Translate

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Άμυνα: Θα καταφέρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιτύχουν τη στρατιωτική υπεροχή που διεκδικούν;

 

Άμυνα: Θα καταφέρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιτύχουν τη στρατιωτική υπεροχή που διεκδικούν;

Ενώ η Κίνα, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες αναδιοργανώνουν τον κόσμο, ο πρόεδρος Τραμπ επιδίδεται σε μια επικίνδυνη άσκηση υπερ-αξιολόγησης της κληρονομιάς του. Κατάφερε να μας κάνει να πιστέψουμε ότι επέλεξε να αποσυρθεί από το ΝΑΤΟ, ενώ στην πραγματικότητα δεν μπορεί πλέον να παραμείνει σε αυτό. Βρίσκεται, στην ουσία, στην ίδια θέση με τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ όταν αποσύρθηκε από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας: στο χείλος του γκρεμού.

عربي Deutsch Español français italiano Nederlands Português русский
Ο Ντόναλντ Τραμπ, εξαιρετικός λαοπλάνος, κατάφερε να μας κάνει να πιστέψουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ικανές για τα πάντα. Και ακόμη περισσότερα.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της δεύτερης θητείας του, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι θέλει να εκτοξεύσει τις ένοπλες δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών σε μια θέση αδιαμφισβήτητης υπεροχής.

• Ο Χρυσός Θόλος (20 Μαΐου 2025)

Ο αμερικανικός Χρυσός Θόλος υποτίθεται ότι θα προστατεύει, όχι μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο, αντιμετωπίζοντας «την απειλή των βαλλιστικών, υπερηχητικών πυραύλων και πυραύλων κρουζ». Εμπνέεται από το ρηγκανικό σχέδιο του «Πολέμου των Άστρων» και αντλεί το όνομά του από τον ισραηλινό Σιδηρούν Θόλο. Ο πρόεδρος ανέθεσε την αποστολή αυτή στον στρατηγό Μάικλ Γκέτλαϊν και προέβλεψε την παροχή προϋπολογισμού ύψους 175 δισεκατομμυρίων δολαρίων [1].

Σύμφωνα με το εκτελεστικό διάταγμα, ο Χρυσός Θόλος θα πρέπει να περιλαμβάνει:
– Διαστημικούς αισθητήρες παρακολούθησης υπερηχητικών και βαλλιστικών στόχων·
– Διαστημικούς αναχαιτιστές για τη φάση επιτάχυνσης·
– Ικανότητες αναχαίτισης σε υπο-στρώμα και στην τελική φάση·
– Ένα στρώμα επιτήρησης της Διασπαρμένης Διαστημικής Αρχιτεκτονικής του Μαχητή (Proliferated Warfighter Space Architecture – PWSA), η οποία θα αποτελείται η ίδια από επτά στρώματα που θα υλοποιηθούν σε τέσσερις φάσεις από το 2026 έως το 2030·
– Ικανότητες προ-εκτόξευσης και κατά τη φάση πρόωσης·
– Ικανότητες αποκαλούμενες «μη κινητικές» για την ενίσχυση του συστήματος.

• Το Υπουργείο Πολέμου (5 Σεπτεμβρίου 2025)

Ο πρόεδρος Τραμπ μετονόμασε το Υπουργείο Άμυνας σε Υπουργείο Πολέμου, όπως ίσχυε έως το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Επιπλέον, προχώρησε σε μεταρρύθμιση των ενόπλων δυνάμεων με στόχο την ανάπτυξη του «πνεύματος των πολεμιστών». Ανακοίνωσε ότι, στο εξής, η προαγωγή θα γίνεται αποκλειστικά με βάση την αξία, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη κοινοτικές ποσοστώσεις.

Θυμόμαστε τις παρατηρήσεις του για τους παχύσαρκους «αξιωματικούς σαλονιού», οι οποίοι κλήθηκαν να παραιτηθούν μόνοι τους πριν αποπεμφθούν.

• Ο Χρυσός Στόλος (22 Δεκεμβρίου 2025)

Αντιμέτωπος με την ανάπτυξη του κινεζικού πολεμικού ναυτικού, ο πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε την κατασκευή του Χρυσού Στόλου. Αρχικά, θα ναυπηγηθούν δέκα θωρηκτά, κλάσης Τραμπ. Θα μπορούν να μεταφέρουν συμβατικά πυροβόλα και πυραύλους κρουζ με πυρηνικές κεφαλές.

• Ο στρατιωτικός προϋπολογισμός (7 Ιανουαρίου 2026)

Τέλος, ο πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αυξήσει κατά περίπου 50% τον αμυντικό προϋπολογισμό. Οι πόροι αυτοί θα τον έφερναν στο ύψος του συνόλου των αμυντικών προϋπολογισμών όλων των υπόλοιπων χωρών του κόσμου μαζί.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δημοσίευσαν τόσο τη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας 2026 [2] όσο και την Στρατηγική Εθνικής Άμυνας 2026, αλλά διατηρούν μυστική την Ανασκόπηση τους για την Πυρηνική Στάση 2026.

Η Ουάσινγκτον αφήνει να αιωρείται αβεβαιότητα ως προς την πυρηνική της στρατηγική. Το σχέδιο του Χρυσού Θόλου, εάν υλοποιηθεί, θέτει υπό αμφισβήτηση την ίδια την έννοια της ισορροπίας. Η συνθήκη που καθόριζε την ισορροπία του τρόμου με τη Ρωσία λήγει στις 5 Φεβρουαρίου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιθυμούν την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.

Όπως και να έχει, αυτά τα βροντερά σχέδια έχουν ελάχιστες πιθανότητες να αντιστοιχούν σε πραγματικότητες. Η κατασκευή του Χρυσού Θόλου δεν αποτελεί ακόμη παρά ένα προσχέδιο, του οποίου η αρχιτεκτονική δεν έχει καν σχεδιαστεί. Το σχέδιο του Χρυσού Στόλου είναι αδύνατο, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, για τα αμερικανικά ναυπηγεία.

