Translate

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Οι κίνδυνοι της Τεχνητής Νοημοσύνης

 

Οι κίνδυνοι της Τεχνητής Νοημοσύνης

Η Τεχνητή Νοημοσύνη κάνει πολύ γρήγορα όσα απαιτούν από εμάς πολύ χρόνο. Ο αντίκτυπός της συνίσταται στη ρομποτοποίηση των διανοητικών διεργασιών. Όπως οι υπολογιστές έφεραν επανάσταση στον κόσμο της εργασίας για τους χειρώνακτες εργαζομένους, έτσι και η Τεχνητή Νοημοσύνη θα φέρει επανάσταση στον κόσμο της εργασίας για τους εργαζομένους γραφείου. Ήδη γινόμαστε μάρτυρες μιας σειράς καταστροφών, όχι εξαιτίας των συστημάτων ΤΝ, αλλά εξαιτίας εκείνων που τα χειρίζονται. Δεν πρέπει να ελέγχουμε την ποιότητα των συστημάτων ΤΝ μας, αλλά την ευφυΐα εκείνων που τους εμπιστεύονται.

Deutsch Español français italiano Nederlands Português русский Türkçe
Τα συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης δεν είναι εγκέφαλοι, αλλά υπερυπολογιστές ικανοί να απορροφούν απεριόριστες ποσότητες δεδομένων. Δεν διαθέτουν συναισθήματα, προθέσεις ή βούληση. Μπορούν να τροποποιούν το πρόγραμμά τους μόνο για να προσθέτουν νέες υπολογιστικές δυνατότητες.

Τα μέσα ενημέρωσής μας έχουν καταληφθεί από μια συζήτηση σχετικά με την αξία και τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ). Ωστόσο, υπό την επιρροή του συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Ελίεζερ Γιούντκοφσκι, ο οποίος αναδείχθηκε σε γκουρού της Σίλικον Βάλεϊ, επικεντρώνονται σε μια μυθολογική προσέγγιση: στην ιδέα μιας μηχανής που θα υπερισχύσει του ανθρώπου και θα τον καταστρέψει. Πρόκειται απλώς για επανάληψη των θεμάτων του γκόλεμ ή του Φρανκενστάιν. Όμως, καθώς ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης δεν μπορεί να δημιουργήσει, αλλά μόνο να αναπαράγει με τεράστια ταχύτητα, αυτός ο κίνδυνος δεν έχει πραγματική βάση.

Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε ήδη είναι να αφήσουμε τον εαυτό μας να γοητευτεί από τη μηχανή. Πολλοί άνθρωποι αναπτύσσουν συναισθηματικούς δεσμούς με τα συνομιλιακά ρομπότ (chatbots). Τους λένε όσα θέλουν να ακούσουν και τα ενθαρρύνουν στις αδυναμίες τους. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που είναι ήδη γνωστό στους ψυχολόγους.

Η χρήση συστημάτων ΤΝ από τα στρατιωτικά επιτελεία άρχισε τη δεκαετία του 1990, κατά τον Πόλεμο του Κόλπου, για την επίλυση προβλημάτων εφοδιαστικής υποστήριξης μέσω της ταυτόχρονης επεξεργασίας μεγάλου αριθμού παραγόντων. Σταδιακά, εξοπλίστηκε με συστήματα ΤΝ ένας πολύ μεγάλος αριθμός όπλων. Τα προβλήματα εμφανίστηκαν μόνο όταν άρχισε να χρησιμοποιείται η ΤΝ για τη λήψη αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο, δηλαδή από το 2024.

Η Γαλλία αποφάσισε, τον Μάρτιο του 2024, να δημιουργήσει μια υπουργική υπηρεσία για την Τεχνητή Νοημοσύνη στον τομέα της άμυνας (AMIAD), αν και αυτή άρχισε να λειτουργεί μόλις δύο μήνες αργότερα. Η υπηρεσία έθεσε ένα σαφές όριο: να μην ανατίθεται ποτέ σε σύστημα ΤΝ ενός όπλου η δυνατότητα να επιλέγει αν θα αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή.

Αντιθέτως, το Πεντάγωνο, το οποίο δεν ακολουθεί την ίδια δεοντολογία, μόλις δημιούργησε το «Σχέδιο Meridian» [1]. Μετά τη σύγκρουσή του με την εταιρεία Anthropic σχετικά με τους περιορισμούς που εκείνη ήθελε να επιβάλει στη χρήση του συστήματος ΤΝ της, του Claude, το Πεντάγωνο δεν επιθυμεί να λογοδοτεί σε κανέναν. Ανέθεσε, λοιπόν, στον Ίλον Μασκ και στον Πάλμερ Λάκι, δημιουργό των συσκευών εικονικής πραγματικότητας, να σχεδιάσουν τις επόμενες εξελίξεις.

Έχουν καταγραφεί αρκετές περιπτώσεις παραπληροφόρησης. Όλες οδήγησαν σε καταστροφές, παρότι μπορούσαν εύκολα να είχαν αποφευχθεί. Σε κάθε περίπτωση, οι υπεύθυνοι εμπιστεύτηκαν την ΤΝ σε τέτοιον βαθμό, ώστε να τηn ρωτήσουν για πράγματα που δεν ήταν δυνατόν να γνωρίζει.

Το εντυπωσιακό είναι ότι πρόσωπα με πολύ υψηλές θέσεις, τα οποία δεν εμπιστεύονταν ιδιαίτερα τη δική τους κρίση, χειραγωγήθηκαν εύκολα από συστήματα ΤΝ. Αντιθέτως, οι άνθρωποι που έχουν «τα πόδια τους στη γη» γίνονται αμέσως δύσπιστοι όταν ένα σύστημα ΤΝ τούς σερβίρει ανοησίες.

• Κατά τη διάρκεια της ισραηλινής απάντησης στην επιχείρηση «Καταιγίδα του Αλ-Άκσα» (7 Οκτωβρίου 2023), οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) χρησιμοποίησαν συστήματα ΤΝ για να προσδιορίσουν τους στόχους των βομβαρδισμών τους. Τα συστήματα ρυθμίστηκαν έτσι ώστε να θεωρούν αμελητέες τις παράπλευρες απώλειες. Αρχικά, η ρύθμιση των συστημάτων ΤΝ δεν επέτρεπε να διακινδυνεύουν περισσότερες από δύο απώλειες αμάχων για κάθε καταστροφή στόχου. Στη συνέχεια, όμως, το όριο αυτό αυξήθηκε γρήγορα, ώσπου τα συστήματα ΤΝ έπαψαν πλέον να το λαμβάνουν υπόψη.

Αυτή η αλλαγή στον τρόπο χρήσης αποτυπώθηκε και στην αλλαγή του συστήματος ΤΝ. Από το Habsora περάσαμε στο Lavender. Στόχος δεν ήταν πλέον η εκτίμηση των πιθανών παράπλευρων απωλειών, αλλά η επικέντρωση στους 37.000 φερόμενους ως μαχητές της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ.

Οι αξιωματικοί που ενέκριναν τα πλήγματα ενδιαφέρονταν αποκλειστικά να εξακριβώσουν αν οι στόχοι ήταν πράγματι μέλη των παλαιστινιακών οργανώσεων. Δεν διέπραξαν γενοκτονία εκ προθέσεως. Απλώς άφησαν τα συστήματα ΤΝ να την πραγματοποιήσουν, χωρίς καν να το αντιληφθούν. Όταν συνειδητοποίησαν τι συνέβαινε, ήταν ήδη πολύ αργά [2].

Αυτό που διακρίνει, άλλωστε, έναν πολιτισμένο στρατό από μια ομάδα βαρβάρων είναι η μέριμνα για την προστασία των αμάχων. Ασφαλώς, μέλη της ισραηλινής κυβέρνησης επαναλάμβαναν στους στρατιωτικούς ότι όλοι οι Παλαιστίνιοι είναι τρομοκράτες. Ωστόσο, η γενικευμένη αγριότητα δεν τους απάλλασσε από τις ευθύνες τους. Όσο σοκαριστικό κι αν ακούγεται, διέπραξαν γενοκτονία χωρίς να το αντιλαμβάνονται.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν υπάρχει σφάλμα ούτε των συστημάτων ΤΝ ούτε των χειριστών τους. Το έγκλημα διαπράχθηκε λόγω έλλειψης επίγνωσης. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές έρευνες, φαίνεται ότι όσο νεότεροι και λιγότερο έμπειροι ήταν οι αξιωματικοί, τόσο ευκολότερα έχαναν την επαφή με την πραγματικότητα και προκαλούσαν τη σφαγή αμάχων.

• Κατά τη διάρκεια του «Πολέμου των 12 Ημερών» (13–24 Ιουνίου 2025), οι Δυτικοί απευθύνθηκαν στον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) για να πληροφορηθούν την πορεία του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Ο γενικός διευθυντής του, Ραφαέλ Γκρόσι, συμβουλεύτηκε τότε την εκδοχή του συστήματος Mosaic που βασίζεται στην ΤΝ και έχει αναπτύξει η εταιρεία Databricks. Το σύστημα τον διαβεβαίωσε ότι η Τεχεράνη βρισκόταν ξαφνικά στα πρόθυρα της κατασκευής ατομικής βόμβας — μια εκτίμηση που αμφισβητήθηκε έντονα από τους ίδιους τους επιθεωρητές του Οργανισμού [3]. Οι απερίσκεπτες δηλώσεις του κ. Γκρόσι παραλίγο να προκαλέσουν πυρηνική απάντηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Επικεφαλής της Databricks είναι ο Ιρανοσουηδοαμερικανός Αλί Γκόντσι. Αν και δεν ασχολείται με την πολιτική, είναι μέλος του Israel Collaboration Network (ICON), ενός δικτύου ειδικών πληροφορικής. Την εγκατάσταση της έκδοσης του Mosaic στη Βιέννη, για λογαριασμό του ΔΟΑΕ, ανέλαβε ομάδα Ισραηλινών μηχανικών.

Το περιστατικό αυτό επιδέχεται δύο ερμηνείες. Είτε θεωρούμε ότι ο Ραφαέλ Γκρόσι χειραγωγήθηκε από τη Μοσάντ είτε διαπιστώνουμε ότι ήταν αρκετά ευεπηρέαστος ώστε να εμπιστευτεί μια μηχανή περισσότερο από τους δικούς του ειδικούς.

• Τον Δεκέμβριο του 2025, ο Ντόναλντ Τραμπ ρώτησε το Grok, το σύστημα ΤΝ του Ίλον Μασκ, πώς θα αντιδρούσαν οι Βενεζουελάνοι σε μια ενδεχόμενη απαγωγή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο. Επρόκειτο για σχέδιο επιχείρησης που είχε συζητηθεί από τη CIA και τη Διοίκηση Νότου των ΗΠΑ (SouthCom). Σύμφωνα με το περιοδικό Time, η απάντηση του συστήματος ΤΝ ήταν ότι ο λαός της Βενεζουέλας θα χαιρόταν με την εξέλιξη αυτή. Ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να έδωσε το πράσινο φως για την επιχείρηση βασιζόμενος αποκλειστικά σε αυτή την εκτίμηση [4].

Γιατί να ζητήσει κανείς άλλες γνώμες, όταν ένα σύστημα ΤΝ είναι σε θέση να συνθέσει τη σκέψη όλων; Πολύ απλά, επειδή ένα σύστημα ΤΝ δεν κάνει τίποτε άλλο από το να διατυπώνει τον μέσο όρο της σκέψης που σαρώνει. Και κανένας μέσος όρος δεν αποτελεί την αλήθεια. Τα συστήματα ΤΝ δεν είναι παρά αλγόριθμοι. Δεν σκέφτονται· περιορίζονται στην αναδιατύπωση της σκέψης που θέλουμε να διερευνήσουμε. Ένας άνθρωπος που γνωρίζει τον πληθυσμό της Βενεζουέλας θα απαντούσε έχοντας κατά νου την πολυπλοκότητα της κουλτούρας της χώρας. Ασφαλώς, δεν θα ενέκρινε ούτε θα απέρριπτε απλώς το ερώτημα του προέδρου Τραμπ, αλλά θα τόνιζε ότι οι αντιδράσεις των Βενεζουελάνων θα εξαρτώνταν από την κοινωνική και περιφερειακή τους προέλευση, καθώς και από τις περιστάσεις του γεγονότος.

• Πρόσφατα, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν εξήγησε ότι τα προβλήματα που εμφανίζονται με τα συστήματα ΤΝ δεν είναι καινούργια. Υπήρχαν ήδη και με πολύ λιγότερο εξελιγμένες μηχανές.

Στο πλαίσιο της Λέσχης Βαλντάι, αφηγήθηκε ότι, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το 1983, οι σοβιετικοί δορυφόροι είχαν εντοπίσει την εκτόξευση πέντε πυρηνικών πυραύλων από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο συνταγματάρχης Στανισλάβ Πετρόφ, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την απόκριση της Σοβιετικής Ένωσης, αμφισβήτησε αμέσως όσα του έδειχναν οι μηχανές. Έκανε πρώτα τους απαραίτητους ελέγχους προτού διατάξει αντίποινα. Και πολύ σωστά έπραξε. Οι μηχανές είχαν κάνει λάθος: οι ΗΠΑ δεν είχαν εξαπολύσει πυρηνικό πόλεμο και ο ίδιος δεν διέταξε ανταπόδοση [5].

Πράγματι, αυτό είναι το ίδιο πρόβλημα. Εξακολουθούμε να είμαστε οι κύριοι των μηχανών, αλλά η απροσεξία μας, η ανικανότητά μας ή η αλαζονεία μας μπορούν να μας οδηγήσουν σε μικρά σφάλματα, τα οποία, σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, θα έχουν τρομακτικές συνέπειες.

Στην πραγματικότητα, κανείς δεν μπορεί να χειραγωγηθεί από ένα σύστημα ΤΝ, απλούστατα επειδή αυτό δεν μπορεί να έχει πρόθεση ή δική του βούληση. Ωστόσο, όλοι κινδυνεύουμε, από οκνηρία, να δώσουμε αξιοπιστία σε όσα μας λέει μια μηχανή που δεν έχει ρυθμιστεί επαρκώς.

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] «Memorandum Commissioning of Project Meridian: The Future of Warfar», Department of War, September 30, 2026.

[3] « L’Argentin Rafael Grossi, directeur de l’AIEA, a failli déclencher une guerre nucléaire », par Alfredo Jalife-Rahme, Traduction Maria Poumier, La Jornada (Mexique), Réseau Voltaire, 28 juin 2025.

[4] «What Trump Has Built», Eric Cortellessa, Time Magazine, October 11, 2026.

[5] «Meeting of Valdai Discussion Club», Kremlin, October 1, 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Οι κίνδυνοι της Τεχνητής Νοημοσύνης

Οι πραγματικές αιτίες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Πώς ο πρόεδρος Μακρόν βυθίζει τη Γαλλία σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο στην αραβική χερσόνησο

Το ψέμα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 καθορίζει ακόμη τη ζωή όλων μας

Νέα από το ουκρανικό μέτωπο

Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Οι πραγματικές αιτίες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

 

Οι πραγματικές αιτίες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Εδώ και αρκετά χρόνια, οι πολιτικοί μας ηγέτες, αρνούμενοι να αποδεχτούν την απώλεια της ισχύος τους, καταφεύγουν στη διεθνή αρένα σε πλαστογραφίες και επαναλαμβανόμενα ψέματα. Σιγά σιγά, χάνουν την επιρροή τους, αλλά με το να συνεχίζουν να παίζουν, προκαλούν τις απαραίτητες συνθήκες για να ξεκινήσει ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Δεν θα συμβεί από λάθος, ούτε από τύχη, θα είναι ο καρπός του πείσματός τους.

Deutsch English Español français italiano Nederlands Português русский Türkçe
«Ο πόλεμος είναι καρπός της διαφθοράς των ανθρώπων· είναι μια σπασμωδική και βίαιη ασθένεια του πολιτικού σώματος» (στην Εγκυκλοπαίδεια του Ντενί Ντιντερό)

Όλοι γνωρίζουμε ότι, αν οι πόλεμοι ξεσπούν όταν συμβαίνουν συγκεκριμένα γεγονότα, έχουν βαθύτερα αίτια, σαφώς διακριτά. Πρόκειται γενικά για συγκρούσεις για εδάφη ή επιρροή. Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα μπορούσε να είχε πυροδοτηθεί από μια αψιμαχία στην Ουκρανία ή στη Μέση Ανατολή, αλλά η πραγματική αιτία του θα είναι μια αναμέτρηση μεταξύ δύο αντιλήψεων για την παγκόσμια τάξη: από τη μια πλευρά, η μεγάλη πλειοψηφία των κρατών, συσπειρωμένη γύρω από τη Ρωσία και την Κίνα, επιθυμεί να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο, ενώ από την άλλη, «η πολιτική Δύση», που νοιάζεται να μη χάσει τίποτα από όσα κέρδισε συνθλίβοντας τους λαούς του Νότου, προτιμά να επαφίεται στους «κανόνες» που επινόησε στη G7.

Εδώ και οκτώ χρόνια, ο Σεργκέι Λαβρόφ, υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, έχει αναδείξει αυτή την επιλογή. Οκτώ χρόνια που «η πολιτική Δύση» τον καταδιώκει σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Στις 28 Σεπτεμβρίου 2018, από το βήμα της 73ης συνόδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών [1], διατύπωσε αυτή τη διαπίστωση: «όλοι μας παρακολουθούμε μια σύγκρουση δύο αντίθετων τάσεων. Αφενός, βλέπουμε την ενίσχυση των πολυκεντρικών αρχών της παγκόσμιας τάξης, τη σταθερή ανάπτυξη νέων κέντρων οικονομικής ανάπτυξης, την προσδοκία των λαών να διατηρήσουν την κυριαρχία τους και να επιλέξουν αναπτυξιακά μοντέλα που συνάδουν με τις εθνικές, πολιτιστικές και θρησκευτικές ταυτότητές τους. Αφετέρου δε, βλέπουμε την επιθυμία αρκετών δυτικών κρατών να διατηρήσουν το αυτοανακηρυγμένο καθεστώς τους ως "παγκόσμιων ηγετών" και να επιβραδύνουν την αντικειμενική και μη αναστρέψιμη διαδικασία εγκαθίδρυσης της πολυπολικότητας.»

Συνέχισε: «Παρατηρούμε την επίθεση του πολεμικού ρεβιζιονισμού κατά του σύγχρονου διεθνούς δικαίου. Οι επιθέσεις εξαπολύθηκαν κατά των θεμελιωδών αρχών της διευθέτησης της Μέσης Ανατολής, του Κοινού Ολοκληρωμένου Σχεδίου Δράσης για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, των δεσμεύσεων στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, της πολυμερούς συμφωνίας για το κλίμα και πολλών άλλων.»

Και πιο κάτω: «Είναι αποκαλυπτικό ότι οι επιθετικές επιθέσεις κατά των θεσμών ενημέρωσης συνοδεύονται από προσπάθειες "ιδιωτικοποίησης" των δομών της γραμματείας [του ΟΗΕ] και παροχής σε αυτές των ίδιων δικαιωμάτων με τα διακυβερνητικά όργανα, με την ελπίδα να τις χειραγωγήσουν αργότερα.»

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι κάποιοι μπορούν να προσκολληθούν σε αθέμιτα προνόμιά τους σε σημείο να προκαλέσουν μια αποκάλυψη. Και όμως…

Επίσης το 2018, μετά τη μονομερή αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν (ΚΟΣΔ), τρεις πρώην ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες, η Γερμανία, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο (E3), επιθύμησαν αρχικά να αντισταθμίσουν την αμερικανική αποχώρηση, αλλά στη συνέχεια, βλέποντας την ανικανότητά τους να παραβούν τους κανόνες του επικυρίαρχού τους, δήλωσαν ότι οι προηγούμενες κυρώσεις κατά του Ιράν εξακολουθούσαν να ισχύουν.

Είχαν ωστόσο ψηφίσει το ψήφισμα 2231 του Συμβουλίου Ασφαλείας [2] που τις τερμάτιζε.

Ξεκινά τότε μια μακρά περίοδος κατά την οποία η Γερμανία, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο (E3), επιδεικνύοντας σταθερή κακή πίστη, επιχείρησαν πολλές φορές να επαναεπιβάλουν τις κυρώσεις κατά του Ιράν που προηγήθηκαν του ΚΟΣΔ. Αυτά τα τρία κράτη ισχυρίστηκαν ότι μπορούσαν να επιστρέψουν στην προηγούμενη κατάσταση επειδή το Ιράν δεν τηρούσε πλέον τις δεσμεύσεις του, αγνοώντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν οι πρώτες που δεν τήρησαν τις δικές τους.

Οι ανταλλαγές επιστολών μεταξύ των διαφόρων διαπραγματευτών του ΚΟΣΔ εντάθηκαν. Ωστόσο, ποτέ οι E3 δεν δέχτηκαν να αναγνωρίσουν, όπως απαιτούσαν οι άλλοι δύο, η Κίνα και η Ρωσία, ότι η συνθήκη δεν επέτρεπε επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση χωρίς εξέταση της μη τήρησης των δεσμεύσεών τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αυτή είναι ακριβώς η καρδιά του προβλήματος: «η πολιτική Δύση» αρνείται να αναγνωρίσει τα σφάλματά της και επιχειρεί να διατηρήσει τις καταστάσεις όπου διέθετε πλεονέκτημα.

Στις 19 Σεπτεμβρίου 2025, συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορούσαν να εφαρμόσουν μόνες τις περίφημες «κυρώσεις», τα E3 ζήτησαν από το Συμβούλιο Ασφαλείας να τις επαναφέρει. Η Κίνα και η Ρωσία άσκησαν βέτο και πρότειναν την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων του ΚΟΣΔ. Αλλά οι πρώην ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες προτίμησαν να δωροδοκήσουν διεθνείς υπαλλήλους. Αυτοί δημοσίευσαν δύο πλαστά πρακτικά της συνεδρίασης του Συμβουλίου, για να καταστήσουν πιστευτό ότι η απόρριψη της σινορωσικής πρότασης αρκούσε για την επαναφορά των κυρώσεων [3]. Χειρότερα: παρά τη γνώμη του Συμβουλίου, ο γενικός γραμματέας δημοσίευσε οδηγίες που τις επαναφέρουν [4]. Η παρατήρηση του Σεργκέι Λαβρόφ, το 2018, σχετικά με την «ιδιωτικοποίηση» των Ηνωμένων Εθνών επιβεβαιώθηκε.

Μην πιστεύετε ότι τα πράγματα σταμάτησαν εκεί.

Το Ηνωμένο Βασίλειο επανέλαβε τις «κυρώσεις» κατά του Ιράν τον Ιανουάριο, και στη συνέχεια οι Ηνωμένες Πολιτείες, στα τέλη Μαρτίου 2026. Αυτές οι αποφάσεις ερμηνεύτηκαν λανθασμένα από τον Τύπο, που είδε απλώς ένα επεισόδιο του τρέχοντος πολέμου του Κόλπου, ενώ επρόκειτο για την επανάληψη αυτού που οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν τολμήσει να κάνουν όταν αποχώρησαν μονομερώς από το ΚΟΣΔ, και στη συνέχεια οι E3.

Υπενθυμίζουμε ότι ο όρος «κύρωση» μπορεί, στο διεθνές δίκαιο, να προσδιορίζει μόνο μια απόφαση που λαμβάνεται από το Συμβούλιο Ασφαλείας μετά από κατ’ αντιδικία συζήτηση. Αυτό που παρακολουθούμε είναι «μονομερή καταναγκαστικά μέτρα», που υιοθετούνται χωρίς κατ’ αντιδικία συζήτηση και παραβιάζουν τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Ο πρόεδρος της Γερμανίας, Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ, χαρακτήρισε τον ισραηλινο-ΗΠΑκιακό πόλεμο κατά του Ιράν, στις 22 Μαΐου 2026, «αποφεύξιμο». Εξέφρασε τη λύπη του για τη μονομερή αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από το ΚΟΣΔ, λέγοντας: «Θα ήταν προτιμότερο να διατηρηθεί αυτή η συμφωνία. Οι συνέπειες που διαπιστώνουμε σήμερα δεν θα είχαν συμβεί.» Για να καταλήξει: «Αυτός ο πόλεμος είναι άχρηστος.»

Με αυτόν τον τρόπο, ο Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ εκδηλώνει τη συνείδησή του για τη γαλλοβρετανογερμανική ευθύνη στον τρέχοντα πόλεμο του Κόλπου. Αν και, ταυτόχρονα, εκδηλώνει την ίδια ανωτερότητα με τους συνενόχους του μιλώντας για «αποφεύξιμο» ή «άχρηστο» πόλεμο, δύο χαρακτηρισμούς που δεν έχουν θέση στο διεθνές δίκαιο.

Πριν από τρεις εβδομάδες, στις 17 Σεπτεμβρίου 2026, οι E3 συγκάλεσαν συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για τη «μη διάδοση». Επιχείρησαν, για άλλη μια φορά, να επαναφέρουν τις κυρώσεις κατά του Ιράν και προσέκρουσαν ξανά στα κινεζικά και ρωσικά βέτο [5]. Ο δυτικός Τύπος δεν το μετέδωσε, θα έπρεπε να είχε αναγνωρίσει την κακή πίστη των κυβερνήσεων του.

Η χρήση πλαστών εγγράφων, το κατάφωρο ψέμα και η μέριμνα για συγκάλυψη των σφαλμάτων τους, καθιστούν τον πόλεμο δυνατό.

Διαπιστώνοντας ότι δεν μπορούσαν πλέον να προωθήσουν τα σχέδιά τους στα Ηνωμένα Έθνη, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι E3 τα παράκαμψαν. Ενεργοποίησαν την Πρωτοβουλία για τη Μη Διάδοση (Proliferation Security Initiative, PSI), ένα κρατικό δίκτυο που δημιουργήθηκε το 2003 από τον πρόεδρο Τζορτζ Ου. Μπους, κατόπιν συμβουλών του Τζον Μπόλτον [6]. Αυτός βρήκε περίπου σαράντα κράτη — μεταξύ των οποίων οι E3 — για να υπογράψουν, στις 2 Οκτωβρίου 2026, μια παράλογη δήλωση [7]: επαναβεβαιώνει ότι η Τεχεράνη δεν εκπληρώνει τις δεσμεύσεις της από το ΚΟΣΔ, χωρίς να αναφέρει ότι απαλλάσσεται από αυτές μετά τη μονομερή αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Στη συνέχεια, ορίζει ότι αυτή η παράβαση δικαιολογεί την επιχείρηση Economic Outcast («Οικονομικός Παρίας»), που η Ουάσιγκτον μόλις ξεκίνησε κατά της Τεχεράνης.

Με αυτή την επιχείρηση, η γραμματεία του Υπουργείου Οικονομικών επιχειρεί να λιμοκτονήσει τον ιρανικό λαό. Η Κίνα και η Ρωσία έχουν ήδη δηλώσει ότι θα αντιταχθούν. Οι υπογράφοντες, αντίθετα, ανακοινώνουν ότι θα την εφαρμόσουν.

Βέβαια, μόνο ένα μεγάλο τρίτο των κρατών που είχαν προσεγγίσει υπέγραψαν αυτό το κείμενο. Είναι ήδη αρκετό για να γίνει πόλεμος.

Για πρώτη φορά σε ένα κείμενο αυτού του τύπου, οι συντάκτες του δηλώνουν, χωρίς να γελούν, την «προσχώρησή τους στο σύνολο του διεθνούς δικαίου και των σχετικών πλαισίων, συμπεριλαμβανομένων των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας». Ναι, καλά διαβάσατε, στο όνομα του ψηφίσματος 2231 και της συνεδρίασης του Συμβουλίου της 17ης Σεπτεμβρίου, οι υπογράφοντες θα κάνουν το αντίθετο από αυτό που αποφασίστηκε συλλογικά.

Καθώς οι ηγέτες μας έχουν επίγνωση ότι παίζουν με τη φωτιά, αυτό το κείμενο απουσιάζει από τους επίσημους ιστότοπους τους. Πρέπει να πάει κανείς σε αυτόν της Πρωτοβουλίας για τη Μη Διάδοση (PSI) για να το βρει.

Προφανώς, με το να πλαστογραφούμε και να χρησιμοποιούμε πλαστά έγγραφα, με το να λέμε ψέματα και να απειλούμε, θα προκαλέσουμε, χωρίς να το θέλουμε, τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο που θα μας παρασύρει.

Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά

[1] « Remarks by Sergey Lavrov to the 73rd Session of the United Nations General Assembly » [«Παρατηρήσεις του Σεργκέι Λαβρόφ στην 73η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών»], Sergueï Lavrov, Voltaire Network, Septembre 28, 2018.

[2] «Ψήφισμα 2231», που υιοθετήθηκε στις 20 Ιουλίου 2015.

[3] « Le Conseil de sécurité s’oppose au maintien de l’allégement des sanctions de l’ONU contre l’Iran » (Το Συμβούλιο Ασφαλείας αντιτίθεται στη διατήρηση της ελάφρυνσης των κυρώσεων του ΟΗΕ κατά του Ιράν) et « Nucléaire iranien : le Conseil de sécurité entérine le retour aux sanctions de l’ONU contre l’Iran en rejetant une prorogation de la résolution 2231 de 2015 » (Πυρηνικό ζήτημα του Ιράν: το Συμβούλιο Ασφαλείας επικυρώνει την επιστροφή στις κυρώσεις του ΟΗΕ κατά του Ιράν απορρίπτοντας παράταση του ψηφίσματος 2231 του 2015), Nations unies.

[4] « Le secrétariat général rétablit les sanctions contre l’Iran » (Η Γενική Γραμματεία επαναφέρει τις κυρώσεις κατά του Ιράν), ONU (secrétariat général), Réseau Voltaire, 27 septembre 2025.

[6] « John Bolton et le désarmement par la guerre » (Ο Τζον Μπόλτον και ο αφοπλισμός μέσω του πολέμου), Réseau Voltaire, 30 novembre 2004.

[7] « Déclaration commune à l’occasion de l’anniversaire du rétablissement des restrictions des Nations Unies imposées à l’Iran et liées à ce pays » (Κοινή δήλωση με την ευκαιρία της επετείου της επαναφοράς των περιορισμών των Ηνωμένων Εθνών που επιβλήθηκαν στο Ιράν και σχετίζονται με αυτή τη χώρα), Réseau Voltaire, 2 octobre 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Οι πραγματικές αιτίες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Πώς ο πρόεδρος Μακρόν βυθίζει τη Γαλλία σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο στην αραβική χερσόνησο

Το ψέμα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 καθορίζει ακόμη τη ζωή όλων μας

Νέα από το ουκρανικό μέτωπο

Οι ιστορικές φασιστικές δυνάμεις ετοιμάζονται να πάρουν την εκδίκησή τους

Πλαστογράφηση της Ιστορίας για την Πυροδότηση του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου
Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Πώς ο πρόεδρος Μακρόν βυθίζει τη Γαλλία σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο στην αραβική χερσόνησο

 

Πώς ο πρόεδρος Μακρόν βυθίζει τη Γαλλία σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο στην αραβική χερσόνησο

Με απόλυτη διακριτικότητα ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν ευθυγράμμισε την εξωτερική του πολιτική με αυτή των Αγγλοσαξόνων. Αυτό ήταν το τίμημα για να αποκτήσει τη συν-επικεφαλής διοίκηση του ΝΑΤΟ μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από την Ευρώπη. Ως ενέχυρο, αποφάσισε, μόνος του, να στείλει τα στρατεύματά μας να συμμετάσχουν σε έναν θρησκευτικό πόλεμο κατά των Υεμενιτών.

Deutsch Español français italiano Nederlands Português русский
Ο νέος Μεγάλος Μουφτής της Σαουδικής Αραβίας, Σαλέχ μπιν Φαουζάν μπιν Αμπντουλάχ Αλ-Φαουζάν (90 ετών), είναι ένθερμος υποστηρικτής της νομιμότητας της δουλείας και της καταστολής των πολιτικών διαμαρτυριών. Για αυτόν, οι Ζαΐντι είναι αιρετικοί μουσουλμάνοι που πρέπει να εξαλειφθούν. Στη σταυροφορία του, επωφελείται από γαλλικά όπλα που πουλάει ο Πρόεδρος Μακρόν στο Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας.

ΗΓαλλία διανύει μια σπάνια στιγμή υποκρισίας και ψεύδους. Από τη μια πλευρά, ο εθνικός Τύπος ενθαρρύνει τον πληθυσμό να χειροκροτήσει τον πάπα Λέοντα ΙΔ΄ κατά την ποιμαντική του επίσκεψη, από την άλλη κάνει τα πάντα για να συγκαλύψει τη συμμετοχή των στρατευμάτων της σε φρικτές συγκρούσεις στις οποίες δεν θα έπρεπε να εμπλεκόμαστε και οι οποίες προδίδουν τα εθνικά μας ιδεώδη.

• Στις 13 Ιουλίου 2026, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο οργάνωσαν στο Παρίσι τη 16η συνάντηση του Συνασπισμού των Εθελοντών για την άμυνα της Ουκρανίας. Επρόκειτο για την αναδιοργάνωση της άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, δευτερευόντως, της Ουκρανίας. Μπορούσε λοιπόν κανείς να καταλάβει ότι οι συμμετέχοντες συντονίζονταν για να προσαρμόσουν το ΝΑΤΟ στην αποχώρηση των ΗΠΑ από την Ευρώπη και ότι δεσμεύονταν στην Ουκρανία μόνο για να εκπαιδεύσουν τις δυνάμεις τους να δρουν από κοινού. [1].

Κανείς δεν φαινόταν σοκαρισμένος από την περιγραφή του πολέμου στην Ουκρανία ως στρατιωτικής άσκησης, σε πραγματικές συνθήκες, με τις εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς του. Παρομοίως, κανείς δεν αμφισβητούσε την αναδιοργάνωση του ΝΑΤΟ πίσω από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία, σαν η διοίκηση από αυτό το ζεύγος να ήταν αυτονόητη.

• Στις 24 και 25 Αυγούστου 2026, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δέχθηκε, στο προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων, τον σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, διάδοχο πρίγκιπα και πρωθυπουργό της Σαουδικής Αραβίας, με την ευκαιρία του 3ου παγκοσμίου κυπέλλου E-sport. Ο Τύπος συγκράτησε μόνο την ανακοίνωση της δημιουργίας τριών θεματικών πάρκων. Αλλά το σημαντικό ήταν αλλού.

Τα δύο κράτη εμβάθυναν τη στρατηγική τους εταιρική σχέση. Σε κοινό ανακοινωθέν, «επιβεβαίωσαν εκ νέου την υποστήριξή τους στο Προεδρικό Συμβούλιο της Υεμένης και στις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών για την επίτευξη μιας περιεκτικής και συνολικής λύσης στην κρίση. Καταδίκασαν τις επιθέσεις που διεξάγουν οι Χούθι κατά πολιτικών υποδομών και ζωτικών εγκαταστάσεων του Βασιλείου, καθώς και τις επιθέσεις τους κατά πλοίων. Επιβεβαίωσαν την αποφασιστικότητά τους να διαφυλάξουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Τόνισαν επίσης ότι οι προκλήσεις των Χούθι επιδεινώνουν τα δεινά του γιεμενιτικού λαού. Η γαλλική πλευρά εξέφρασε την αλληλεγγύη και την πλήρη υποστήριξή της στο Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, και τόνισε την απόρριψη κάθε επίθεσης κατά του εδάφους του Βασιλείου» [2].

Μικρή παρατήρηση παρεμπιπτόντως: αυτοί που η Σαουδική Αραβία και η Γαλλία αποκαλούν «Χούθι» ονομάζονται Ανσάρ Αλλάχ. Η έκφραση «Χούθι» είναι υποτιμητική. Αναφέρεται στον ιδρυτή τους, Χουσεΐν Μπαντρεντίν αλ-Χούθι, και στον αδελφό του, τον σημερινό οδηγό τους, Αμπντούλ-Μαλίκ αλ-Χούθι. Όμως, ποτέ οι Ανσάρ Αλλάχ δεν αναφέρονται στη φυλετική τους καταγωγή, αλλά αντιθέτως στη ζαϊντίτικη σκέψη. Το να προσδιορίζεις έναν πρωταγωνιστή με ένα παρατσούκλι δεν πρόκειται να προωθήσει την αμοιβαία κατανόηση και την ειρήνη.

• Στις 18 Σεπτεμβρίου 2026, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δέχθηκε, στο προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων, τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο. Είχε ζητήσει να είναι παρόντες οι διευθυντές της DGSI (Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Ασφάλειας), της DGSE (Γενική Διεύθυνση Εξωτερικής Ασφάλειας), της DRM (Διεύθυνση Στρατιωτικών Πληροφοριών), της DGEC (Γενική Διεύθυνση Ενέργειας και Κλίματος) και της SGDSN (Γενική Γραμματεία Άμυνας και Εθνικής Ασφάλειας).

Σύμφωνα με το ανακοινωθέν που ακολούθησε, κατήγγειλε πρώτα «την εντατικοποίηση των ρωσικών υβριδικών απειλών» και επιβεβαίωσε εκ νέου «την υποστήριξη της Γαλλίας στην Ουκρανία και την πολιτική κυρώσεων κατά της Ρωσίας». Στη συνέχεια, δήλωσε ότι καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να «διευκολύνει την ειρηνική επαναλειτουργία του στενού του Ορμούζ και να διασφαλίσει τον ενεργειακό εφοδιασμό» [3].

Στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, ο πρόεδρος Μακρόν επανέλαβε, όχι τις αναλύσεις του, αλλά τις παράλογες ερμηνείες του για τα γεγονότα. Χαρακτήρισε και πάλι τη ρωσική ειδική επιχείρηση στο Ντονμπάς «πόλεμο επίθεσης», αν και αυτή εφαρμόζει τις οδηγίες του ψηφίσματος 2202 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών [4]. Κανείς δεν επισήμανε ότι, αν επρόκειτο για «πόλεμο επίθεσης», η Γαλλία θα είχε διαπράξει έναν επεμβαίνοντας για να σταματήσει τη γενοκτονία στη Ρουάντα.

Επανέλαβε ότι η Ρωσία είχε πολλαπλασιάσει τις «υβριδικές επιθέσεις» κατά των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως, η κοινή γνώμη δεν διακρίνει τις δολιοφθορές στα εργοστάσια εξοπλισμών της ΕΕ, που αποτελούν μέρος του τρέχοντος πολέμου, από τις επιθέσεις υποτιθέμενων ρωσικών drones κατά ουκρανικών αεροσκαφών στα αεροδρόμια της ΕΕ. Αν η Μόσχα απέχει από το να σχολιάζει τις μυστικές δράσεις της κατά των εργοστασίων εξοπλισμών της ΕΕ, ωστόσο δεν παύει να καταγγέλλει τις επιθέσεις drones που της αποδίδονται ως επιχειρήσεις υπό ψευδή σημαία των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών. Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο, καθώς η Ρωσία έχει το δικαίωμα να καταστρέφει τον εξοπλισμό που παρέχει η ΕΕ στο καθεστώς του Κιέβου, το οποίο πλέον είναι παράνομο επειδή δεν έχει εκλεγεί, αλλά όχι να επιτίθεται στα αεροδρόμια της ΕΕ.

Περνώντας στη Μέση Ανατολή, ο πρόεδρος Μακρόν υπενθύμισε ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν είχε ξεκινήσει από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι η Γαλλία δεν είχε συμμετάσχει σε αυτόν. Αυτή ήταν μόνο μια επιδέξια παρουσίαση των γεγονότων, διότι η Γαλλία είχε χειραγωγήσει επιδέξια στα Ηνωμένα Έθνη για να κατηγορήσει ψευδώς το Ιράν ότι δεν τηρούσε τη συμφωνία 5+1 και ότι κατασκεύαζε ατομική βόμβα [5], φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να δωροδοκήσει διεθνείς υπαλλήλους του ΟΗΕ [6]. Επιπλέον, οι στρατοί της είχαν εκπαιδεύσει Κούρδους ελεύθερους σκοπευτές στο Ιράκ για να σπείρουν το χάος κατά τις διαδηλώσεις ενάντια στην πτώχευση της τράπεζας Ayandeh στο Ιράν [7]. Δεν συμμετείχε λοιπόν άμεσα σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά εργάστηκε για να πραγματοποιηθεί.

• Στις 22 Σεπτεμβρίου, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν μετέδωσε ένα μήνυμα στον λογαριασμό του στο X: «Μόλις έφτασα στη Νέα Υόρκη, συνάντησα τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
Αποφασίσαμε να δράσουμε από κοινού για να εκτονώσουμε τις εντάσεις στις αγορές ενέργειας, προστατεύοντας τις κρίσιμες υποδομές στη Μέση Ανατολή και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στο στενό του Ορμούζ.
Θα ενώσουμε επίσης τις προσπάθειές μας για να επιτύχουμε ένα μορατόριουμ στις πληγές κατά των ενεργειακών υποδομών και κατά των ουκρανικών πολιτικών υποδομών. Οι άμαχοι πληθυσμοί πρέπει να προστατευθούν και πρέπει να ξεκινήσουμε το συντομότερο δυνατό μια σοβαρή διαπραγμάτευση για τους όρους της ειρήνης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.» [8].

