάνδα μας παρουσιάζει ως τον «πατέρα της Ευρώπης», ήταν Λορραίνος. Ως εκ τούτου, αγωνίστηκε για να αποτρέψει έναν πόλεμο μεταξύ της Γερμανίας (όπου είχε γεννηθεί) και της Γαλλίας (της οποίας είχε γίνει πολίτης από τότε που ανέκτησε τη Λορραίνη). Υπήρξε υπουργός του Φιλίπ Πεταίν και το όνομά του περιλαμβάνεται μεταξύ των υπογραφόντων το διάταγμα έγκρισης της συμφωνίας ανακωχής. Τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό από τους Ναζί, δραπέτευσε και εντάχθηκε στην Αντίσταση το 1942, δηλαδή μετά τη σοβιετική νίκη του Στάλινγκραντ και, επομένως, όταν η γερμανική ήττα γινόταν προβλέψιμη.

Κατά την Απελευθέρωση, δήλωσε ενώπιον Δικαστηρίου ότι ο στρατάρχης Πεταίν είχε εγγράψει το όνομά του στο διάταγμα ανακωχής χωρίς να τον συμβουλευτεί. Έτσι, δεν διώχθηκε, αλλά ο στρατηγός Σαρλ Ντε Γκωλ αρνήθηκε πάντα να του δώσει το χέρι και δεν παρέστη στην κηδεία του, το 1960.

Ο Ζωρζ Μπιντώ, από την πλευρά του, υπήρξε αντιστασιακός και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αντίστασης του Ζαν Μουλέν. Εκεί εργάστηκε για να θέσει τον στρατηγό Ντε Γκωλ στο περιθώριο και επιχείρησε να περάσει μπροστά του κατά την παρέλαση της νίκης στα Ηλύσια Πεδία. Χριστιανοδημοκράτης, αντιτάχθηκε στην ανεξαρτησία της Αλγερίας και συμμετείχε στο πραξικόπημα των στρατηγών του Αλγερίου, το 1961, κατά του προέδρου Ντε Γκωλ.

Δεν προκαλεί, λοιπόν, μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι ο Γάλλος Πρόεδρος του Συμβουλίου και ο υπουργός Εξωτερικών του υποστήριξαν μια απόπειρα πραξικοπήματος στο Τελ Αβίβ.

Ο ισραηλινο-αραβικός πόλεμος μόλις είχε ξεκινήσει. Ούτε οι Ισραηλινοί ούτε οι Άραβες είχαν αρκετά όπλα για να πολεμήσουν. Έτσι, μόνο οι Βρετανοί μπορούσαν να επικρατήσουν. Είχαν την ευφυΐα να μην εμπλέξουν τις κυρίως δυνάμεις τους, αλλά τον αποικιακό τους στρατό. Έτσι, στρατιώτες από την Υπεριορδανία, υπό τη διοίκηση Βρετανών αξιωματικών, κέρδισαν αυτόν τον πόλεμο, υπό τις διαταγές του «Γκλαμπ Πασά» (κατά το πραγματικό του όνομα, στρατηγού Τζον Μπάγκοτ Γκλαμπ).

Ο Ντέιβιντ Γκρουν-Μπεν Γκουριόν, ο οποίος είχε αναλύσει τον συσχετισμό δυνάμεων, μπορούσε να βασιστεί μόνο στους Άγγλους για να αποτρέψει την οργή των Αράβων. Έπρεπε, λοιπόν, να απομακρύνει τους «αναθεωρητικούς σιωνιστές» που μόλις είχαν διεξαγάγει τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εναντίον της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, στη συνέχεια δολοφόνησαν, στο Κάιρο, τον υπουργό Αποικιών, Ουόλτερ Γκίνες Λόρδο Μόυν, και τέλος ανατίναξαν την έδρα της κυβέρνησης της υπό βρετανική Εντολή Παλαιστίνης, στο ξενοδοχείο Κινγκ Ντέιβιντ.

Όταν το «Αλταλένα» βυθίστηκε, ο Μεναχέμ Μπεγκίν, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον αείμνηστο Ζαμποτίνσκι στην ηγεσία του αναθεωρητικού σιωνιστικού κόμματος, δεν μπορούσε να εκδικηθεί τους ένοπλους του χωρίς να διακινδυνεύσει να δει το Ισραήλ να ηττάται από τους Άραβες. Πήρε, λοιπόν, την πρωτοβουλία να συνάψει συμφωνία με τον Γκρουν-Μπεν Γκουριόν. Οι δύο άνδρες απέφυγαν τον εμφύλιο πόλεμο και μοιράστηκαν τις θέσεις. Οι «σιωνιστές» παρέμειναν στην εξουσία και οι «αναθεωρητικοί σιωνιστές» εξαφανίστηκαν εντός της Μοσάντ. Εκεί μπόρεσαν να συνεχίσουν τις τρομοκρατικές τους ενέργειες. Τρεις μήνες αργότερα, δολοφόνησαν τον ειδικό απεσταλμένο των Ηνωμένων Εθνών, Φόλκε Μπερναντότ, ο οποίος είχε έρθει να χαράξει τις εβραϊκές και αραβικές ζώνες στο νέο δικοινοτικό κράτος. Ο δολοφόνος του Μπερναντότ, Γεχωσούα Κόεν, έγινε σωματοφύλακας του Μπεν Γκουριόν.

Ο Πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, φοβήθηκε, όταν ο Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ ανακοίνωσε την ανακάλυψη του ναυαγίου, μήπως αφεθεί να υπενθυμίσει τη μνήμη εκείνης της ταραγμένης εποχής. Γι’ αυτό έσπευσε στο μουσείο Ετσέλ για να επικοινωνήσει με τον δικό του τρόπο. Ανακοίνωσε ότι θα ανέσυρε το ναυάγιο, σύμβολο της ισραηλινής ενότητας. Έτσι, μετέφερε τα βλέμματα από την απόπειρα πραξικοπήματος στη συμφωνία ειρηνικής συμβίωσης του Ντέιβιντ Γκρουν-Μπεν Γκουριόν και του Μεναχέμ Μπεγκίν.

Ο Νετανιάχου είναι γιος του φασίστα Μπεντσιόν Νετανιάχου, προσωπικού γραμματέα του Βλαντίμιρ Ζαμποτίνσκι. Δεν προκαλεί, λοιπόν, έκπληξη το γεγονός ότι διέταξε τους στρατούς του να διαπράξουν σφαγή αμάχων στη Γάζα.

Για τους «ολοκληρωτικούς εθνικιστές», ήρθε η στιγμή να εξαφανίσουν τον σλαβικό πολιτισμό

Ο μη εκλεγμένος πρόεδρος της Ουκρανίας, ο σφετεριστής Βολοντίμιρ Ζελένσκι (η εκλεκτική του θητεία έληξε πριν από δύο χρόνια και τρεις μήνες), έχει σταδιακά μετατρέψει το καθεστώς του από εθνικό συνασπισμό που συμπεριλάμβανε τους «ολοκληρωτικούς εθνικιστές» σε δικτατορία υπό την κυριαρχία τους.

Οι «ολοκληρωτικοί εθνικιστές» είναι ένα ρεύμα σκέψης, ρητά αντισοβιετικό και αντιχαζαρικό (δηλαδή αντισημιτικό, με αναφορά στη χαζαρική εβραϊκή αυτοκρατορία που αναπτύχθηκε μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Κασπίας Θάλασσας κατά τον Μεσαίωνα). Ο όρος «ολοκληρωτικός εθνικισμός» δανείστηκε από τον Γάλλο φασίστα, Σαρλ Μωράς.

Ο ουκρανικός «ολοκληρωτικός εθνικισμός» δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου από τον πράκτορα του Β’ Γερμανικού Ράιχ, Ντμίτρο Ντόντσοφ. Αναπτύχθηκε στην τροχιά του ιταλικού φασισμού και της ρουμανικής Σιδηράς Φρουράς, και στη συνέχεια κατά τη συνεργασία με τους Ναζί, γύρω από τον άνθρωπο-κλειδί του Ντόντσοφ, Στέπαν Μπαντέρα.

Κατά το δεύτερο μισό του Παγκοσμίου Πολέμου, ο ίδιος ο Ντόντσοφ υπήρξε διαχειριστής του Ινστιτούτου Ράινχαρντ Χάιντριχ. Υπό αυτή την ιδιότητα, υπήρξε ένας από τους σχεδιαστές της «τελικής λύσης του σλαβικού, εβραϊκού και τσιγγάνικου ζητήματος».

Πριν από λιγότερο από ένα μήνα, στις 11 Αυγούστου 2026, τα λείψανα του συνταγματάρχη Γιεβχέν Κονοβάλετς εκτάφηκαν στο νεκροταφείο Κρούσβαϊκ του Ρότερνταμ από την Ουκρανική Ελληνοκαθολική Εκκλησία, παρουσία της πρέσβειρας της Ουκρανίας. Παραδόθηκαν στην Ουκρανία και προσωρινά επανατάφηκαν, στις 18 Αυγούστου, στο Εθνικό Στρατιωτικό Μνημειακό Νεκροταφείο, παρουσία πολλών μελών της κυβέρνησης και του μη εκλεγμένου προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Μια τελετή αποχαιρετισμού πραγματοποιήθηκε στον Πατριαρχικό Καθεδρικό Ναό της Ανάστασης του Χριστού της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας στο Κίεβο. Η οριστική κηδεία θα λάβει χώρα στο Εθνικό Πάνθεον.

Ο συνταγματάρχης Γιεβχέν Κονοβάλετς (1891-1938) είναι ένας από τους ιδρυτές και πρώτους ηγέτες της Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών (OUN). Είναι υπεύθυνος για τη σφαγή των Μπολσεβίκων του Κιέβου. Προσωπικός φίλος του Αδόλφου Χίτλερ, ήδη από το 1922, κατέφυγε, το 1936, στη Ρώμη υπό την προστασία του Ντούτσε Μπενίτο Μουσολίνι. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, δολοφονήθηκε, τον Μάιο του 1938, από τη σοβιετική NKVD στο Ρότερνταμ.

Οι τιμές αποδόθηκαν από την προεδρική φρουρά, την ίδια που ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν είχε προσκαλέσει, στις 14 Ιουλίου, να παρελάσει στις Ηλύσια Πεδία. Ο Κονοβάλετς είναι υπεύθυνος για πολλές σφαγές. Είναι εγκληματίας κατά της ανθρωπότητας. Το μήνυμα του σφετεριστή Ζελένσκι είναι σαφές: όχι μόνο η Ουκρανία δεν θα αποναζιστικοποιηθεί, όπως απαιτούν οι Ρώσοι, αλλά είναι και πάλι «ολοκληρωτικά εθνικιστική».

Στις 24 Αυγούστου, η Ουκρανία γιόρτασε την 35η επέτειο της ανεξαρτησίας της από τη Σοβιετική Ένωση, παρουσία αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των Σκανδιναβικών-Βαλτικών κρατών (NB8) και του Ηνωμένου Βασιλείου. Όλοι δήλωσαν ότι η Ρωσία θέλει να εισβάλει και να προσαρτήσει την Ουκρανία. Επανέλαβαν ότι η Κριμαία, το Ντονμπάς και η Νοβοροσία είναι ουκρανικές. Κανείς δεν ανέφερε ότι η Κριμαία είχε διακηρύξει την αυτονομία της από τη Σοβιετική Δημοκρατία της Ουκρανίας, στις 15 Φεβρουαρίου 1991, δηλαδή περισσότερο από έξι μήνες πριν από την Ουκρανία. Αυτή η δημοκρατία αναγνωρίστηκε από την Ουκρανία, στις 19 Ιουνίου 1991, δηλαδή δύο μήνες πριν αυτή διακηρύξει την ανεξαρτησία της. Στις 5 Μαΐου 1992, η Κριμαία διακήρυξε την ανεξαρτησία της. Το Κίεβο σταμάτησε να καταβάλλει τις συντάξεις και τους μισθούς των Κριμαίων δημοσίων υπαλλήλων. Αυτή η δαπάνη καλύφθηκε από τη Μόσχα, το δεύτερο εξάμηνο του 1992 και ολόκληρο το 1993, έως ότου ο Ρώσος πρόεδρος, Μπορίς Γιέλτσιν, σταμάτησε να την αναλαμβάνει.

Δύο ημέρες αργότερα, στις 26 Αυγούστου, αφού έφυγαν οι επίσημοι προσκεκλημένοι, ο σφετεριστής Ζελένσκι απένειμε παράσημα σε μαχητές του μετώπου Ολεξάντριβσκα (Ντονμπάς) και ιδιαίτερα στον ταξίαρχο Αντρίι Μπιλέτσκι, διοικητή του 3ου Σώματος Στρατού.

Του απένειμε το χρυσό αστέρι, την ανώτατη ουκρανική διάκριση, αυτή των «Ηρώων της Ουκρανίας».

Ο ιστορικός Αντρίι Μπιλέτσκι είναι συγγραφέας μιας διατριβής για τον Ουκρανικό Εθνικό Στρατό (UPA) στην οποία εξυμνεί τη γενοκτονία περίπου εκατό χιλιάδων Πολωνών στη Βολυνία και τη σφαγή αρκετών δεκάδων χιλιάδων Εβραίων στο Μπαμπί Γιαρ. Ίδρυσε τον «Δεξιό Τομέα» και υπήρξε ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές του πραξικοπήματος (που χαρακτηρίστηκε από την ατλαντιστική προπαγάνδα ως «Ευρωμαϊντάν» ή «επανάσταση της αξιοπρέπειας») που ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, τον Φεβρουάριο του 2014. Στη συνέχεια, ίδρυσε το Τάγμα Αζόφ και ηγήθηκε της σφαγής των ρωσόφωνων στο Ντονμπάς, και στη συνέχεια των μαχών της Μαριούπολης και του Μπαχμούτ.

Όπως όλοι οι «ολοκληρωτικοί εθνικιστές», ο Μπιλέτσκι ισχυρίζεται ότι οι πραγματικοί Ουκρανοί δεν είναι Σλάβοι, αλλά Βάραγγοι (δηλαδή Φινλανδοί Βίκινγκ). Για αυτούς, οι Βάραγγοι πρέπει να δώσουν την «τελική μάχη» κατά των Σλάβων. Το 2010, δήλωσε: «Η ιστορική αποστολή του έθνους μας σε αυτή την κρίσιμη στιγμή είναι να οδηγήσει τις Λευκές Φυλές του κόσμου σε μια τελική σταυροφορία για την επιβίωσή τους. Μια σταυροφορία εναντίον των Untermenschen [υποανθρώπων] με επικεφαλής τους σημίτες.» [3].

Και τώρα

Δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε τι συμβαίνει. Οι δυνάμεις του ιστορικού φασισμού, όχι παλαβοί νοσταλγοί παρελάσεων με στολές, αλλά οι άνθρωποι που φιλοδοξούν να συνεχίσουν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχουν ξυπνήσει. Άρχισαν να ξαναγράφουν την ιστορία. Χρησιμοποίησαν την αδιαφορία μας για να σβήσουν τη μνήμη των εγκλημάτων τους.

Η άμεση ευθύνη μας είναι να τους αρνηθούμε κάθε πολιτική ευθύνη προτού επιχειρήσουν να πάρουν την εκδίκησή τους και πυροδοτήσουν την αποκάλυψη.

Πρέπει να απαιτήσουμε άμεσες εκλογές στην Ουκρανία και την Ιαπωνία. Αυτές έχουν συγκλεισθεί στο Ισραήλ, αλλά πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η προεκλογική εκστρατεία θα είναι ειλικρινής.

Τιερί Μεϊσάν

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] «詳報】「非核三原則」問われた被爆81年　広島からの警鐘と誓い»

[2] «Le Japon met à disposition du personnel pour le programme OTAN de formation et d’assistance à la sécurité en faveur de l’Ukraine», OTAN, 29 mai 2026.

[3] Παράθεμα από την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την υπόθεση της πτήσης MH17 (βλ. παράγραφο 360).. Citation extraite de la décision de la Cour européenne des Droits de l’homme dans l’affaire du vol MH17 (cf. paragraphe 360).