Όσον αφορά τα δημοσιονομικά, πρόκειται για ποσά απρόσιτα με την παρούσα κατάσταση της οικονομίας. Η πρώτη πρόκληση της κυβέρνησης Τραμπ είναι η υπερχρέωση των Ηνωμένων Πολιτειών, που κληρονόμησε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις [3]. Έχει ξεπεράσει τα 38 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Η ανακοίνωση επενδύσεων ύψους ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη Σαουδική Αραβία και 1,4 τρισεκατομμυρίων από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν είναι παρά στάχτη στα μάτια [4]. Πέραν του ότι τα ποσά αυτά δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα σε σχέση με το αμερικανικό δημόσιο χρέος, η Σαουδική Αραβία δεν έχει ακόμη καταβάλει τίποτα από όσα ανακοίνωσε. Τα ταμεία της είναι άδεια. Όλο το ρευστό της απορροφάται από το σχέδιο Saudi Vision 2030 (την κατασκευή της NEOM και της The Line).

Στην πραγματικότητα, παρακολουθούμε την πτώση της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας κατά το πρότυπο της πτώσης της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας. Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ είχε πρώτα διαλύσει το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, πριν αναγνωρίσει την κατάρρευση της ΕΣΣΔ [5]. Σήμερα, ο πρόεδρος Τραμπ διαλύει τη Βορειοατλαντική Συμμαχία ελπίζοντας να μη χρειαστεί να διαπιστώσει το τέλος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Οι ρητορικές του εξάρσεις δεν πρέπει να μας εντυπωσιάζουν.

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] «The Iron Dome for America», Trump Executive Order, January 27, 2025.

[2] Το Πεντάγωνο υιοθετεί την οπτική του Τραμπ για τον κόσμο”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 10 Δεκεμβρίου 2025.

[3] Μήπως ο Ντόναλντ Τραμπ διαχειρίζεται την πιθανή κατάρρευση της «αμερικανικής αυτοκρατορίας»;”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 11 Μαρτίου 2025.

[5] « Trump, le Gorbatchev états-unien », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 30 janvier 2018.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Άμυνα: Θα καταφέρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιτύχουν τη στρατιωτική υπεροχή που διεκδικούν;

Η αναδιοργάνωση του κόσμου

Διευκρινίσεις σχετικά με τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα και το διεθνές δίκαιο

Η απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο

Επιχείρηση «Απόλυτη Αποφασιστικότητα»

Οι ουκρανικές διαπραγματεύσεις σέρνονται σε μάκρος

 Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις 

Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Η αναδιοργάνωση του κόσμου

 

Η αναδιοργάνωση του κόσμου

Ο κόσμος αλλάζει με εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς. Το έτος 2026 αναμένεται να σηματοδοτηθεί από την επιστροφή των ζωνών επιρροής και το τέλος των αποικιακών αυτοκρατοριών. Κυρίως, όμως, θα σημάνει την επιστροφή του διεθνούς δικαίου έναντι των «κανόνων» που γνωρίζαμε έως σήμερα. Μόνον όσοι είναι σε θέση να κατανοήσουν αυτές τις εξελίξεις και να προσαρμοστούν ταχύτατα σε αυτές θα συνεχίσουν να αναπτύσσονται.

عربي Deutsch Español français italiano Português русский
Ο παγκόσμιος χάρτης που καταρτίστηκε κατά τη Σύνοδο του Άνκορατζ, στις 15 Αυγούστου 2025. Το παγκόσμιο επίπεδο χάρτη (πλανισφαίριο) διαιρείται σε τρεις ζώνες επιρροής. Αυτές υποδεικνύονται σε γενικές γραμμές και επί του παρόντος αποτελούν αντικείμενο λεπτομερέστερων διαπραγματεύσεων.

Παρακολουθούμε την αναδιοργάνωση του κόσμου μετά τη Σύνοδο του Άνκορατζ (15 Αυγούστου 2025), την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα (10 Οκτωβρίου 2025) και την επιχείρηση «Απόλυτη Αποφασιστικότητα» (Absolute Resolve) στη Βενεζουέλα (3 Ιανουαρίου 2026). Είναι πλέον σαφές ότι οι πρόεδροι Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν μοίρασαν τον κόσμο στην Αλάσκα. Η συνολική επικύρωση αυτής της συμφωνίας θα πραγματοποιηθεί στην προσεχή σύνοδο Τραμπ–Σι.

Η μόνη πληροφορία που διαθέτουμε είναι ο χάρτης του ρωσικού Γενικού Επιτελείου, ο οποίος δημοσιεύθηκε από τον Αντρέι Μαρτιάνωφ. Ο χάρτης αυτός διαιρεί τον κόσμο σε τρεις ζώνες επιρροής, κάτι που δεν έρχεται σε αντίθεση με την αρχή ενός πολυπολικού κόσμου. Το πρωτογενές διεθνές δίκαιο —δηλαδή το διεθνές δίκαιο προ της Ψυχροπολεμικής περιόδου— επιλύει μόνον ορισμένα ζητήματα. Παρέχει στα κράτη πλήρη ελευθερία να πράττουν ό,τι επιθυμούν, εντός των ορίων που τα ίδια έχουν θέσει για τον εαυτό τους.

Εξήγησα στην τελευταία μου αρθρογραφία ότι, σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται όλοι, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες διέπραξαν έγκλημα απαγάγοντας τον πρόεδρο Μαδούρο υπό το πρίσμα των προηγούμενων «κανόνων», εντούτοις ενεργούσαν εντός των δικαιωμάτων τους βάσει των δικών τους και μόνον δεσμεύσεων. Το γεγονός ότι αυτή η πραγματικότητα μας σοκάρει δεν αλλάζει τίποτε. Από εδώ και στο εξής, με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να λειτουργούμε.

Μέχρι σήμερα, ο κόσμος κυβερνιόταν από το G5/6/7/8/7, το οποίο παλαιότερα αποτελούταν από τη Γερμανία, τον Καναδά, τη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιταλία, την Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η εξαφάνισή του σηματοδοτεί το τέλος των αγγλικής και γαλλικής αυτοκρατορίας. Πρέπει να αποδεχθούμε ότι η Γαλλία θα αναγκαστεί να αποαποικιοποιήσει τη Νέα Καληδονία και την Πολυνησία· οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να αποαποικιοποιήσουν τις Σαμόα, το Γκουάμ και τις Παρθένες Νήσους· η Νέα Ζηλανδία θα πρέπει να αποαποικιοποιήσει το Τοκελάου· και τέλος το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να αποαποικιοποιήσει την Ανγκίλα, τις Βερμούδες, τις Παρθένες Νήσους, τα Νησιά Κέιμαν και Φώκλαντ (Μαλβίνες), το Γιβραλτάρ, το Μονσεράτ, την Αγία Ελένη και τα Νησιά Τερκς και Κάικος.

Αυτές οι διαδικασίες θα πρέπει να πραγματοποιηθούν πολύ γρήγορα, εάν η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Νέα Ζηλανδία επιθυμούν να διατηρήσουν παρουσία στις πρώην αποικίες τους.

Είναι πιθανό η Κοινοπολιτεία (Commonwealth) να διαλυθεί. Τα κράτη-μέλη της θα εγκαταλείψουν, τουλάχιστον, την κοινή τους υπηκοότητα.

Το G7 θα αντικατασταθεί από ένα C4/5, αποτελούμενο από την Κίνα, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ινδία και τη Ρωσία, στο οποίο ο πρόεδρος Τραμπ ελπίζει να προσαρτήσει και την Ιαπωνία [1]. Ωστόσο, είναι πιθανό η Ιαπωνία να μην γίνει δεκτή, λαμβανομένων υπόψη των πολεμοχαρών της δηλώσεων. Η Κίνα δεν έχει συγχωρήσει την άνοδο του ιαπωνικού αυτοκρατορικού μιλιταρισμού, τον αρνητισμό (αναθεωρητισμό) της κυβέρνησης της Σανάε Τακαΐτσι, τις βλέψεις της στα ταϊβανέζικα μικροτσίπ και τις έρευνές της για σπάνιες γαίες.

Λόγω της αντίστοιχης ισχύος τους, οι τέσσερις κύριες παγκόσμιες δυνάμεις θα μπορούν να αποφασίζουν να πράττουν ό,τι επιθυμούν σε όλες τις περιπτώσεις που δεν ρυθμίζονται από το διεθνές δίκαιο — όπως έπραξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη Βενεζουέλα.

Πολλές περιφερειακές συμμαχίες θα επιτρέψουν σε δευτερεύουσες δυνάμεις να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο.

Δεν θα αναφερθώ στο ΝΑΤΟ, το οποίο θα διαλυθεί έως τα μέσα του 2027, ή και νωρίτερα, εάν το επιτρέψει η μεταβίβαση της Γροιλανδίας από τη Δανία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι εκκλήσεις ορισμένων Ευρωπαίων δεν θα αλλάξουν τίποτε: δεν πρόκειται να πολεμήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες περισσότερο απ’ ό,τι θα πολεμούσαν τη Ρωσία.

Η συμμαχία AUKUS (Αυστραλία, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο) επίσης δεν θα επιβιώσει της παγκόσμιας αναδιανομής.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναμένεται επίσης να εξαφανιστεί. Η περιοδεία της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην τελετή υπογραφής της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου ΕΕ–Mercosur απλώς επιταχύνει την πτώση της: οι λαοί της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Αυστρίας, της Ιρλανδίας και της Ουγγαρίας συνειδητοποίησαν μόλις τώρα ότι αυτή η γραφειοκρατία δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντά τους, αλλά θυσιάζει τους αγρότες τους στις ανάγκες της γερμανικής βιομηχανίας.

Αρκετοί οργανισμοί θα αναλάβουν τη σκυτάλη: η Διακλαδική Εκστρατευτική Δύναμη (Joint Expeditionary Force – JEF), ένα είδος βρετανικού «μίνι ΝΑΤΟ», περιλαμβάνει ήδη την Εσθονία, τη Λιθουανία, τη Λετονία, τη Δανία, τη Νορβηγία, την Ισλανδία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τις Κάτω Χώρες γύρω από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ουκρανία θα ενταχθεί σε αυτήν, ενώ η Ισλανδία θα προσεγγίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες (μετά την παραχώρηση της Γροιλανδίας). Πράγματι, ο Καναδάς και η Γροιλανδία βρίσκονται στην αμερικανική υφαλοκρηπίδα, όπως και μέρος της Ισλανδίας, γεγονός που δημιουργεί εύλογη όρεξη στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Από την πλευρά τους, η Βουλγαρία, η Φινλανδία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία και η Σουηδία έχουν ήδη συγκροτήσει μια «Συμμαχία του Ανατολικού Μετώπου». Δεν είναι βέβαιο ότι αυτή η νέα οργάνωση θα έχει διάρκεια, καθώς προς το παρόν δεν διαθέτει ούτε προϋπολογισμό ούτε γραμματεία.

Οι στρατιωτικές αυτές συμμαχίες θα πλαισιωθούν από πολιτικούς συνασπισμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση πλαισίωσε το ΝΑΤΟ. Η Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών αποτελεί το κύριο παράδειγμα. Συγκεντρώνει την Αυστρία, τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Εσθονία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία και την Τσεχία. Στόχος της είναι η ανασύσταση της μεσαιωνικής Δημοκρατίας των Δύο Εθνών ή του σχεδίου Ομοσπονδίας Międzymorze του στρατάρχη Γιούζεφ Πιουσούτσκι: η δημιουργία μιας ομοσπονδίας μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας.

Πρόκειται για πολωνικό σχέδιο, το οποίο προωθεί ο πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι (Νόμος και Δικαιοσύνη), ενώ η Συμμαχία του Ανατολικού Μετώπου αποτελεί σχέδιο του πρωθυπουργού Ντόναλντ Τουσκ (Πολιτική Πλατφόρμα).

Στη Μέση Ανατολή, η δυαδικότητα Σαουδικής Αραβίας / Ιράν έλαβε τέλος με την κινεζική διαμεσολάβηση του 2023. Αντικαθίσταται πλέον από τον ανταγωνισμό Σαουδικής Αραβίας / Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Αυτός έχει ήδη εκδηλωθεί στην Υεμένη και στο Σουδάν. Εκείνοι που, πριν από μόλις τέσσερα χρόνια, ήταν οι καλύτεροι φίλοι του κόσμου, είναι πλέον απόλυτοι αντίπαλοι.

Το Ριάντ επιχειρεί να συσπειρώσει πίσω του το Πακιστάν, την Τουρκία, την Αίγυπτο και τη Σομαλία.

Από την πλευρά του, το Αμπού Ντάμπι, το οποίο έχει ήδη συνάψει στρατιωτικές συμμαχίες με φατρίες στο Σουδάν, τη Λιβύη και τη Σομαλία, αναμένεται να προσεγγίσει ακόμη περισσότερο το Ισραήλ και να εντάξει στην επιρροή του την Αιθιοπία.

Στην Αφρική, η Συμμαχία των Κρατών του Σαχέλ, αποτελούμενη από τη Μπουρκίνα Φάσο, το Μάλι και τον Νίγηρα, είναι η μόνη περιφερειακή στρατιωτική συμμαχία. Αναμένεται να ενθαρρυνθεί από την Κίνα και τη Ρωσία.

Στη Λατινική Αμερική, η Μπολιβαριανή Συμμαχία των Λαών της Δικής μας Αμερικής (ALBA) δεν λειτουργεί πλέον. Αντιθέτως, σχηματίζεται ένας συνασπισμός γύρω από την Αργεντινή και τη Χιλή, με τη συγκατάθεση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Κίνα, η Ινδία και η Ρωσία επιθυμούν να διατηρήσουν τα Ηνωμένα Έθνη. Ως εκ τούτου, ο πρόεδρος Τραμπ παραιτήθηκε από την ιδέα να αποχωρήσει από το «Γυάλινο Παλάτι». Πρέπει να γίνει σαφές ότι μεγάλο μέρος όσων οικοδόμησε ο ΟΗΕ θα αποδομηθεί, προκειμένου να καταστεί συμβατό με το διεθνές δίκαιο. Διότι, αντίθετα με ό,τι έχουμε πείσει τους εαυτούς μας να πιστεύουν, τα Ηνωμένα Έθνη δεν ταυτίζονται με το διεθνές δίκαιο.

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] «Το C-5 του Τραμπ: ένας ελιγμός για την ένταξη των Ηνωμένων Πολιτειών στους BRICS;», του Αλφρέδο Χαλίφε-Ράμε, μετάφραση Μαρία Πουμιέρ, La Jornada (Μεξικό), Δίκτυο Βολταίρος, 19 Δεκεμβρίου 2025.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Η αναδιοργάνωση του κόσμου

Διευκρινίσεις σχετικά με τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα και το διεθνές δίκαιο

Η απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο

Επιχείρηση «Απόλυτη Αποφασιστικότητα»

Οι ουκρανικές διαπραγματεύσεις σέρνονται σε μάκρος

Το Πεντάγωνο υιοθετεί την οπτική του Τραμπ για τον κόσμο

Η Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας του 2025
 Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Διευκρινίσεις σχετικά με τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα και το διεθνές δίκαιο

 

Διευκρινίσεις σχετικά με τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα και το διεθνές δίκαιο

Ύστερα από τον ογκώδη όγκο αλληλογραφίας που λάβαμε μετά την τελευταία χρονογραφία του Τιερί Μεϊσάν, του ζητήσαμε να απαντήσει στους αναγνώστες του. Εξηγεί εδώ ότι η επιχείρηση Absolute Resolve δεν παραβιάζει καμία δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών και, συνεπώς, δεν αντίκειται στο διεθνές δίκαιο. Εκφράζει την έκπληξή του για το γεγονός ότι οι αναγνώστες του αγανακτούν με αυτή την επέμβαση, ενώ έχουν αποδεχθεί —συχνά χωρίς να αντιδράσουν— πολλές άλλες παρεμβάσεις, οι οποίες αντιθέτως παραβίαζαν τις ίδιες μας τις δεσμεύσεις. Αυτή η διευκρίνιση αποτελεί ευκαιρία να σκεφτούμε τη διαφορά ανάμεσα στους κανόνες του Ψυχρού Πολέμου —τους οποίους εξακολουθούμε να ακολουθούμε— και στο διεθνές δίκαιο, το οποίο επιβάλλεται ως σημείο αναφοράς στον πολυπολικό κόσμο.

عربي Deutsch Español français italiano
Αφού κατήγγειλε τον ρόλο του Ισραήλ στην προετοιμασία της αμερικανικής επιχείρησης «Absolute Resolve», η Ντέλσι Ροδρίγκες ορκίζεται ως μεταβατική πρόεδρος.

Το άρθρο που δημοσίευσα την περασμένη εβδομάδα για την επιχείρηση Absolute Resolve [1] μου απέφερε άφθονη αλληλογραφία διαμαρτυρίας. Μπόρεσα να απαντήσω μόνο σε ένα μικρό μέρος της. Έχω πλήρη επίγνωση ότι δεν εκφράστηκα καλά, αφού ορισμένοι από εσάς κατανόησαν πράγματα που ούτε έγραψα ούτε είπα ποτέ. Θα ήθελα, λοιπόν, να δώσω ορισμένες διευκρινίσεις.

Καταρχάς, το αντικείμενο του άρθρου μου δεν ήταν η κρίση στη Βενεζουέλα, αλλά το γεγονός ότι η αμερικανική επέμβαση σέβεται το διεθνές δίκαιο. Επιμένω σε αυτό το σημείο.

Το διεθνές δίκαιο δεν είναι ένας κώδικας· είναι απλώς η δέσμευση να σέβεται κανείς τον λόγο του και να μη συμπεριφέρεται ως βάρβαρος.

Από την οπτική της Ουάσιγκτον, ο Νικολάς Μαδούρο είναι διακινητής ναρκωτικών. Το αν αυτός ο ισχυρισμός είναι ανόητος δεν έχει σημασία. Είναι έργο της αμερικανικής Δικαιοσύνης να τον αποδείξει. Από την πλευρά μου, δήλωσα ότι είχε επιτρέψει σε διακινητές να διασχίζουν το έδαφος της χώρας του για να μεταφέρουν κοκαΐνη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ποτέ δεν τον κατηγόρησα προσωπικά για διακίνηση ναρκωτικών, ούτε κοκαΐνης ούτε φαιντανύλης (ειδικότητα του μεξικανικού καρτέλ Σιναλόα). Δεν βασίστηκα στις έρευνες της DEA ούτε στην ισραηλινή προπαγάνδα, αλλά στις εξομολογήσεις Λιβανέζων βαρόνων των ναρκωτικών. Ομοίως, διευκρίνισα ότι αυτοί οι Βενεζουελάνοι σιίτες διακινητές δεν ήταν μέλη της Χεζμπολάχ, αλλά κατέβαλλαν τη ζακάτ τους στη Χεζμπολάχ.

Εξάλλου, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενήργησαν στη Βενεζουέλα όπως είχαν πράξει το 1989 στον Παναμά. Και τότε είχαν κατηγορήσει τον πρόεδρο Μανουέλ Νοριέγα ότι ήταν διακινητής ναρκωτικών και τον είχαν απαγάγει (επιχείρηση Just Cause), προκαλώντας χιλιάδες θανάτους. Ποτέ δεν αποδείχθηκε ότι διακινούσε ναρκωτικά, αλλά ότι χρηματοδοτούσε τους Νικαραγουανούς Κόντρας με χρήματα του καρτέλ του Μεντεγίν. Γνωρίζουμε σήμερα ότι η υπόθεση Ιράν–Κόντρας είχε συλληφθεί από τον Κλάους Άλτμαν (γνωστό και ως Κλάους Μπάρμπι, «ο χασάπης της Λυών»), πριν απαχθεί από τον Ρεζί Ντεμπρέ για να δικαστεί στη Γαλλία, και ότι αυτός ο ναζί υπήρξε ο πραγματικός οργανωτής του καρτέλ του Μεντεγίν [2].

Πάντα από την αμερικανική οπτική, ο Νικολάς Μαδούρο δεν είναι πρόεδρος της Βενεζουέλας. Δεν συζήτησα αυτόν τον ισχυρισμό, αλλά παρέπεμψα με υποσημείωση στη χρονογραφία μου του Αυγούστου 2024 επί του θέματος [3]. Εκεί εξηγώ ότι η δυτική εκδοχή των εκλογών του 2024 είναι πλήρως παραποιημένη. Ακόμη κι αν συμμετείχε λιγότερο από το 60 % των ψηφοφόρων, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Νικολάς Μαδούρο εξελέγη. Όμως, και πάλι, αυτό δεν είναι το ζήτημα. Το ένα τέταρτο των κρατών-μελών των Ηνωμένων Εθνών —μεταξύ αυτών και οι Ηνωμένες Πολιτείες— δεν τον αναγνωρίζουν ως τέτοιο. Συνεπώς, δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει την Ουάσιγκτον ότι παραβίασε το απαραβίαστο ενός αρχηγού κράτους, όπως έχει δεσμευθεί υπογράφοντας τη Σύμβαση της Βιέννης.

Εξάλλου, εμείς οι Γάλλοι είμαστε ιδιαίτερα ακατάλληλοι να κατηγορήσουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες για την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας: εμείς ήμασταν που, με τον Ντομινίκ ντε Βιλπέν, τον Ρεζί Ντεμπρέ και τις αμερικανικές ειδικές δυνάμεις, απαγάγαμε τον Ζαν-Μπερτράν Αριστίντ, τον εκλεγμένο πρόεδρο της Αϊτής [4]. Τεχνικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν και τότε αμφισβητήσει την εγκυρότητα της εκλογής του προέδρου Αριστίντ, επικαλούμενες διάταξη του αϊτινού Συντάγματος. Τον απήγαγαν και στη συνέχεια τον παρέδωσαν στις γαλλικές ειδικές δυνάμεις, οι οποίες τον κράτησαν σε κατ’ οίκον περιορισμό στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Εκείνη την εποχή, ελάχιστοι ήταν αυτοί που διαμαρτυρήθηκαν. Το γεγονός ότι γνωρίζουμε καλύτερα τη Βενεζουέλα από ό,τι την Αϊτή δεν πρέπει να μας οδηγεί στο να τις αντιμετωπίζουμε διαφορετικά.

Σημειώστε καλά ότι δεν θεωρώ καλό πράγμα την απαγωγή του Νοριέγα, του Αριστίντ και του Μαδούρο, όπως επίσης δεν θεωρώ καλό πράγμα την εγκατάσταση στην εξουσία του αγιατολάχ Χομεϊνί ή του Μιχαήλ Σαακασβίλι. Λέω απλώς ότι αυτά δεν παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο, ακόμη κι αν μας σοκάρουν και σοκάρουν τα Ηνωμένα Έθνη.

Βεβαίως, όλα τα κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών έχουν δεσμευθεί να απέχουν «στις διεθνείς τους σχέσεις από την απειλή ή τη χρήση βίας, είτε κατά της εδαφικής ακεραιότητας είτε κατά της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους, είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο ασύμβατο με τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών» (άρθρο 2 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών). Ωστόσο, όλα αναγνωρίζουν ένα «δικαίωμα καταδίωξης», εάν δεχθούν επίθεση από μη κρατική οργάνωση και η χώρα όπου αυτή βρίσκεται δεν την παραδώσει.

Έτσι, η Γαλλία διεξήγαγε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία το 2015, χωρίς καμία εξουσιοδότηση, υποτίθεται για να πολεμήσει το Νταές, που είχε διαπράξει τις επιθέσεις στο Μπατακλάν (επιχείρηση Chammal) [5]. Πιο πρόσφατα, το 2022, συνεχίσαμε την επιχείρηση Barkhane στο Μάλι, ακόμη και όταν η κυβέρνηση του Μάλι μας το απαγόρευσε. Εκείνη ήταν πεπεισμένη ότι οι μυστικές μας υπηρεσίες υποστήριζαν τους τζιχαντιστές που ο στρατός μας υποτίθεται ότι πολεμούσε. Από εκεί προήλθε η εκδίωξη του γαλλικού στρατού από το Σαχέλ [6].

Αυτές οι διευκρινίσεις δεν αποσκοπούν στο να πουν ότι εγκρίνω όσα κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μόνο στο να υπογραμμίσουν ότι δεν παραβίασαν τις δεσμεύσεις τους και, συνεπώς, δεν παραβίασαν το διεθνές δίκαιο.

Κατανοήστε το καλά: το διεθνές δίκαιο θεμελιώθηκε, από κοινού από τη Ρωσία και τη Γαλλία, μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα και δεν εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Δεν επιτρέπει την επίλυση κρίσεων όπως αυτή της Βενεζουέλας. Όμως είναι αυτό που θα αποτελέσει το σημείο αναφοράς στον πολυπολικό κόσμο που η Ρωσία, η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σήμερα στη διαδικασία οικοδομήσεως. Γι’ αυτό είναι προτιμότερο να κατανοήσουμε τη λογική του.

Ας μην αντιδράσουμε θρηνώντας την τάξη του Ψυχρού Πολέμου και του κόσμου χωρίς την ΕΣΣΔ που γνωρίζαμε. Οι κανόνες της G7 μας προστάτευσαν και τους καταχράσαμε. Πολλά κράτη στον κόσμο έχουν πληρώσει το τίμημα. Οχι εμείς. Εισερχόμαστε τώρα σε έναν κόσμο που διέπεται από το διεθνές δίκαιο και στον οποίο οι τρεις υπερδυνάμεις θα μπορούν να χρησιμοποιούν βία σε όλες τις περιπτώσεις που δεν προβλέπονται από αυτό το δίκαιο. Και είναι πολλές.

Αυτό το σύστημα, που βασίζεται στον σεβασμό της υπογραφής του καθενός, λειτουργεί μόνο εφόσον κανείς δεν ψεύδεται. Ωστόσο, το 2002, η κυβέρνηση Μπους–Τσέινι δημιούργησε μια ειδική μονάδα, αποτελούμενη αποκλειστικά από στράουσιστές [7] γύρω από τον Πολ Γούλφοβιτς και τον Ντάγκλας Φάιθ (με τον αναπόφευκτο Έλιοτ Άμπραμς), με σκοπό την κατασκευή ψεμάτων: το Γραφείο Ειδικών Σχεδίων του Πενταγώνου [8]. Αυτός ο οργανισμός επινόησε τον μύθο ότι το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν διέθετε όπλα μαζικής καταστροφής και επρόκειτο να τα χρησιμοποιήσει εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατάφερε να πείσει τον αμερικανικό πληθυσμό ότι βρισκόταν σε κίνδυνο. Παράλληλα, το Ηνωμένο Βασίλειο, πρωταθλητής άνευ συναγωνισμού στη χειραγώγηση των ειδησεογραφικών πρακτορείων [9], έδωσε απήχηση στις φαντασιώσεις των στράουσιστών. Αυτές τροφοδοτήθηκαν από τον Βρετανό πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ, ο οποίος δημοσίευσε και ο ίδιος αυτές τις ανοησίες. Γι’ αυτό και ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο υποψήφιος αντιπρόεδρός του, Τζ. Ντ. Βανς, επιμένουν τόσο πολύ στην ελευθερία της έκφρασης, το μοναδικό όπλο σε μια δημοκρατία απέναντι στο ψέμα. Ας παρατηρήσουμε ότι η ίδια ομάδα, αυτή τη φορά γύρω από την πρώην πρέσβειρα του Τζορτζ Μπους στο ΝΑΤΟ, Βικτόρια Νούλαντ, κατασκεύασε το αφήγημα σύμφωνα με το οποίο δεν υπάρχουν ναζί στην Ουκρανία. Οι στράουσιστές προετοιμάζουν έτσι τον πόλεμο κατά της Ρωσίας, όπως είχαν προετοιμάσει εκείνον κατά του Ιράκ.

Επιστρέφοντας στην Absolute Resolve, η επιχείρηση αυτή μπορεί να ερμηνευθεί τόσο υπό το πρίσμα του «συνεπακόλουθου Τραμπ» στο δόγμα Μονρόε [10], όσο και υπό το πρίσμα της αμερικανοϊρανικής κρίσης. Δεν ανέπτυξα την πρώτη ερμηνεία στο άρθρο μου της περασμένης εβδομάδας, αλλά δημοσίευσα τη χρονογραφία του Αλφρέδο Χαλίφε-Ράμε επί του ιδίου θέματος [11]. Αν το είχα κάνει, θα έλεγα —όπως κι εκείνος— ότι πλέον οι Ηνωμένες Πολιτείες ελέγχουν τους κύριους πετρελαϊκούς πόρους ολόκληρης της αμερικανικής ηπείρου, από την Αλάσκα έως την Παταγονία, ελέγχοντας το 40 % όχι των παγκόσμιων αποθεμάτων, αλλά της παγκόσμιας παραγωγής. Αντιθέτως, επισήμανα ότι η Ουάσιγκτον δεν επιδιώκει να κλέψει το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, αλλά να επιβλέπει ώστε να μη πωλείται σε ορισμένα κράτη. Ο Μάνλιο Ντινούτσι, από την πλευρά του, διευκρίνισε ότι η Ουάσιγκτον επιθυμεί πρωτίστως να πωλείται σε δολάρια και όχι σε γουάν ή άλλα νομίσματα [12]. Πάντοτε τόνιζα ότι η οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι άρρωστη, ότι συσσωρεύει ένα τεράστιο, μη αποπληρώσιμο χρέος. Ο πρόεδρος Τραμπ, όπως και ο πρόεδρος Γκορμπατσόφ, είναι υποχρεωμένος πρωτίστως να απαντήσει σε αυτή την πρόκληση, πριν από οποιονδήποτε άλλο στόχο.

Τέλος, η αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκεζ δήλωσε την επομένη της επέμβασης των ΗΠΑ: «Οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο είναι απλά σοκαρισμένες που είναι η Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας που είναι το θύμα και το αντικείμενο μιας επίθεσης αυτής της φύσης, η οποία έχει, χωρίς αμφιβολία, μια σιωνιστική χροιά». Ας θυμηθούμε ότι το Ισραήλ παρενέβη στο κοινοβούλιο της Βραζιλίας για να ανατρέψει την πρόεδρο Ντίλμα Ρούσεφ το 2013 ή για να υποστηρίξει το πραξικόπημα στην Ονδούρα και την ανατροπή του προέδρου Μανουέλ Σελάγια.

Από γεωπολιτική άποψη, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επέμβουν στρατιωτικά στο Ιράν, σύμμαχο της Βενεζουέλας και μία από τις αιτίες της απαγωγής του προέδρου Μαδούρο, θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν δίνουν στον εαυτό τους το δικαίωμα να επέμβουν εκτός της ζώνης επιρροής τους που ορίστηκε στο Άνκορατζ στις 15 Αυγούστου 2025. Ο χάρτης του Andrei Martyano θα ήταν επομένως σωστός [13].

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] Η απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 6 janvier 2026.

[2] « El Carnicero y el Patrón. La conexión oculta entre Pablo Escobar y Klaus Barbie », Boris Miranda, Nueva Sociedad, #257, mayo-junio de 2015.

[3] Τα ψεύδη του Τύπου για τις προεδρικές εκλογές στη Βενεζουέλα”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 30 août 2024.

[4] « Coup d’État en Haïti », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 1er mars 2004.

[5] Το ψέμα ως όπλο διακυβέρνησης”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 18 novembre 2025.

[6] Το Μάλι αντιμέτωπο με τις γαλλικές αντιφάσεις”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 23 août 2022./

[7] Η Ρωσία κηρύσσει τον πόλεμο στους Στραουσιανούς”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 5 mars 2022.

[8] « Le dispositif Cheney », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 6 février 2004.

[9] « Les techniques de la propagande militaire moderne », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 16 mai 2016.

[10] Το Πεντάγωνο υιοθετεί την οπτική του Τραμπ για τον κόσμο”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 10 décembre 2025.

[11] « Après Maduro : la chute du mur de Berlin latino-américain, et l’israélisation du continent », par Alfredo Jalife-Rahme, Traduction Maria Poumier, La Jornada (Mexique) , Réseau Voltaire, 9 janvier 2026.

[12] « Rapine à main armée », par Manlio Dinucci , Traduction M.-A., Réseau Voltaire, 10 janvier 2026.

[13] Η Ρωσία εξαπολύει το δεύτερο πλήγμα «Ορέσνικ» κατά της Ουκρανίας και ο Μαρτιάνοφ δημοσιεύει έναν «χάρτη του τριπολικού μοιράσματος»”, του Alfredo Jalife-Rahme, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, La Jornada (Μεξικό) , Δίκτυο Βολταίρος, 12 janvier 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Διευκρινίσεις σχετικά με τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα και το διεθνές δίκαιο

Η απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο

Επιχείρηση «Απόλυτη Αποφασιστικότητα»

Οι ουκρανικές διαπραγματεύσεις σέρνονται σε μάκρος

Το Πεντάγωνο υιοθετεί την οπτική του Τραμπ για τον κόσμο

Η Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας του 2025

Τι κρύβεται πίσω από τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία;

 Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις 

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026

Alfredo Jalife-Rahme: Η Ρωσία εξαπολύει το δεύτερο πλήγμα «Ορέσνικ» κατά της Ουκρανίας και ο Μαρτιάνοφ δημοσιεύει έναν «χάρτη του τριπολικού μοιράσματος»

 

Η Ρωσία εξαπολύει το δεύτερο πλήγμα «Ορέσνικ» κατά της Ουκρανίας και ο Μαρτιάνοφ δημοσιεύει έναν «χάρτη του τριπολικού μοιράσματος»


Ο χάρτης που δημοσίευσε ο Αντρέι Μαρτιάνοφ, στενά συνδεδεμένος με τον ρωσικό στρατό, προκαλεί κατάπληξη. Οι πρόεδροι Ντόναλντ Τραμπ, Βλαντίμιρ Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ φέρονται να έχουν μοιράσει τον κόσμο κατά τη διάρκεια της διάσκεψης «Γιάλτα-2» στο Άνκορατζ (Αλάσκα), στις 15 Αυγούστου 2025. Οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται ότι θα αναλάβουν ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο, από την Αλάσκα έως την Παταγονία, καθώς και τη Γροιλανδία και την Ισλανδία· η Ρωσία ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου· και η Κίνα ολόκληρη την Ασία, την Ωκεανία και τον Λεβάντε, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ.

عربي Deutsch Español français italiano Português
Οι τρεις σφαίρες επιρροής που φέρονται να έχουν μοιραστεί οι πρόεδροι Τραμπ, Πούτιν και Σι.

Στο πλαίσιο των εντάσεων μεταξύ των τριών υπερδυνάμεων —των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας και της Κίνας— η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, καθολική στο θρήσκευμα, δήλωσε ότι, παρά τη διαφωνία σχετικά με τη Βενεζουέλα, ο Τραμπ θα διατηρήσει καλές σχέσεις με τον Πούτιν και τον Σι:
«Νομίζω ότι ο πρόεδρος διατηρεί μια πολύ ανοιχτή, ειλικρινή και “καλή” σχέση με τον πρόεδρο Πούτιν της Ρωσίας και τον πρόεδρο Σι της Κίνας… Έχει συνομιλήσει μαζί τους πολλές φορές από τότε που ανέλαβε καθήκοντα πριν από έναν χρόνο και πιστεύω ότι αυτές οι προσωπικές σχέσεις θα συνεχιστούν [1]

Σήμερα, τα όρια του αμερικανικού αλυτρωτισμού είναι τα αναπαλλοτρίωτα συμφέροντα της Ρωσίας και της Κίνας, οι οποίες λειτουργούν ως ένα G2.

Οι Financial Times αναφέρουν ότι «η Κίνα, η Ρωσία και το Ιράν (sic!) έστειλαν πλοία στη Νότια Αφρική ενόψει των ναυτικών τους ασκήσεων»· πρόκειται για «προ-σχεδιασμένες ασκήσεις BRICS-Plus», που ακολουθούν τις αυξανόμενες εντάσεις λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και στον Ατλαντικό [2].

Ο σημερινός κόσμος εξελίσσεται μέσα σε ένα πλαίσιο παγκοσμιοποιημένου χάους, στο οποίο επιβιώνουν αυτό που έχω αποκαλέσει «φράκταλ ειρήνης», όπως στην περίπτωση της απελευθέρωσης δύο Ρώσων ναυτικών που είχαν αιχμαλωτιστεί πάνω σε ένα μυστηριώδες πειρατικό πλοίο (το «ρωσικό πλοίο», που στην πραγματικότητα δεν ήταν ρωσικό αλλά ουκρανικό [3]), γεγονός που απέσπασε στη Μόσχα την ευγνωμοσύνη των ομολόγων της στις Ηνωμένες Πολιτείες [4].

Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ, στη γνωστή πλέον συνέντευξή του στους New York Times, δήλωσε ότι «δεν υπάρχουν διεθνείς νόμοι» και ότι το όριο των ενεργειών του είναι η «ηθική» του [5].

Το γεγονός ότι ο Τραμπ, κατακλυσμένος από σοβαρά εσωτερικά προβλήματα, εξαπέλυσε μια επικίνδυνη επίθεση με παγκόσμιες προεκτάσεις δεν σημαίνει ότι η Ρωσία (με την εκτόξευση του δεύτερου υπερηχητικού πυραύλου Ορέσνικ) και η Κίνα (με τις πρόσφατες στρατιωτικές ασκήσεις γύρω από την Ταϊβάν) παραμένουν ανυπεράσπιστες στις δικές τους σφαίρες επιρροής.

Θα μπορούσε να φανεί παράλογο, μέσα σε αυτό το λεπτό πλαίσιο έντονων παγκόσμιων εντάσεων, το ότι ο διάσημος Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Αντρέι Μαρτιάνοφ δημοσίευσε έναν χάρτη της τριπολικής διαίρεσης μεταξύ Τραμπ, Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ, χωρίς να διευκρινίζει τον δημιουργό του [6].

Στην πραγματικότητα, ο παραπάνω χάρτης της τριπολικής διαίρεσης δεν θα είχε καμία εγκυρότητα χωρίς τη δημοσιοποίησή του από τον Αντρέι Μαρτιάνοφ, ο οποίος διατηρεί στενή σχέση με τον ρωσικό στρατό.

1. Η σφαίρα επιρροής του Τραμπ εκτείνεται από τη Γροιλανδία έως τα όρια της Ανταρκτικής, με ή χωρίς επίσημες προσαρτήσεις, και περιλαμβάνει τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική (που εκπροσωπούνται από την CELAC). Η απορρόφηση της Ισλανδίας και ορισμένων χωρών της Δυτικής Αφρικής (Μαυριτανία, Σενεγάλη, Σιέρα Λεόνε, Λιβερία) είναι εντυπωσιακή.

2. Η σφαίρα επιρροής του Πούτιν θα περιλάμβανε ολόκληρη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, μεγάλο μέρος της Βόρειας Αφρικής, καθώς και την Τουρκία, τον Καύκασο, το αφρικανικό Σαχέλ και τα βόρεια νορβηγικά νησιά (Σβάλμπαρντ). Χαράσσει μια γραμμή οριοθέτησης με το κινεζικό τμήμα, στο οποίο ανήκουν η Αίγυπτος και οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου (Συρία, Λίβανος κ.λπ.).

3. Η σφαίρα επιρροής του Σι Τζινπίνγκ περιλαμβάνει τη Μογγολία, τις δύο Κορέες, την Ιαπωνία, τις Φιλιππίνες, ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την ινδική υποήπειρο (με την Ινδία και το Πακιστάν), το Ιράν, μεγάλο μέρος του Καζακστάν, την Κεντρική Ασία, την Αραβική Χερσόνησο και το μεγαλύτερο μέρος της Αφρικής.

Είναι εντυπωσιακό ότι ο «τριπολικός χάρτης» που δημοσίευσε ο Αντρέι Μαρτιάνοφ δεν είχε τον αναμενόμενο αντίκτυπο. Αυτό που αξίζει να υπογραμμιστεί εδώ, περισσότερο ακόμη και από αυτές τις αφηρημένες γραμμές οριοθέτησης, είναι η ευθύτητα με την οποία τον παρουσίασε ο Αντρέι Μαρτιάνοφ.

Θυμάμαι ότι το Newsweek είχε καταρτίσει έναν χάρτη που έδειχνε «πώς ο Τραμπ, ο Πούτιν και ο Σι μπορούν να μοιράσουν τον κόσμο» [7].

Αυτοί οι χάρτες βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι: ανάμεσα σε έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο πυρηνικής φύσης και σε μια μυστική διαπραγμάτευση μεταξύ των τριών υπερδυνάμεων.

Σε περίπτωση Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, δεν θα απέμενε ούτε χάρτης ούτε ίχνος ζωντανών όντων της Δημιουργίας, δεδομένου ότι ο ίδιος ο Τραμπ έχει δηλώσει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τη δυνατότητα να καταστρέψουν τον πλανήτη 150 φορές.

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά
Πηγή
La Jornada (Μεξικό)
Η μεγαλύτερη ισπανόφωνη εφημερίδα στον κόσμο.

[3«El “barco ruso” FAKE que siempre no fue ruso sino Ucraniano», Alfredo Jalife-Rahme, YouTube, 9 de enero de 2026.

[5«Trump Lays Out a Vision of Power Restrained Only by ‘My Own Morality’», David E. SangerTyler PagerKatie Rogers & Zolan Kanno-Youngs, The New York Times, January 8, 2026.

[6Δείτε το 26ο λεπτό του «Orthodox Christmas», Andrei Martyanov, YouTube, January 8, 2026.

[7«Map Shows How Trump, Putin and Xi Could Carve Up the Globe», John Feng and Brendan Cole, Newsweek, April 13, 2025. «Reparto del mundo: el “mapa tripolar” de Newsweek», Alfredo Jalife-Rahme, La Jornada, 16 de abril de 2025.

Alfredo Jalife-Rahme

Καθηγητής Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού (UNAM). Επίτιμος διδάκτορας από το Pontifical University of San Francisco Xavier in Chuquisaca. Δημοσιεύει στήλες για τη διεθνή πολιτική στην καθημερινή La Jornada . Τελευταία δημοσιευμένη εργασία: La invisible carcel cibernética: Google/Apple/Facebook/Amazon/Twitter (GAFAT) (Orfila, 2019).

Η Ρωσία εξαπολύει το δεύτερο πλήγμα «Ορέσνικ» κατά της Ουκρανίας και ο Μαρτιάνοφ δημοσιεύει έναν «χάρτη του τριπολικού μοιράσματος»

Η Μέση Ανατολή, «κέντρο του κόσμου» σύμφωνα με τη μετα-ανάλυση του «Τραμπ της Αραβίας» και της Αγίας Συμμαχίας του με το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (CCG)

Ο Τάκερ Κάρλσον, έμπιστος του Τραμπ, αποκαλύπτει την εκρηκτική αλήθεια για την 11η Σεπτεμβρίου, με τον Κερτ Γουέλντον

Ο θρίαμβος του Πούτιν μετά από 18 χρόνια: Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου αγκαλιάζει την πολυπολικότητα

Το Ισραήλ είναι έτοιμο να ρίξει πυρηνικές βόμβες στις ειρηνικές πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, σύμφωνα με τον Scott Ritter

 Les articles de cet auteur

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις