Ο Νέρων καίει τη Ρώμη

Οπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε αρχικά ότι «εξετάζεται σοβαρά η ολική καταστροφή περιοχών και η βέβαιη θανάτωση ομάδων ανθρώπων που μέχρι σήμερα δεν είχαν θεωρηθεί πιθανοί στόχοι» (S/2026/141). Στη συνέχεια, απείλησε δημοσίως και ρητά να εξαφανίσει τον ιρανικό πολιτισμό, στις 7 Απριλίου 2026 [1], παραβιάζοντας το άρθρο 2.4 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Με αυτή του την πράξη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ τοποθετήθηκε εκτός πολιτισμού. Διότι, από τη Διάσκεψη της Χάγης το 1899, βασική αρχή του διεθνούς δικαίου είναι ότι τα υπογράφοντα κράτη δεν πρέπει να συμπεριφέρονται ως βάρβαροι.

Δεν έθεσε σε εφαρμογή την απειλή του, αλλά με πρωτοφανή βία κατέστρεψε σκόπιμα πολιτικούς στόχους.

Ξεκίνησε συμμετέχοντας στη δολοφονία του πνευματικού ηγέτη εκατομμυρίων σιιτών, του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ (S/2026/109). Στη συνέχεια, κατέστρεψε τα αθλητικά συγκροτήματα Αζάντι και Μπεσάτ, το υδάτινο πάρκο του Αζαντεγκάν, το στάδιο Σαχιντάν Εσμαεΐλι, την αίθουσα αθλημάτων Σαχίντ Εσκανταρλού της Τεχεράνης (ΟΗΕ S/2026/130). Έπειτα, το δημοτικό σχολείο του Μιναμπ. Στη συνέχεια, επιτέθηκε σε κτίρια της Ερυθράς Ημισελήνου, στα νοσοκομεία Γκάντι, Μοταχάρι και Χατάμ της Τεχεράνης, στο νοσοκομείο Αμπούζαρ του Αχβάζ (S/2026/111). Βομβάρδισε αρκετές εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων στην Τεχεράνη, απελευθερώνοντας στην ατμόσφαιρα μεγάλες ποσότητες υδρογονανθράκων, συμπεριλαμβανομένων οξειδίων του θείου και του αζώτου, προκαλώντας όξινες βροχές, τον θάνατο πολλών επιζώντων των επιθέσεων με αέριο στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ και τεράστιες πυρκαγιές (S/2026/149). Βομβάρδισε πολιτιστικούς χώρους, όπως το παλάτι της δυναστείας των Καντζάρ, το Γκολεστάν (S/2026/180). Και, πιθανότατα λόγω σύγχυσης, βομβάρδισε γραφεία της UNESCO και του ΠΟΥ (S/2026/269) ακόμη και το ινστιτούτο Παστέρ του Ιράν (S/2026/279).

Καθώς η βία του δεν είχε όρια, ενώ ισχυριζόταν ότι καταπολεμούσε μίαν ατομική απειλή —έχουμε εξηγήσει εκτενώς ότι δεν υπάρχει ιρανικό στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα από το 1988—, βομβάρδισε τέσσερις φορές τον πυρηνικό σταθμό της Βουσέχρ, με κίνδυνο να καταστρέψει το σύστημα ψύξης και να διασπείρει ραδιενέργεια σε όλα τα ύδατα της περιοχής.

Εφεξής, οι πληθυσμοί της Μέσης Ανατολής δεν πιστεύουν πλέον ότι τα Ηνωμένα Έθνη τους προστατεύουν ούτε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να τους φέρουν την ειρήνη [2].

Οι πληθυσμοί του Κόλπου, που είχαν δεχθεί ΗΠΑκιακές στρατιωτικές βάσεις στο έδαφός τους για να τους προστατεύουν, έμαθαν με δαπάνη τους ότι είχαν εξαπατηθεί. Οι ΗΠΑκιακοί οικοδεσπότες τους χρησιμοποίησαν το έδαφός τους για να διεξαγάγουν τον πόλεμό τους κατά του περσικού πολιτισμού, μετατρέποντάς τους σε στόχους για τη νόμιμη αντίσταση του Ιράν.

Η σύγχυση που έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες πέντε εβδομάδες έδειξε ότι η πολυμέρεια μπορεί να αντιτίθεται στο διεθνές δίκαιο. Για να προστατευθούν, τα κράτη του Κόλπου εξέδωσαν πολυάριθμες πολυμερείς διακηρύξεις: στο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου [3], στον Αραβικό Σύνδεσμο [4], στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό [5]. Τελικά ανακάλυψαν ότι το διεθνές δίκαιο τους βρίσκει ενόχους: είναι συνυπεύθυνα για την ΗΠΑκιακή επίθεση που διαπράχθηκε από το έδαφός τους. Η σύγχυση αυτή έφτασε στο αποκορύφωμά της με την υιοθέτηση, με δύο αποχές, του ψηφίσματος 2817 του Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο στις 11 Μαρτίου 2026 αγνόησε το ψήφισμα 3314 της Γενικής Συνέλευσης, που είχε υιοθετηθεί ομόφωνα και χωρίς ψηφοφορία στις 14 Δεκεμβρίου 1974. Είναι προφανές ότι ο ΟΗΕ, όπως τον γνωρίζουμε, θα πρέπει είτε να μεταρρυθμιστεί ριζικά είτε να διαλυθεί [6].

Η σύγχυση τώρα μεταφέρεται στα στενά του Ορμούζ. Αφήνουμε κατά μέρος την περίοδο του πολέμου κατά την οποία το Ιράν απαγόρευσε τα στενά σε πλοία των δυνάμεων που επιτίθενται (Ισραήλ, ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο) καθώς και σε εκείνα των χωρών που τους επιτρέπουν να χρησιμοποιούν το έδαφός τους για να διαπράξουν την επίθεσή τους (Γερμανία και Ιταλία, Ιορδανία, κράτη του Κόλπου). Στη Δύση, υπάρχει συναίνεση ότι κανείς δεν μπορεί να επιβάλλει τον νόμο του στα στενά εν καιρώ ειρήνης. Ωστόσο, αυτό δεν είναι προφανές: τα ύδατα των στενών του Ορμούζ είναι χωρικά ύδατα του Ομάν και του Ιράν, όχι διεθνή ύδατα. Λαμβάνοντας υπόψη το βάθος του στενού, η διέλευση γίνεται κατ’ αρχήν περισσότερο από την πλευρά του Ομάν παρά από την ιρανική πλευρά.

Οι δύο χώρες μπορούν νομίμως να συνεννοηθούν και να ζητήσουν διόδια, όπως συμβαίνει στις διώρυγες του Σουέζ και του Παναμά, αν και εδώ πρόκειται για φυσικό στενό [7]. Δεν μπορούν ωστόσο να αντιταχθούν στη διέλευση της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας, «αβλαβώς», από τα ύδατα τους, άλλωστε ελέγχουν την πρόσβαση στον Περσικό Κόλπο. Εκτός αν τα δεξαμενόπλοια αποτελούν πραγματικό κίνδυνο με τα εξαιρετικά ρυπογόνα φορτία τους σε περίπτωση ναυαγίου.

Το παράδειγμα της διώρυγας του Σουέζ δεν είναι ανώδυνο: το 1956, οι δύο αυτοκρατορίες, η βρετανική και η γαλλική, με στρατιωτική βοήθεια από το αποικιακό κράτος του Ισραήλ, επιχείρησαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τη διώρυγα του Σουέζ, την οποία ο Αιγύπτιος πρόεδρος Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ μόλις είχε εθνικοποιήσει. Η επιχείρηση αυτή ήταν φιάσκο. Σήμανε το τέλος των δύο αποικιοκρατικών αυτοκρατοριών και αποκάλυψε τη γαλλο-βρετανική συμμαχία με το Ισραήλ — η οποία θα σπάσει από τον Σαρλ Ντε Γκολ κατά τον πόλεμο των Έξι Ημερών. Η κρίση στα στενά του Ορμούζ θα μπορούσε, με τη σειρά της, να σημάνει το τέλος των ΗΠΑκιακών φιλοδοξιών στον «υπόλοιπο κόσμο».

Ένα άλλο ερώτημα τίθεται: εάν το Ομάν και το Ιράν επιτρέπονται να εισπράττουν διόδια, πώς θα διασφαλιστεί ότι το ποσό δεν θα είναι απαγορευτικό και σε ποιο νόμισμα θα καταβάλλεται; Επί αυτού, το Ιράν έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να είναι πληρωτέο σε γιουάν, ενώ οι ΗΠΑ, προσκολλημένες στην υπεροχή του δολαρίου, θα ήθελαν να είναι σε δολάριο ή, ελλείψει αυτού, σε Trump coin ($Trump), το κρυπτονόμισμα της ΗΠΑκιακής προεδρικής οικογένειας και της βασιλικής οικογένειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Αλ Ζάγεντ [8].

Στην περίπτωση που δεν γίνει σε δολάρια, οι πετρελαϊκές εταιρείες θα προετοιμάζονταν να εγκαταλείψουν αυτό το νόμισμα. Όμως, το τελευταίο δεν βασίζεται πλέον στην οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά στον ρόλο της στην παγκόσμια αγορά υδρογονανθράκων. Μια τέτοια μεταστροφή θα αποτελούσε, συνεπώς, τη συνέχιση του πολέμου κατά του «Μεγάλου Σατανά».

Στις 12 Απριλίου, ο πρόεδρος Τραμπ δημοσίευσε ένα μήνυμα στο X: «Από τώρα και στο εξής, το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, το ωραιότερο στον κόσμο, θα ξεκινήσει τη διαδικασία ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ όλων των πλοίων που επιχειρούν να εισέλθουν ή να εξέλθουν από τα στενά του Ορμούζ. Κάποια στιγμή, θα φτάσουμε σε αυτήν την αρχή "ΟΛΟΙ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ, ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΕΞΕΡΧΟΝΤΑΙ", αλλά το Ιράν δεν το επέτρεψε αυτό λέγοντας απλώς: "Μπορεί να υπάρχει κάπου μια νάρκη", την οποία κανείς άλλος εκτός από αυτούς δεν γνωρίζει. Αυτό είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΡΑΚΕΤΙΣΜΟΣ, και οι ηγέτες των χωρών, ιδιαίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, δεν θα εκβιαστούν ποτέ. Ζήτησα επίσης από το Ναυτικό μας να εντοπίσει, στα διεθνή ύδατα, και να απαγορεύσει όλα τα πλοία που κατέβαλαν διόδια στο Ιράν. Κανένας από εκείνους που κατέβαλαν παράνομα διόδια δεν θα έχει ασφαλή διέλευση στην ανοιχτή θάλασσα.» [9]

Μη γνωρίζοντας τι άλλο να κάνει, ο Ντόναλντ Τραμπ μπλοκάρει ο ίδιος τα στενά του Ορμούζ, ενώ οι Αγγλοσάξονες επιβάλλουν την ελευθερία της κυκλοφορίας και του εμπορίου εδώ και δύο αιώνες — Τέλος, λοιπόν, το δόγμα του «ελεύθερου εμπορίου»! —. Αλλά είναι αλήθεια ότι οι Τζάκσονιάνοι [Jacksonians] δεν είναι Παγκοσμιοποιητές [Globalists]. Ας είναι: ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη προδώσει τους ψηφοφόρους του εξαπολύοντας αυτόν τον πόλεμο, πριν από ενάμιση μήνα. Προδίδει, σήμερα, τους προκατόχους του. Παρακολουθούμε την αυτοκτονία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τιερί Μεϊσάν
Μετάφραση  Κριστιάν Άκκυριά

[1] «@realDonaldTrump», Truth Social, April 6_7, 2026.

[3] « Déclaration du Conseil de coopération du golfe », Réseau Voltaire, 1er mars 2026.

[5] « Résolution du Conseil de l’OMI sur le détroit d’Ormuz », Réseau Voltaire, 19 mars 2026.

[6] “Το διεθνές δίκαιο ή ξένες στρατιωτικές βάσεις: πρέπει να διαλέξουμε”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 7 avril 2026.

[7] «Can America and Iran Reach a Cease-Fire?», Ellie Geranmayeh, Foreign Affairs, March 27, 2026.

[8] «‘Spy Sheikh’ Bought Secret Stake in Trump Company», The Wall Street Journal, January 31, 2026.

[9] «@realDonaldTrump», Truth Social, April 12, 2026.