Σε αντίθεση με ό,τι αφήνει να εννοηθεί ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, η πρωτοβουλία αυτών των βομβαρδισμών δεν ανήκει στη Ρωσία, αλλά στην Ουκρανία που ο ίδιος υποστηρίζει. Το Κίεβο βομβαρδίζει τα ρωσικά αποθέματα και διυλιστήρια χάρη στα drones του, ενώ, σε αντίποινα, η Μόσχα βομβαρδίζει τα ουκρανικά πρατήρια καυσίμων με πυραύλους ακριβείας. Τελικά, το Κίεβο είναι χαμένο επειδή δεν καταφέρνει να στοχεύσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τους βομβαρδισμούς του και επειδή η Ρωσία διαθέτει πολύ μεγαλύτερη επικράτεια. Τα κύρια θύματα δεν είναι ούτε Ρώσοι ούτε Ουκρανοί, αλλά ξένοι, διότι αυτοί οι βομβαρδισμοί εξαλείφουν αποθέματα πετρελαίου και προκαλούν παγκόσμια αύξηση των τιμών.
Σε κάθε περίπτωση, θα ήταν ανόητο, για τα δύο στρατόπεδα, να συνεχίσουν έναν πόλεμο ενώ απαγορεύουν στον εαυτό τους να εξοπλιστεί για να τον κερδίσει.

• Στις 24 Σεπτεμβρίου, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δέχθηκε δύο δημοσιογράφους, τους οποίους επέλεξε ο ίδιος, στο προεδρικό μέγαρο του Ηλυσίων. Τους έδωσε μια μακρά συνέντευξη προκειμένου να αποκοιμίσει τον λαό του [9]. Ας υπενθυμίσουμε ότι η Καρολίν Ρου (France2) είναι σύζυγος του Λοράν Σολί, πρώην διευθυντή του γραφείου του Νικολά Σαρκοζί, έπειτα νούμερο 2 του TF1 και σήμερα διευθυντή του Facebook-France· ενώ ο Ζιλ Μπουλώ (TF1) είναι ο παρουσιαστής του δελτίου ειδήσεων των 20:00 του TF1. Η κυρία Ρου δεν σταμάτησε να αποσπά την προσοχή των τηλεθεατών, ενώ ο κύριος Μπουλώ δεν τόλμησε να θέσει τις ενοχλητικές ερωτήσεις.

Ο πρόεδρος επανέλαβε όλα τα κακά που σκέφτεται για τη ρωσική επίθεση, υιοθετώντας, σαν παπαγάλος, την ομιλία του Άντι Μπέρναμ, πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών [10]. Κυρίως όμως, ενημέρωσε τους ψηφοφόρους του ότι στέλνει στρατεύματα για να ασφαλίσουν το λιμάνι του Γιανμπού, τερματικό σταθμό του σαουδαραβικού αγωγού Ανατολής-Δύσης, που ονομάζεται «Petroline». Διαβεβαίωνε έτσι ότι επιτρέπει την εξαγωγή του σαουδαραβικού αργού παρακάμπτοντας το στενό του Ορμούζ.

• Όμως, η κατάληξη είχε μόλις συμβεί λίγες ώρες νωρίτερα. Ο δόκτωρ Σάλεχ μπιν Φαουζάν μπιν Αμπντουλάχ αλ-Φαουζάν, μέγας μουφτής της Σαουδικής Αραβίας, και επομένως υπάλληλος του πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, είχε απευθυνθεί στους στρατιώτες του βασιλείου. Με άφθονες επικλήσεις κορανικών εδαφίων, τους είχε προτρέψει να θυσιαστούν για να εξοντώσουν «τους Χούθι, μια κακόβουλη συμμορία, μια ραδιουργία των εχθρών [δηλαδή των Ιρανών], που βασίζεται στη διαφθορά της πίστης και σε εκείνη των μεθόδων.» [11].

Είναι ένα σημαντικό γεγονός: η αίρεση των ουαχαμπιτών (η Σαουδική Αραβία) δηλώνει ότι οι ζαϊντίτες (Ανσάρ Αλλάχ) δεν είναι αληθινοί μουσουλμάνοι. Είχε ήδη κατηγορήσει τους «Χούθι» ότι βομβάρδισαν ένα τζαμί, έπειτα ότι βομβάρδισαν τους ιερούς τόπους της Μέκκας· κάτι που ο οδηγός της επανάστασης, Αμπντούλ-Μαλίκ αλ-Χούθι, είχε διαψεύσει εκτενώς σε τηλεοπτικό διάγγελμα, στις 17 Σεπτεμβρίου [12].

Βέβαια, η Σαουδική Αραβία σταμάτησε να υποστηρίζει τους τζιχαντιστές, με πρωτοβουλία του προέδρου Τραμπ, στις 21 Μαΐου 2017 [13]. Έπειτα, η Σαουδική Αραβία και το Ιράν έθαψαν τον θρησκευτικό τους πόλεμο, με πρωτοβουλία της Κίνας, κατά τον συμβιβασμό του Πεκίνου, στις 10 Μαρτίου 2023 [14].

Σήμερα ο Ντόναλντ Τραμπ δεν υπερασπίζεται πλέον την ειρήνη, όπως έκανε κατά την πρώτη του θητεία, αναφερόμενος στον πρόεδρο Άντριου Τζάκσον. Αντιθέτως, μετά την υπόθεση Έπσταϊν, αφήνει να συνεχιστεί η παραδοσιακή πολιτική του αμερικανικού «βαθέως κράτους», την οποία υποστηρίζει ο υφυπουργός του για τον Πόλεμο, Έλμπριτζ Κόλμπι. Έτσι, ανέλαβε την πρωτοβουλία να ξεκινήσει τον πόλεμο κατά του Ιράν και αφήνει να σαπίσει η σύγκρουση στην Ουκρανία.

Να πού οδήγησε ο πρόεδρος Μακρόν: οι στρατιώτες μας θα πάνε να πεθάνουν στην αραβική χερσόνησο και να συμμετάσχουν σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο. Οι ζαϊντίτες δεν είναι δωδεκαδικοί σιίτες όπως οι Ιρανοί. Έχουν, ανάλογα με την ιστορία τους, τη δική τους σύνθεση της μουσουλμανικής θρησκείας και των ινδουιστικών τελετουργιών. Το Ριάντ λοιπόν δεν έχει την εντύπωση ότι παραβιάζει τη θρησκευτική του ειρήνη με το Ιράν. Ωστόσο ο μέγας μουφτής συνέδεσε σαφώς τους ζαϊντίτες με τους δωδεκαδικούς σιίτες και ο διάδοχος πρίγκιπας τους «Χούθι» με το Ιράν.

Σε αντίθεση με ό,τι ο εθνικός και δυτικός Τύπος προσπαθεί να μας πείσει, ο πόλεμος στην Υεμένη δεν έχει καμία σχέση με αυτόν στον οποίο παρακολουθούμε κατά του Ιράν. Είναι η συνέχεια της επανένωσης της Υεμένης, το 1990. Συνεχίστηκε με την εισβολή της Blackwater, έπειτα της DynCorp [15], ενός ιδιωτικού στρατού που διευθύνει ο Στιβ Φάινμπεργκ, σημερινός αναπληρωτής υπουργός για τον Πόλεμο [16]. Γενικεύτηκε, τον Ιούνιο του 2015, με τη συμφωνία Ισραήλ-Σαουδικής Αραβίας που προέβλεπε την εκμετάλλευση των γιεμενιτικών πετρελαϊκών αποθεμάτων του «Κενού τέταρτου» από το Ριάντ [17]]]. Ήδη εκείνη την εποχή, ενώ το κοινό επιτελείο ήταν εγκατεστημένο στη Σομαλιλάνδη, οι γαλλικές ειδικές δυνάμεις συμμετείχαν μυστικά στον πόλεμο, όπως αποκάλυψε το Disclose [18]. Από τον Μάρτιο του 2020, οι Βρετανοί κατέλαβαν το νησί Σοκότρα, αλλά ο συνασπισμός διαλύθηκε και οι Εμιρατιώτες αποσύρθηκαν.

Αντιθέτως, ο πόλεμος κατά του Ιράν ξεκίνησε μόλις το 2026. Και αν το Ιράν, στη δεκαετία του 2000, χρησιμοποίησε τους Ανσάρ Αλλάχ ως όργανο, αυτό δεν συμβαίνει πλέον από τότε που ο στρατηγός Κασάμ Σολεϊμανί τους εκπαίδευσε να αμύνονται μόνοι τους και τους επέστρεψε την ελευθερία τους, στα τέλη της δεκαετίας του 2010.

Η Γαλλία του Μισέλ ντε Μονταίν και του Αριστίντ Μπριάν μόλις δεσμεύτηκε σε έναν θρησκευτικό πόλεμο. Σε αντίθεση με όλα όσα δήλωσε ο πρόεδρος Μακρόν, αυτό δεν θα συμβάλει στην ειρήνη, αλλά θα ενισχύσει τον πόλεμο. Δεν θα ασφαλίσει τον αγωγό Petroline, αλλά αντιθέτως θα προκαλέσει αύξηση των παγκόσμιων τιμών του πετρελαίου.

Παρεμπιπτόντως, η Γαλλία, κάποτε ανεξάρτητη, εκδηλώνει την ευθυγράμμισή της με τους Αγγλοσάξονες.

Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά

[1] «Sommet de la Coalition des Volontaires à Paris» (Σύνοδος του Συνασπισμού των Εθελοντών στο Παρίσι), Palais de l’Élysée, 13 juillet 2026.

[2] «Déclaration commune de la France et de l’Arabie saoudite à l’occasion de la visite de Son Altesse Royale le Prince Mohammed ben Salmane ben Abdelaziz Al Saoud, Prince héritier et Premier ministre du Royaume d’Arabie saoudite, en République française» (Κοινή διακήρυξη της Γαλλίας και της Σαουδικής Αραβίας με την ευκαιρία της επίσκεψης της Αυτού Βασιλικής Υψηλότητας του Πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν μπιν Αμπντελαζίζ Αλ Σαούντ, Διαδόχου Πρίγκιπα και Πρωθυπουργού του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, στη Γαλλική Δημοκρατία), Palais de l’Élysée, 25 août 2026.

[3] «Situation internationale : réunion avec les chefs des partis» (Διεθνής κατάσταση: συνάντηση με τους αρχηγούς των κομμάτων), Palais de l’Élysée, 18 septembre 2026.

[4] «Ψήφισμα 2202 του Συμβουλίου Ασφαλείας», γνωστό ως S/RES/2202 (2015), που εγκρίθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2015.

[6] « Le secrétariat général rétablit les sanctions contre l’Iran » (Η Γενική Γραμματεία επαναφέρει τις κυρώσεις κατά του Ιράν), ONU (secrétariat général), Réseau Voltaire, 27 septembre 2025.

[7] « Révélations sur la préparation de la guerre contre l’Iran » (Αποκαλύψεις για την προετοιμασία του πολέμου κατά του Ιράν), Réseau Voltaire, 16 avril 2026.

[8] «@EmmanuelMacron», Emmanuel Macron, X, 22 septembre 2026.

[9] «Interview du Président de la République sur TF1 et France 2» (Συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας στο TF1 και στο France 2), Palais de l’Élysée, 24 septembre 2026.

[10] «PM speech at UNGA» (Ομιλία του πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ), 10 Downing Street, 23 September 2026.

[12] «Speech by Leader of the Revolution Sayyed Abdulmalik Al-Houthi on Latest Developments» (Ομιλία του Ηγέτη της Επανάστασης Σαγίντ Αμπντούλμαλικ αλ-Χούθι για τις τελευταίες εξελίξεις), Masirah TV, September 18, 2026.

[13] “Donald Trump’s Speech to the Arab Islamic American Summit”, by Donald Trump, Voltaire Network, 21 May 2017.

[14] “Η Μέση Ανατολή αποσπάται από τη Δύση”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 14 mars 2023.

[15] « Les mercenaires de DynCorp remplacent ceux d’Academi au Yémen » (Οι μισθοφόροι της DynCorp αντικαθιστούν εκείνους της Academi στην Υεμένη), Réseau Voltaire, 17 mars 2016.

[16] « La théologie du Pentagone : le secrétaire sioniste évangélique P. Hegseth et le sous-secrétaire spéculatif khazare S. Feinberg » (Η θεολογία του Πενταγώνου: ο σιωνιστής ευαγγελικός υφυπουργός P. Hegseth και ο κερδοσκοπικός Χαζάρος υφυπουργός S. Feinberg), par Alfredo Jalife-Rahme, Traduction Maria Poumier, La Jornada (Mexique), Réseau Voltaire, 10 septembre 2026.

[17] [[« Exclusif : Les projets secrets d’Israël et de l’Arabie saoudite » (Αποκλειστικό: Τα μυστικά σχέδια του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας), par Thierry Meyssan, Le Jeune Indépendant (Algérie), Réseau Voltaire, 22 juin 2015.

[18] «Made in France», Disclose, 15 avril 2019.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Πώς ο πρόεδρος Μακρόν βυθίζει τη Γαλλία σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο στην αραβική χερσόνησο

Το ψέμα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 καθορίζει ακόμη τη ζωή όλων μας

Νέα από το ουκρανικό μέτωπο

Οι ιστορικές φασιστικές δυνάμεις ετοιμάζονται να πάρουν την εκδίκησή τους

Πλαστογράφηση της Ιστορίας για την Πυροδότηση του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Μετά το Μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ

Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις