Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ουκρανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ουκρανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Η ΕΕ και η Γερμανία επιχειρούν πραξικόπημα σε κράτος-μέλος και αποτυγχάνουν

 

Η αρχή του τέλους της ΕΕ

Η ΕΕ και η Γερμανία επιχειρούν πραξικόπημα σε κράτος-μέλος και αποτυγχάνουν

Από το πρώτο σημάδι πιθανής ειρήνης στην Ουκρανία και διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η τελευταία, με τη βοήθεια της Γερμανίας, οργάνωσε δικαστικό πραξικόπημα στη Βαρσοβία. Είναι η πρώτη φορά που οι Βρυξέλλες οργανώνουν με αυτόν τον τρόπο πραξικόπημα σε κράτος-μέλος.

Deutsch English Español français italiano Nederlands Português русский












Πολωνοί κινηματογραφούν τις αστυνομικές δυνάμεις να απαγορεύουν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την είσοδο στο κτίριο του Συνταγματικού Δικαστηρίου, στις 30 Οκτωβρίου 2026.

Ακόμη κι αν ήταν λίγες ώρες μετά την παραχώρηση και τον σεβασμό ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου στο Ορέσκι, το τηλεφώνημα που πήραν με πρωτοβουλία τους ο Γιούνας Γκαρ Στόρε, Πρωθυπουργός της Νορβηγίας, και ο Αλεξάντερ Στουμπ, Πρόεδρος της Φινλανδίας, διάρκειας 90 λεπτών, στις 27 Οκτωβρίου 2026, με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, συντάραξε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν απόλυτος κανόνας που είχε θέσει η ΕΕ: «να μη μιλάς ποτέ με τον Ρώσο δικτάτορα!»

Η Γερμανία, η Πολωνία, η Σουηδία, η Δανία και οι χώρες της Βαλτικής αποδοκίμασαν αμέσως αυτή την κίνηση. Κανένας ηγέτης κράτους-μέλους της ΕΕ δεν είχε την παραμικρή επαφή με τον εισβολέα από του Πρόεδρου Εμανουέλ Μακρόν, τον Ιούλιο του 2025. Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο Πορτογάλος Αντόνιο Κόστα, που είχε τολμήσει να έρθει έμμεσα σε επαφή με το Κρεμλίνο, τον Ιούνιο του 2026, είχε επαναφερθεί στην τάξη με αυστηρό τρόπο.

Ωστόσο, η Πολωνία ήταν στα πρόθυρα μιας ανατροπής. Η Πολωνία, που εξαφανίστηκε εντελώς από το 1795 έως το 1918 και από το 1939 έως το 1945, είναι ιστορικά διχασμένη ανάμεσα σε εκείνους που φοβούνται πρώτα τη Ρωσία και σε εκείνους που φοβούνται πρώτα τη Γερμανία. Επί του παρόντος, διοικείται υπό καθεστώς συγκατοίκησης από μια κυβέρνηση του Πολιτικού Συνασπισμού (Ντόναλντ Τουσκ) — ευνοϊκή προς την ΕΕ — και έναν Πρόεδρο του Κόμματος Δικαίου και Δικαιοσύνης (Κάρολ Ναβρότσκι). Όμως, εκείνοι που φοβούνται πρώτα τη Γερμανία φοβούνται και την ΕΕ, την οποία κυριαρχεί το Βερολίνο, και στρέφονται επομένως προς τις ΗΠΑ.

Κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, ο ίδιος είχε έρθει στη Βαρσοβία, στις 6 Ιουλίου 2017, για να στηρίξει το παλιό πολωνικό σχέδιο «Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών»· ένα σχέδιο στο οποίο ο Πρόεδρος Τραμπ βασίζεται σήμερα για να ματαιώσει τον πολεμοκαπηλικό τυχοδιωκτισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για να συνάψει την ειρήνη στην Ουκρανία.

Η επερχόμενη ειρήνη που ετοιμάζουν οι ΗΠΑ και η Ρωσία στην Ουκρανία θα κατέστρεφε όλες τις προσπάθειες της ΕΕ κατά των Ρώσων ειδικότερα και των Σλάβων γενικότερα.

Πριν από το πραξικόπημα

Στις 26 Οκτωβρίου, ένα πολωνικό δικαστήριο εκδικάζει τη δίκη για συκοφαντική δυσφήμιση που άσκησε ο Πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι κατά του ομίλου Ringier Axel Springer Polska. Εδώ και μήνες, ο Πολιτικός Συνασπισμός και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός προσπαθούν να πείσουν τους βαθιά καθολικούς Πολωνούς ότι ο Πρόεδρός τους είναι προαγωγός πορνείας [1].

Στις 28 Οκτωβρίου, ο Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι, πρώην Πρωθυπουργός και νυν πρόεδρος του Κόμματος Δικαίου και Δικαιοσύνης, εξηγεί ότι αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μεταρρυθμιστεί και δεν καταργήσει την Επιτροπή της, η Πολωνία θα πρέπει να αποχωρήσει. Ο Πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ σχολιάζει τότε στο X: «Ο Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι μόλις ανακοίνωσε ότι η Πολωνία θα έπρεπε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για τους όρους αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι ένα από τα διακυβεύματα, μεταξύ άλλων, της μάχης που διεξάγεται σήμερα στην Πολωνία. Μια δύσκολη μάχη. Δεν σκοπεύω να τη χάσω, ακόμη κι αν δεν παίζουν όλοι με το μέρος μου.» [2].

Στις 29 Οκτωβρίου, ο αναπληρωτής αρχηγός της αστυνομίας, επιθεωρητής Τόμας Μιχούουκα, στέλνει επιστολή στους περιφερειακούς διοικητές. Πρόκειται για διαταγή προετοιμασίας για κινητοποίηση των αστυνομικών δυνάμεων από τις 2 έως τις 8 Νοεμβρίου σε σχέση με «την επιχειρησιακή κατάσταση στη χώρα». Αλλά εκείνη τη στιγμή δεν συμβαίνει τίποτα στη χώρα· όσο για τις 2 Νοεμβρίου, είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έπρεπε να επιστρέψει από ταξίδι στην Αφρική.
Στη συνέχεια, το συνδικάτο Policyjna Solidarność, δηλώνοντας ότι η αστυνομία πρέπει να υπηρετεί τους πολίτες και όχι ένα πολιτικό κόμμα, και μεταφέροντας τα ερωτήματα της βάσης του, ζητά εξηγήσεις για τη στάση της διοίκησης μπροστά στο Συνταγματικό Δικαστήριο για να απαγορεύσει στον Πρόεδρο την είσοδο στο κτίριο [3].

Οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο ετοίμαζαν πραξικόπημα, όχι στρατιωτικό, αλλά δικαστικό, στη Βαρσοβία.
Βασίστηκαν στον Πρωθυπουργό Ντόναλντ Τουσκ, παλιό νεανικό φίλο της Άνγκελα Μέρκελ. Πράγματι, κατά τη σοβιετική περίοδο όπου τα ταξίδια ήταν πολύ περιορισμένα, η οικογένεια του πάστορα Μέρκελ πήγαινε διακοπές στους Τουσκ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Άνγκελα Μέρκελ, όταν έγινε καγκελάριος, ώθησε τον φίλο της Ντόναλντ να μπει στην πολιτική. Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο ο νυν καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς πίστευε ότι μπορούσε να οργανώσει μια επαναφορά υπό έλεγχο μέσω του Ντόναλντ Τουσκ.

Το πραξικόπημα

Το 2015, ο νέος πρόεδρος, Άντζεϊ Ντούντα (Κόμμα Δικαίου και Δικαιοσύνης) δεν ορκίζει πέντε δικαστές που εξελέγησαν από την προηγούμενη συνέλευση. Αντίθετα, εκλέγει πέντε νέους. Ταυτόχρονα, τροποποιεί τόσο τον τρόπο εκλογής των δικαστών όσο και εκείνον του δικαστηρίου, έτσι ώστε να απαιτούνται πάντα ειδικές πλειοψηφίες.

Στη συνέχεια, το πολωνικό Συνταγματικό Δικαστήριο επιβεβαιώνει την υπεροχή του πολωνικού δικαίου έναντι εκείνου της ΕΕ. Στις 19 Οκτωβρίου 2021, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής [4], καταδικάζει αυτή την παράβαση του «κράτους δικαίου».

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) επωφελείται από άλλα θέματα (τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης και το καθεστώς των ομοφυλοφίλων) για να καταδικάσει την Πολωνία σε πρόστιμο ενός εκατομμυρίου ημερησίως έως ότου καταργήσει το σύνολο αυτών των μεταρρυθμίσεων.

Η κατάσταση εκτονώνεται μόνο όταν η Πολωνία υποδέχεται περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο Ουκρανούς πρόσφυγες.

Εν πάση περιπτώσει, οπαδοί του Κόμματος Δικαίου και Δικαιοσύνης κάνουν κατάληψη μπροστά στο Συνταγματικό Δικαστήριο το 2026.
Μόλις ο Πρόεδρος Ναβρότσκι απογειώθηκε για επίσημη επίσκεψη στη Σενεγάλη, ο Υπουργός Δικαιοσύνης — επίσης Γενικός Εισαγγελέας — Βάλντεμαρ Ζούρεκ, ζητά την άρση της ασυλίας του προέδρου του Συνταγματικού Δικαστηρίου, Μπόγκνταν Σφιέντσκοφσκι, στις 30 Οκτωβρίου 2026, στις 17:42.

Η δικαστής του Συνταγματικού Δικαστηρίου, Άννα Κόρβιν-Πιοτρόφσκα, η οποία είχε διοριστεί από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Τουσκ αλλά δεν είχε ακόμη ορκιστεί ενώπιον του Προέδρου Ναβρότσκι, «αναστέλλει» τότε τον πρόεδρο αυτού του δικαστηρίου, Μπόγκνταν Σφιέντσκοφσκι, και τον αντιπρόεδρό του, Μπαρτλομιέι Σοχάνσκι, με το πρόσχημα ότι δεν είχαν ακόμη καταχωρίσει τους νέους εκλεγμένους δικαστές. Λαμβάνοντας υπόψη την αρχαιότητά της, η ίδια αυτοαναθέτει στον εαυτό της την προεδρία του Δικαστηρίου, πλέον κενή.

Πρόκειται αναμφίβολα για πραξικόπημα. Τίποτα δεν εξουσιοδοτούσε μια δικαστικό που δεν συνεδρίαζε ακόμη να λάβει την παραμικρή απόφαση, και πολύ περισσότερο να αναστείλει τον μελλοντικό προϊστάμενό της.

Η ΕΕ έχει συχνά οργανώσει πραξικοπήματα σε περισσότερο ή λιγότερο μακρινές περιοχές. Αλλά είναι η πρώτη φορά που οργανώνει ένα σε κράτος-μέλος. Συμπεριφέρεται εδώ όπως έκανε το ΝΑΤΟ κατά την περίοδο του διπολισμού, όταν ανέκοπτε τη Σοβιετική Ένωση [5].

Μαθαίνοντας την είδηση, ενώ πετούσε πάνω από την Ανδαλουσία, ο Πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι (Κόμμα Δικαίου και Δικαιοσύνης) αποφασίζει να ακυρώσει το ταξίδι του στη Σενεγάλη και να επιστρέψει στη Βαρσοβία. Μόλις φτάνει στο αεροδρόμιο, διατάζει τη συνοδεία του να τον οδηγήσει στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Αλλά δεν μπορεί να μπει: το κτίριο είναι πολιορκημένο από την αστυνομία.

Ο Ντόναλντ Τουσκ (Πολιτικός Συνασπισμός), Πρωθυπουργός, δημοσιεύει στον λογαριασμό του στο X: «Η αποκατάσταση του κράτους δικαίου είναι καθήκον μας. Μετά από χρόνια αναρχίας υπό την ηγεσία του PiS, είναι μια δύσκολη διαδικασία, μερικές φορές επώδυνη, και απαιτεί αποφασιστική δράση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.» [6].

Στη συνέχεια παρεμβαίνει στην τηλεόραση, δηλώνοντας: «Σε ένα κράτος δικαίου, ένας πολιτικός δεν μπορεί να μπει σε ένα δικαστήριο και να δίνει εντολές ή να εκφοβίζει τους δικαστές, ακόμη κι αν είναι πρόεδρος. Το κράτος δικαίου δεν βλέπει τα χρώματα ενός κόμματος και δεν γνωρίζει την έννοια της ατιμωρησίας. Ας ονομάσουμε τα πράγματα με το όνομά τους. Εδώ και χρόνια, υπάρχουν οργανώσεις και πολιτικοί στην Πολωνία που θέλουν να καταστρέψουν τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.
Δεν είναι δουλειά μου να κρίνω σήμερα γιατί το κάνουν. Είναι απληστία, ηλιθιότητα ή προδοσία; Σε τελική ανάλυση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Δεν είναι τυχαίο ότι βρίσκουν υποστήριξη στον κόσμο μεταξύ των φιλορωσικών δυνάμεων, και σήμερα σε αυτή τη σύγκρουση, επωφελούνται από την υποστήριξη του στρατού των ρωσικών bots στο Διαδίκτυο. Έλαβαν μάλιστα δημόσια συγχαρητήρια από τον κύριο ιδεολόγο του Κρεμλίνου.» [7]

Οι συνέπειες του πραξικοπήματος

Την επομένη, ο Υπουργός Εξωτερικών, ο πρώην Βρετανός Ραντόσουαφ Σικόρσκι, που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη G20 της Ατλάντα, δημοσιεύει ανάρτηση στο X: «Τα γεγονότα που συνέβησαν στο Συνταγματικό Δικαστήριο στη Βαρσοβία χθες το βράδυ δεν ήταν κομψά, αλλά η εναλλακτική είναι να παραχωρηθεί μια αντισυνταγματική μετατροπή της Πολωνίας σε προεδρική δημοκρατία. [8]». Αναγνωρίζει έτσι ότι η κυβέρνηση δεν ήταν «κομψή» και ότι αντιτάχθηκε στην εξουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Στη συνέχεια, ο Ραντόσουαφ Σικόρσκι έρχεται σε επαφή με όλους τους πρεσβευτές του για να διασφαλίσει την πίστη τους στην κυβέρνηση. Αλλά ο Γιάκουμπ Κούμοχ, πρεσβευτής της Πολωνίας στο Πεκίνο, και ο Πάβελ Σόλοχ, πρεσβευτής στο Βουκουρέστι, υποβάλλουν την παραίτησή τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την «αναστολή» του προέδρου του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Ο Σικόρσκι τους χαρακτηρίζει «μη επαγγελματίες» και «υποτελείς στον Ναβρότσκι». Κάτι που ο Γιάκουμπ Κούμοχ διαψεύδει με σφοδρότητα [9].

Ο Γιάνεζ Γιάνσα, Πρωθυπουργός της Σλοβενίας, κάποτε κοντά στον Μπενιαμίν Νετανιάχου και στον Ντόναλντ Τραμπ, σήμερα μόνο κοντά στον τελευταίο, δηλώνει ότι κανείς δεν είχε προβλέψει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εξελισσόταν έτσι:

«1. Ακύρωση των προεδρικών εκλογών (Ρουμανία)·
2. Κατάργηση μιας ενημερωτικής εκπομπής στην κρατική τηλεόραση (RTV) (Ουγγαρία)·
3. Αποστολή της αστυνομίας στο Συνταγματικό Δικαστήριο (Πολωνία)·
4. Τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές, αποστολή του αρχηγού ενός πολιτικού κόμματος στη φυλακή (Σλοβενία)·
5. Κατάληψη της κρατικής τηλεόρασης RTV από την αστυνομία και αντικατάσταση της διοίκησης (Πολωνία)·
6. Τερματισμός της θητείας της εθνικής διοίκησης της RTV και εκκαθάριση των εργαζομένων (Σλοβενία)·
7. Φυλάκιση μελών της προηγούμενης κυβέρνησης, χωρίς δυνατότητα υπεράσπισης (Ουγγαρία)·
8. Χορήγηση σχεδόν ενός εκατομμυρίου ιθαγένειας σε παράτυπους μετανάστες μέσω ταχείας διαδικασίας (Ισπανία)·
9. Κλείσιμο ενός νέου πυρηνικού σταθμού και κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου προς τη Ρωσία (Γερμανία)·
10. Φορολόγηση των πηγών ενέργειας άνθρακα ενώ ταυτόχρονα κλείνουν οι πυρηνικοί σταθμοί και μετεγκαθίσταται η βιομηχανία σε χώρες με χαμηλά περιβαλλοντικά πρότυπα με το πρόσχημα ότι έτσι σώζουμε τον πλανήτη.» [10]

Τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, η αυτοανακηρυχθείσα πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου δηλώνει ότι ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος που απέπεμψε δεν έχουν πλέον το δικαίωμα πρόσβασης στο κτίριο.
Ο Πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι συγκαλεί όλους τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων, στις 3 Νοεμβρίου. Ο πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου, Ζμπίγκνιεφ Καπίνσκι, από την πλευρά του, συγκαλεί για τις 3 Νοεμβρίου την έκτακτη Γενική Συνέλευση των δικαστών του Ανώτατου Δικαστηρίου.

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] «Karol Nawrocki i tajemnice Grand Hotelu», Jacek Harłukowicz & Andrzej Stankiewicz, Onet, 15 września 2026. «Karol Nawrocki i sprawa Grand Hotelu. Pierwsza jawna rozprawa», PolsatNews.pl, 27 października 2026 r.

[2] «@donaldtuk», Donald Tusk, X, October 29, 2026.

[5] Les Armées Secrètes de l’OTAN, Professeur Daniele Ganser, Demi-Lune (2011).

[6] «@donaldtuk», Donald Tusk, X, October 30, 2026.

[7] «Orędzie Premiera Donalda Tuska: W Polsce prawo wygra z przemocą», Donald Tusk, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, 31 października 2026 r.

[8] «@sikorskiradek», Radosław Sikorski, X, October 31, 2026.

[9] «@JakubKumoch», Jakub Kumoch 古天卫, X, November 1, 2026.

[10] «@JJansaSDS», Janez Janša, X, October 31, 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Η ΕΕ και η Γερμανία επιχειρούν πραξικόπημα σε κράτος-μέλος και αποτυγχάνουν

Η αρχή του τέλους της ΕΕ

Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

Πώς να χειραγωγηθεί η Γενιά Z

Οι κίνδυνοι της Τεχνητής Νοημοσύνης

Οι πραγματικές αιτίες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

 

Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

Πλησιάζει η στιγμή που θα πρέπει να γίνει αποδεκτή η δυτική ήττα στην Ουκρανία. Ο πρόεδρος Τραμπ είναι αποφασισμένος να παρακάμψει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος έχει συμμαχήσει με εγκληματικές οργανώσεις που μάχονται κατά των ΗΠΑ. Ο ρωσικός στρατός συνεχίζει να προελαύνει. Ο Μασκ, που απαγορεύει τη χρήση του δικτύου Starlink για επιθέσεις και θανάτωση ανθρώπων, μόλις περιόρισε την ταχύτητα του δικτύου στην Ουκρανία. Η Ρωσία βρίσκεται στα πρόθυρα της επίτευξης του στρατιωτικού της στόχου. Μένει να δούμε τι θα κάνουν οι Ευρωπαίοι για να συγκαλύψουν την αποτυχία τους;

Deutsch English Español français italiano Nederlands Português русский Türkçe
Ο Στιβ Γουίτκοφ με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, 21η Οκτωβρίου 2026.

Η Ρωσία άργησε πολύ να εκπληρώσει τον ρόλο που της είχε ορίσει η απόφαση 2202 του Συμβουλίου Ασφαλείας [1] και να ξεκινήσει την ειδική στρατιωτική της επιχείρηση στην Ουκρανία.

Είναι αλήθεια ότι οι Γερμανοί και Γάλλοι εταίροι της, που είχαν επίσης οριστεί ως εγγυήτριες δυνάμεις των συμφωνιών του Μινσκ, δεν έκαναν απολύτως τίποτα.

Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είχε μάλιστα επιπλήξει τον ολιγάρχη Κονσταντίν Μαλοφέγιεφ, ο οποίος, στο όνομα της Αγίας Ρωσίας, είχε στρατολογήσει Κοζάκους για να βοηθήσει τους κατοίκους του Ντονμπάς, που σφαγιάζονταν από τους «ολοκληρωτικούς εθνικιστές» με την ευλογία του προέδρου Πέτρο Ποροσένκο. Είναι αλήθεια ότι ο Μαλοφέγιεφ, ιδιοκτήτης του ομίλου επικοινωνίας Tsargrad και μέρους του τηλεπικοινωνιακού ομίλου Rostelecom, είναι μοναρχικός και ενεργούσε για λογαριασμό ενός Μεγάλου Δούκα. Ο πρόεδρος του υπενθύμισε ότι σήμερα το γεγονός ότι διαθέτει κανείς μεγάλα μέσα δεν του επιτρέπει να υποκαθιστά το κράτος.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν επενέβη μόνο όταν οι ολοκληρωτικοί εθνικιστές σχεδίασαν μια στρατιωτική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας, όχι μόνο στο Ντονμπάς, αλλά και κατά της Κριμαίας που είχε προσχωρήσει στη Ρωσική Ομοσπονδία [2]. Το έκανε βιαστικά, αναγνωρίζοντας τις δημοκρατίες του Ντονμπάς ως κυρίαρχα κράτη, στις 21 Φεβρουαρίου 2022, πριν ακόμη το Κρεμλίνο προλάβει να προμηθευτεί τις σημαίες της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ.

Ο στρατιωτικός στόχος που είχε τότε θέσει ήταν η απελευθέρωση του συνόλου αυτών των περιοχών· στόχο που θα έπρεπε να επιτύχει τις επόμενες εβδομάδες. Μόνο επειδή οι Δυτικοί εφοδίασαν τους Ουκρανούς με όπλα και ο πόλεμος παρατάθηκε, ο Βλαντίμιρ Πούτιν εξέτασε το ενδεχόμενο να απελευθερώσει και τη Νοβοροσία· νέο στόχο που θα έπρεπε επίσης να επιτύχει τους επόμενους μήνες.
Όπως και να έχει, ο Ντόναλντ Τραμπ διαδέχθηκε τον Τζο Μπάιντεν. Σε αντίθεση με εκείνον, δεν είχε κανένα ιδιωτικό συμφέρον σε αυτή τη σύγκρουση. Επιχείρησε λοιπόν να τη τερματίσει, επιπλήττοντας δημοσίως τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στις 28 Φεβρουαρίου 2025, στον Λευκό Οίκο. Αλλά εκείνος, στηριζόμενος σε μεγάλο βαθμό από τον διεθνή Τύπο, κατάφερε να κάνει τους πάντες να ξεχάσουν ότι δεν ήταν πλέον παρά ένας απατεώνας εδώ και εννέα μήνες, δηλαδή από το τέλος της θητείας του, τον Μάιο του 2024, και να μεταστρέψει τις δυτικές κοινές γνώμες υπέρ του.

Ο Ντόναλντ Τραμπ πρότεινε αρκετούς κύκλους διαπραγματεύσεων, κανένας από τους οποίους δεν κατέληξε σε αποτέλεσμα. Ο Ζελένσκι πιάστηκε επ’ αυτοφώρω, αλλά μετακύλισε διαδοχικά την ευθύνη στον διευθυντή της διοίκησής του, Αντρίι Γερμάκ, και στη συνέχεια στην αντικαταστάτριά του, Μαρία Βιτουσόκ. Κατάφερε να πνίξει τις υποθέσεις διαφθοράς της ομάδας του, ιδίως την υπόθεση Midas, ακόμη και τον ρόλο του ίδιου του επιχειρηματικού του εταίρου, Τιμούρ Μιντίτς, στο σκάνδαλο Τζέφρι Επστάιν.

Ωστόσο, λόγω της ατιμωρησίας, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έφτασε στο σημείο να συμμαχήσει με τα μεξικανικά καρτέλ ναρκωτικών που ο πρόεδρος Τραμπ είχε χαρακτηρίσει «ξένες τρομοκρατικές οργανώσεις» και κατά των οποίων διεξήγαγε ανελέητο πόλεμο [3]. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, στη Λατινική Αμερική, οι έμποροι ναρκωτικών επιτέθηκαν στις αστυνομικές δυνάμεις και στους άνδρες της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών (DEA). Κατάφεραν να παρακολουθούν τις μεταφορές ναρκωτικών μέσω των μεξικανο-ΗΠΑκιακών συνόρων και δολοφόνησαν ΗΠΑκιακούς αξιωματούχους. Στο μεταξύ, τα ναρκωτικά τους διατίθενται ελεύθερα στην ΕΕ, όπου εισέρχονται χωρίς κίνδυνο μέσω των ουκρανικών συνόρων.

Έτσι ο πρόεδρος Τραμπ σήμανε το τέλος του παιχνιδιού. Έστειλε τον ειδικό απεσταλμένο του Στιβ Γουίτκοφ στην Ουκρανία, στη συνέχεια στη Νορβηγία με τους Ευρωπαίους, και τέλος στη Ρωσία. Ο συνεργάτης του, Τζάρεντ Κούσνερ, παρακολούθησε τις επαφές μέσω τηλεδιάσκεψης. Ο νεαρός άνδρας έκανε δουλειές κάπου και βρέθηκε αιφνιδιασμένος από τη δημοσίευση ενός βιβλίου που κατήγγειλε τις δικές του μηχανορραφίες [4].

Ταυτόχρονα, ο Έλον Μασκ, έχοντας διαπιστώσει ότι ο ουκρανικός στρατός χρησιμοποιούσε την πρόσβασή του στο Starlink, κατά παράβαση της σύμβασής του, για επιθετικές ενέργειες, περιόρισε την ταχύτητα του δικτύου στην Ουκρανία. Επικριθείς για αυτή την απόφαση, αναδημοσίευσε μια ανάρτηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι που καυχιόταν ότι χρησιμοποιεί αυτό το δίκτυο για να επιτίθεται στη Ρωσία [5].

Ο Ντμίτρι Μενβέντεφ, ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας και νυν γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας της χώρας του, δημοσίευσε έναν κατάλογο των προβλημάτων που δημιούργησε στον Τραμπ ο «ναρκομανής του Κιέβου» [6].

“1. Υποστήριζε πάντα και παντού ανοιχτά τον γέρο Μπάιντεν.
2. Αρνήθηκε να διαβιβάσει στον Τραμπ πραγματικά στοιχεία που θα έπλητταν τον αντίπαλό του στις προηγούμενες εκλογές.
3. Με ενοχλητική επιμονή — σαν μια μεγάλη πράσινη μύγα που έπεσε στο μέλι — και με χυδαίο τόνο, απαίτησε από τον Τραμπ χρήματα και οπλισμό για να διεξαγάγει τον πόλεμο κατά της Ρωσίας.
4. Χειραγώγησε τους Ευρωπαίους ηγέτες, στρέφοντάς τους καθημερινά κατά του Τραμπ και της ομάδας του.
5. Επανειλημμένα απέρριψε τον Τραμπ και τους συνεργάτες του που του υπέβαλαν διάφορες προτάσεις για διαπραγματεύσεις σχετικά με τη σύγκρουση.
6. Αγνόησε τον ΗΠΑκιακό παράγοντα, αρνούμενος να σταματήσει τις επιθέσεις του κατά των ρωσικών διυλιστηρίων, και αγνοώντας τα επιχειρήματα του Τραμπ σχετικά με τον αντίκτυπο αυτών των ενεργειών στις παγκόσμιες τιμές των πετρελαιοειδών καθώς και στην κατάσταση στις ΗΠΑ την παραμονή των εκλογών.
7. Με την απερίσκεπτη συμπεριφορά του, οδήγησε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στα πρόθυρα μιας παγκόσμιας πυρηνικής σύγκρουσης με τη Ρωσία.
8. Καταχράστηκε αναίσχυντα — μαζί με τους συνεργάτες του, όπως ο φυγάς Μιντίτς ή ο Γερμάκ (που έκτοτε έπεσε σε δυσμένεια) — τα αμερικανικά κονδύλια που του κατέβαλλε γενναιόδωρα ο γέρος Μπάιντεν για τον πόλεμο· συνέχισε να αντλεί από ό,τι απέμενε από αυτά τα ποσά ακόμη και υπό την κυβέρνηση Τραμπ.
9. Συνήψε δεσμούς με τα μεξικανικά καρτέλ — που ο Τραμπ μισεί —· αυτά έστελναν τους εκτελεστές τους στην Ουκρανία για να μάθουν να χρησιμοποιούν drones, αμείβοντας τον «ναρκομανή του Κιέβου» με χρήματα από την πώληση παράνομων ουσιών στις ΗΠΑ.
10. Αντί να λάβει υπόψη τη θέση της Ουάσιγκτον, άσκησε εκβιασμό κατά των ΗΠΑ, επικαλούμενος την απειλή μιας ήττας στην Ουκρανία και επισείοντας το φάσμα καταστροφικών συνεπειών για ολόκληρη τη Δύση.”

Είναι σαφές ότι αυτή τη φορά δεν θα υπάρξει πλέον διαφυγή.

Ο Γιούρι Ουσάκοφ, πρώην πρεσβευτής της Ρωσίας στην Ουάσιγκτον και νυν σύμβουλος του Βλαντίμιρ Πούτιν, δήλωσε ότι τριμερείς διαπραγματεύσεις Ρωσίας/Ουκρανίας/ΗΠΑ θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν στο Άμπου Ντάμπι μετά τις 4 Νοεμβρίου. Υπενθύμισε ότι η προηγούμενη προσφορά της Μόσχας, από τις 18 έως τις 20 Σεπτεμβρίου, είχε απορριφθεί από την ουκρανική πλευρά [7].

Ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, σχολίασε την αναζήτηση από την ΕΕ ενός διαπραγματευτή, χωρίς όμως να κάνει τίποτα. «Μιλούν ακόμη, και δεν λαμβάνουν καμία απόφαση». Σχετικά με ενδεχόμενο διορισμό του Αλεξάντερ Στουμπ, Φινλανδού προέδρου, δήλωσε: «Αν υπάρχει διαπραγματευτής, είναι καλό. Αν είναι διαπραγματευτής που θα προσπαθήσει ειλικρινά να συμβάλει σε μια ειρηνική διευθέτηση, θα είναι ακόμη καλύτερα.»

Το Κρεμλίνο δεν κρύβει την προτίμησή του για τον Γκέρχαρντ Σρέντερ, πρώην καγκελάριο της Γερμανίας και νυν διαχειριστή της Gazprom.

Ο βουλευτής Λεονίντ Σλούτσκι, πρόεδρος του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (που ίδρυσε ο Βλαντίμιρ Ζιρινόφσκι), δήλωσε: «Το Κίεβο δεν επιδιώκει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Ο Ζελένσκι έχει ήδη σαμποτάρει έναν σημαντικό τριμερή γύρο για την ουκρανική διασπορά με βίαιες επιδρομές στα εκλογικά κέντρα κατά τις εκλογές για την Κρατική Δούμα. Αποφάσισε να επαναλάβει αυτή την ενέργεια πριν προετοιμάσει τη συνάντηση στο Άμπου Ντάμπι. Η ΗΠΑκιακή πλευρά θα πρέπει επίσης να βγάλει τα συμπεράσματά της και να "μην παγώσει", αλλά να σταματήσει εντελώς κάθε στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία. Αυτό θα ήταν μια πραγματική συμβολή στην ειρηνευτική διαδικασία.»

Συνήθως, αυτό το κόμμα χρησιμοποιείται από το Κρεμλίνο για να πει δυνατά ό,τι η ευπρέπεια επιβάλλει να μην ειπωθεί.

Το Κρεμλίνο αποπέμπει χωρίς περιστροφές όλους όσοι προτείνουν δειλά μια απλή κατάπαυση του πυρός. Μιλά πλέον για μια πραγματική συνθήκη ειρήνης, με την πλήρη έννοια του όρου, με αποναζιστικοποίηση της χώρας.

Το σύνολο των δυνάμεων που μετέχουν στον «Συνασπισμό των Προθύμων» μετρά σήμερα τις συνέπειες όλων αυτών.

• Πώς θα αναγνωρίσουμε ότι, ναι, υπήρχαν «ολοκληρωτικοί εθνικιστές», «μπαντερίστες», εντός της ουκρανικής κυβέρνησης;

• Πώς θα αναγνωρίσουμε ότι δεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους Σλάβους, αλλά σκόπευαν να εξοντώσουν όλους τους Σλάβους, Ουκρανούς και Ρώσους, μέχρι το τελευταίο παιδί;

• Πώς θα αναγνωρίσουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι εκείνοι που στηρίξαμε άφθονα με γενναία φορολογικά κονδύλια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Καναδά;

Είναι πιθανό ότι μετά από αυτή τη σφαγή, που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο ανθρώπους, δεν θα την κοπανήσει μόνο ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αλλά και πολιτικοί ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά.

Ωστόσο, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Πολωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψαν κοινή δήλωση στις 26 Οκτωβρίου υπογραμμίζοντας τη δέσμευσή τους προς την Ουκρανία και ανακοινώνοντας ότι δεσμεύονται να ενισχύσουν τον ρόλο τους στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ [8].

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] «Résolution 2202 du Conseil de sécurité», dite S/RES/2202 (2015), adoptée le 17 février 2015.

[2] «Plan d’attaque ukrainien», Révélé par l’Agence Tass, 9 mars 2022.

[4] Princes and Thieves: Jared Kushner and Mohamed bin Zayed’s Secret Plot to Remake the Middle East, Matthew Cole, Atria/One Signal Publishers.

[5] «@elonmusk», Elon Musk, X, October 25, 2026.

[6] Dmitri Medvedev, VK, 24 октября 2026 года.

[8] «Déclaration conjointes des ministres de la défense du E5», Ministère français de la Défense, 26 octobre 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

Πώς να χειραγωγηθεί η Γενιά Z

Οι κίνδυνοι της Τεχνητής Νοημοσύνης

Οι πραγματικές αιτίες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Πώς ο πρόεδρος Μακρόν βυθίζει τη Γαλλία σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο στην αραβική χερσόνησο

Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Νέα από το ουκρανικό μέτωπο

 

Νέα από το ουκρανικό μέτωπο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία επιθυμούν να συνάψουν ειρήνη το συντομότερο δυνατόν στην Ουκρανία. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί που νομίζουμε: φαίνεται ότι οι στράουσιστές (οι οπαδοί του Λέο Στράους), οι οποίοι είχαν διεισδύσει στις κυβερνήσεις Ομπάμα και Μπάιντεν, υποστηρίζονται σήμερα από τους Ευρωπαίους. Όμως, αυτοί είναι που πυροδότησαν αυτή την άσκοπη σύγκρουση.

Deutsch Español français italiano Nederlands Português русский
Η υποστήριξη που παρείχε ο μέγας ραβίνος Τζόναθαν Μάρκοβιτς στους λευκοκολάρηδες εγκληματίες στην Ουκρανία, αναζωπυρώνει ένα κύμα αντισημιτισμού σε αυτή τη χώρα που υπέστη βαριά εγκλήματα. Είναι μέλος της αίρεσης Τσάμπαντ, όπως ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Ο ισραηλινός πόλεμος εναντίον των Αράβων συνεχίζεται στην Παλαιστίνη, τον Λίβανο, τη Συρία, το Ιράκ και την Υεμένη, ενώ ο ΗΠΑκιακός πόλεμος δεν τελειώνει ποτέ στην Ουκρανία και το Ιράν. Από την πλευρά του, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί να αποσύρει τη χώρα του από τον σλαβικό βούρκο που άνοιξε ο προκάτοχός του, Τζο Μπάιντεν, και από εκείνον που ο ίδιος εξαπέλυσε εναντίον των Περσών. Τέλος, υπάρχει ο πόλεμος εναντίον των Απωανατολικών που η Ιαπωνία ετοιμάζεται να διεξαγάγει.

Όμως οι πόλεμοι είναι τέρατα που είναι εύκολο να εξαπολυθούν, αλλά πολύ δύσκολο να σταματήσουν. Ο Τζον Ράτκλιφ, διευθυντής της CIA, μετέβη στη Μόσχα για να απευθύνει τελεσίγραφο στον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, σύμφωνα με τον αμερικανικό Τύπο. Φαίνεται, αντιθέτως, ότι ήρθε να συζητήσει με τους ομολόγους του για την εξέλιξη αυτών των συγκρούσεων και τον καλύτερο τρόπο να τερματιστούν πριν εξαπλωθούν σε όλο τον κόσμο.

Φαίνεται ότι πέρασαν οι εποχές που οι στράουσιστές [1] ερχόντουσαν να απειλήσουν τη Ρωσία και την ανάγκαζαν να υποχωρήσει. Η τελευταία τους επίθεση ήταν όταν η Βικτόρια Νούλαντ, υφυπουργός Εξωτερικών του Άντονι Μπλίνκεν, ήρθε να φωνάζει στο ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών, από τις 11 έως τις 13 Νοεμβρίου 2021. Κατάφερε να εξοργίσει τους Ρώσους διπλωμάτες, οι οποίοι απάντησαν στέλνοντας ένα σχέδιο συνθήκης ειρήνης στην Ουάσινγκτον, στις 17 Δεκεμβρίου 2021. Και, ελλείψει απάντησης στην πρότασή τους, αναγνώρισαν τις δύο δημοκρατίες του Ντονμπάς (Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ), παρενέβησαν οι ίδιοι στρατιωτικά στην Ουκρανία για να επιβάλουν την εφαρμογή της απόφασης 2202 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, στις 24 Φεβρουαρίου 2022.

Αυτοί οι υποκινητές πολέμου απομακρύνθηκαν όλοι από τη διοίκηση με την εκλογή του προέδρου Τραμπ, αλλά η ειρήνη δεν έχει ακόμη επιστρέψει. Αντιθέτως, η ατλαντιστική προπαγάνδα δεν παύει να επαναλαμβάνει ότι αυτή η ειδική στρατιωτική επιχείρηση είναι «ένας πόλεμος επιθετικότητας χωρίς πρόκληση και αδικαιολόγητος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας που παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών». Αυτό το σύνθημα επαναλαμβάνεται σε κάθε διεθνή συνάντηση, αναπαράγεται στα δελτία των πρακτορείων ειδήσεων και τελικά από όλους τους Δυτικούς.

Είναι απλώς ψευδές, εντελώς ψευδές: η δέσμευση της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας να επιβάλουν τις συμφωνίες του Μινσκ προσαρτήθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας στην απόφαση 2202. Το να λέμε ότι παρεμβαίνοντας στην Ουκρανία «η Ρωσία παραβιάζει το διεθνές δίκαιο» θα έπρεπε να υποχρεώνει τους Γάλλους που το ισχυρίζονται να παραδεχτούν ότι «εισέβαλαν» στη Ρουάντα για να σταματήσουν μια γενοκτονία με την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ωστόσο, όλοι οι παρατηρητές γνωρίζουν καλά ότι η Γαλλία δεν επιθυμούσε ποτέ να «προσαρτήσει» τη Ρουάντα, αλλά μόνο να σώσει τον πληθυσμό της (ακόμη κι αν οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες εκμεταλλεύτηκαν αυτή την επιχείρηση για να απομακρύνουν τους γενοκτόνους).

Σήμερα, οι Ουκρανοί ζουν υπό ένα μη δημοκρατικό καθεστώς, όπου ένας σφετεριστής (σύμφωνα με το σύνταγμα, ο πρόεδρος δεν είναι πλέον ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι από τον Μάιο του 2024, αλλά ο πρόεδρος της Βερχόβνα Ράντα, Ρουσλάν Στεφάντσουκ, ο οποίος κατέχει τη θέση προσωρινά) κατέχει την εξουσία. Βυθίζονται σε μια καθημερινή προπαγάνδα που τους κάνει να αποδέχονται την κοσμοθεωρία του Ντμίτρο Ντόντσοφ (1883-1973) και τη φυλετική του διαίρεση όπως εκτέθηκε από τον Γιούρι Λίπα (1900-1944). Η κυρίαρχη άποψη στην Ουκρανία είναι πλέον ότι οι πραγματικοί Ουκρανοί δεν είναι Σλάβοι, αλλά Βίκινγκς· ότι έχουν έναν αιώνιο στόχο να τερματίσουν το κακό, που προσωποποιείται από τους «Μοσχοβίτες»· και ότι θα τους νικήσουν στην τελική μάχη, εκείνη του τέλους των Καιρών.

Τα βιβλία των Ντόντσοφ και Λίπα (Εθνικισμός, Το πνεύμα της αρχαιότητάς μας, Φυλετικός στερεϊτισμός, Το δόγμα της Μαύρης Θάλασσας) γνωρίζουν σήμερα μεγάλη επιτυχία στα βιβλιοπωλεία. Η ανάγνωσή τους είναι πλέον υποχρεωτική για τους στρατιώτες, όπως το Mein Kampf ήταν για τους παππούδες τους. Η εκτύπωση αυτής της προπαγάνδας χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και αυτά τα βιβλία δεν μεταφράζονται σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Δεν υπάρχει καν λήμμα για τον Γιούρι Λίπα στη Wikipedia (εκτός από τα ουκρανικά και τα ρωσικά).

Κατά συνέπεια, κανείς δεν αισθάνεται το θάρρος να αμφισβητήσει την ομάδα που φέρει αυτή την ιδεολογία, ειδικά σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση έχει κατάσχει και καταστρέψει εκατομμύρια βιβλία που φέρουν το «Κακό» (sic). Ωστόσο, οι νέοι διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα για να υποστηρίξουν το είδωλό τους, τον πρώην υπουργό Ψηφιακού Μετασχηματισμού και στη συνέχεια Άμυνας, Μιχαΐλο Φέντοροφ, τον μόνο άνθρωπο που τολμά δημόσια να εκφράσει όλα όσα πιστεύει για αυτούς τους ιδεολόγους. Αυτές οι διαδηλώσεις ήταν οι μεγαλύτερες που γνώρισε η χώρα από το πραξικόπημα του 2014 και την ανατροπή του δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς.

Αφού δημοσίευσε ένα βίντεο 9 λεπτών [2] καλώντας σε διεξαγωγή εκλογών και έλαβε μια ευγενική άρνηση από τον σφετεριστή Ζελένσκι, ο Μιχαΐλο Φέντοροφ εγκατέλειψε την πατρίδα του. Έγινε σύμβουλος του Ιταλού υπουργού Άμυνας, αυτός που κατήγγελλε τους λιποτάκτες και είχε προτείνει, με επιτυχία, να αντικατασταθούν τα ανθρώπινα κρέατα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη [3].

Ο πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος αποκατέστησε τις σχέσεις με τους Ρώσους συνομιλητές του, έστειλε λοιπόν τους προνομιακούς απεσταλμένους του, τον φίλο και επιχειρηματικό συνέταιρό του, Στιβ Γουίτκοφ, και τον γαμπρό του, Τζάρεντ Κούσνερ, να συναντήσουν ξανά τον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντίμιρ Πούτιν. Ο ΗΠΑκιακός Τύπος, πάντα ευθυγραμμισμένος με τους στράουσιστές (των οποίων τα μηντιακά πρόσωπα βρίσκονται εδώ και χρόνια στο Δημοκρατικό Κόμμα, αφού άλλαξαν έξι φορές κόμμα), διαβεβαιώνει ότι οι συνομιλίες ήταν ευγενικές αλλά παγωμένες. Στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζουμε τίποτα, μπορούμε μόνο να παρατηρήσουμε ότι οι δύο απεσταλμένοι έσπευσαν στο Κίεβο για να μετρήσουν τη θερμοκρασία της άλλης πλευράς.

Ο σφετεριστής Ζελένσκι, από την πλευρά του, επαναλαμβάνει στον Τύπο ότι θα προσπαθήσει να λάβει όπλα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όμως, όχι μόνο ο πρόεδρος Τραμπ δεν το επιθυμεί, αλλά ελπίζει να αναγκάσει τους Ευρωπαίους να αποπληρώσουν τα όπλα που ο προκάτοχός του, Τζο Μπάιντεν, είχε δώσει στην Ουκρανία. Θεωρεί ότι αυτό το δώρο έγινε στο όνομα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έπρεπε να πληρωθεί μόνο από αυτήν, όχι από τους Αμερικανούς φορολογούμενους.

Οι Ευρωπαίοι, που δεν έχουν πλέον χρήματα, δεν μπορούν να αποπληρώσουν αυτά τα τεράστια ποσά. Θα κρυφτούν πίσω από το γεγονός ότι κανείς δεν ανάγκασε τον Τζο Μπάιντεν να είναι γενναιόδωρος. Είναι πλέον σαφές για τον Ντόναλντ Τραμπ ότι ο Μπάιντεν ήταν ένας μη νόμιμος πρόεδρος και ότι χρησιμοποίησε την εξουσία του για να εξυπηρετήσει τους Ευρωπαίους νεοσυντηρητικούς αντί για τους ίδιους του τους πολίτες. Πράγματι, έχει πλέον αποδειχθεί ότι 2 εκατομμύρια ξένοι ψήφισαν στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2020 (υπενθυμίζουμε ότι δεν είναι απαραίτητο να παρουσιαστεί ταυτότητα στα εκλογικά τμήματα). Ο Τραμπ δεν χρειάζεται πλέον να επικαλείται κλεμμένες εκλογές, αφού έχει διαπιστωθεί ότι η νοθεία δεν βρισκόταν στα εκλογικά τμήματα, αλλά στους εκλογικούς καταλόγους.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η μεταρρύθμιση των εκλογικών καταλόγων εξελίσσεται σε πυγμαχία. Η άρχουσα τάξη χλεύαζε την εκλογική επιτήδευση όσο διασφάλιζε ότι, σύμφωνα με το σύνταγμα, η ψήφος των πολιτών ήταν μόνο συμβουλευτική. Από την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών, ο πρόεδρος εκλέγεται από ένα εκλεκτορικό σώμα λίγων εκατοντάδων ατόμων που διορίζονται, όχι από τους πολίτες, αλλά από τους κυβερνήτες των ομόσπονδων πολιτειών [4]. Αν οι εκλογικοί κατάλογοι μεταρρυθμιστούν, θα πρέπει να συγκεντρωθούν και, πιθανότατα, η ψηφοφορία θα γίνει εκλογή με άμεση καθολική ψηφοφορία.

Επιπλέον, οι απεσταλμένοι θα πρέπει να διασφαλίσουν στο Κίεβο ότι δεν σχεδιάζεται κανένα μέτρο βίας από την προεδρική διοίκηση για την εξάλειψη πιθανής αντιπολίτευσης. Κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή, στα ουκρανικά κοινωνικά δίκτυα, πολύ αρνητικές αντιδράσεις στην υποστήριξη που παρείχε ο μέγας ραβίνος Τζόναθαν Μάρκοβιτς, ο οποίος εγγυήθηκε ενώπιον της δικαιοσύνης για την πρώην αναπληρώτρια υπουργό Δικαιοσύνης, Ιρίνα Μούντρα. Όμως αυτή η κυρία, που έγινε το νούμερο 2 της προεδρικής διοίκησης, συνελήφθη για διαφθορά στην «υπόθεση Φόρεστ Γκαμπ» (μια ειδική εξέλιξη της «υπόθεσης Μίντας» [5]). Πολλοί Ουκρανοί διαπιστώνουν, μετά την παραίτηση του Αντρέι Γιέρμακ και τη φυγή του συνεργάτη του Ζελένσκι, Τιμούρ Μιντίτς, ότι πολλές κακοποιήσεις περιστρέφονται γύρω από την αίρεση του ραβίνου Μενάχεμ Μέντελ Σνέερσον (1902-1994), τον οποίο οι οπαδοί του θεωρούν «μεσσία». Σε σημείο που ορισμένες ουκρανικές εβραϊκές οργανώσεις έχουν προειδοποιήσει για πιθανά πογκρόμ. Το δίδυμο Γουίτκοφ/Κούσνερ θα προσπαθήσει να μειώσει την τοπική υστερία, αλλά είναι προφανές ότι ο ουκρανικός λαός έχει κουραστεί από όλα όσα τον υποχρεώνουν να καταπιεί. Μετά από τρία χρόνια ασυδοσίας, θα βάλουν οι ΗΠΑκιακοί τάξη στο χάος που οι ίδιοι δημιούργησαν;

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] “Η Ρωσία κηρύσσει τον πόλεμο στους Στραουσιανούς”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 5 Μαρτίου 2022.

[2] «Звернення Михайла Федорова до українського народу», (Звернення Михайла Федорова до українського народу), YouTube, 18 серпня 2026 року.

[3] «Limogé par Zelensky, recruté par Meloni : le rebond surprise de l’ex-ministre ukrainien de la Défense Mykhaïlo Fedorov» (Απολυμένος από τον Ζελένσκι, προσλαμβάνεται από την Μελόνι: η έκπληξη της ανατροπής του πρώην υπουργού Άμυνας της Ουκρανίας Μιχαΐλο Φέντοροφ), Olivier Tosseri, Les Échos, 2 septembre 2026.

[4] Διαβάστε οπωσδήποτε: How Democratic Is the American Constitution?, Prof. Robert A. Dahl, Yale University Press (2002).

[5] « L’Opération Midas provoque la chute de la classe dirigeante ukrainienne » (Η Επιχείρηση Μίντας προκαλεί την πτώση της ουκρανικής άρχουσας τάξης), 12 novembre 2025. « « WC en or » pour le « portefeuille de Zelensky » et son « agence de mannequins » qui construit des drones » («"Χρυσές τουαλέτες" για το "πορτοφόλι του Ζελένσκι" και το "πρακτορείο μοντέλων" του που κατασκευάζει μη επανδρωμένα αεροσκάφη), par Alfredo Jalife-Rahme, Traduction Maria Poumier, La Jornada (Mexique), 20 novembre 2025. “Έπσταϊν, Γερμάκ και Ζελένσκι”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 17 février 2026.