Πώς ο πρόεδρος Μακρόν βυθίζει τη Γαλλία σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο στην αραβική χερσόνησο
Με απόλυτη διακριτικότητα ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν ευθυγράμμισε την εξωτερική του πολιτική με αυτή των Αγγλοσαξόνων. Αυτό ήταν το τίμημα για να αποκτήσει τη συν-επικεφαλής διοίκηση του ΝΑΤΟ μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από την Ευρώπη. Ως ενέχυρο, αποφάσισε, μόνος του, να στείλει τα στρατεύματά μας να συμμετάσχουν σε έναν θρησκευτικό πόλεμο κατά των Υεμενιτών.
ΗΓαλλία διανύει μια σπάνια στιγμή υποκρισίας και ψεύδους. Από τη μια πλευρά, ο εθνικός Τύπος ενθαρρύνει τον πληθυσμό να χειροκροτήσει τον πάπα Λέοντα ΙΔ΄ κατά την ποιμαντική του επίσκεψη, από την άλλη κάνει τα πάντα για να συγκαλύψει τη συμμετοχή των στρατευμάτων της σε φρικτές συγκρούσεις στις οποίες δεν θα έπρεπε να εμπλεκόμαστε και οι οποίες προδίδουν τα εθνικά μας ιδεώδη.
• Στις 13 Ιουλίου 2026, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο οργάνωσαν στο Παρίσι τη 16η συνάντηση του Συνασπισμού των Εθελοντών για την άμυνα της Ουκρανίας. Επρόκειτο για την αναδιοργάνωση της άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, δευτερευόντως, της Ουκρανίας. Μπορούσε λοιπόν κανείς να καταλάβει ότι οι συμμετέχοντες συντονίζονταν για να προσαρμόσουν το ΝΑΤΟ στην αποχώρηση των ΗΠΑ από την Ευρώπη και ότι δεσμεύονταν στην Ουκρανία μόνο για να εκπαιδεύσουν τις δυνάμεις τους να δρουν από κοινού. [1].
Κανείς δεν φαινόταν σοκαρισμένος από την περιγραφή του πολέμου στην Ουκρανία ως στρατιωτικής άσκησης, σε πραγματικές συνθήκες, με τις εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς του. Παρομοίως, κανείς δεν αμφισβητούσε την αναδιοργάνωση του ΝΑΤΟ πίσω από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία, σαν η διοίκηση από αυτό το ζεύγος να ήταν αυτονόητη.
• Στις 24 και 25 Αυγούστου 2026, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δέχθηκε, στο προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων, τον σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, διάδοχο πρίγκιπα και πρωθυπουργό της Σαουδικής Αραβίας, με την ευκαιρία του 3ου παγκοσμίου κυπέλλου E-sport. Ο Τύπος συγκράτησε μόνο την ανακοίνωση της δημιουργίας τριών θεματικών πάρκων. Αλλά το σημαντικό ήταν αλλού.
Τα δύο κράτη εμβάθυναν τη στρατηγική τους εταιρική σχέση. Σε κοινό ανακοινωθέν, «επιβεβαίωσαν εκ νέου την υποστήριξή τους στο Προεδρικό Συμβούλιο της Υεμένης και στις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών για την επίτευξη μιας περιεκτικής και συνολικής λύσης στην κρίση. Καταδίκασαν τις επιθέσεις που διεξάγουν οι Χούθι κατά πολιτικών υποδομών και ζωτικών εγκαταστάσεων του Βασιλείου, καθώς και τις επιθέσεις τους κατά πλοίων. Επιβεβαίωσαν την αποφασιστικότητά τους να διαφυλάξουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Τόνισαν επίσης ότι οι προκλήσεις των Χούθι επιδεινώνουν τα δεινά του γιεμενιτικού λαού. Η γαλλική πλευρά εξέφρασε την αλληλεγγύη και την πλήρη υποστήριξή της στο Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, και τόνισε την απόρριψη κάθε επίθεσης κατά του εδάφους του Βασιλείου» [2].
Μικρή παρατήρηση παρεμπιπτόντως: αυτοί που η Σαουδική Αραβία και η Γαλλία αποκαλούν «Χούθι» ονομάζονται Ανσάρ Αλλάχ. Η έκφραση «Χούθι» είναι υποτιμητική. Αναφέρεται στον ιδρυτή τους, Χουσεΐν Μπαντρεντίν αλ-Χούθι, και στον αδελφό του, τον σημερινό οδηγό τους, Αμπντούλ-Μαλίκ αλ-Χούθι. Όμως, ποτέ οι Ανσάρ Αλλάχ δεν αναφέρονται στη φυλετική τους καταγωγή, αλλά αντιθέτως στη ζαϊντίτικη σκέψη. Το να προσδιορίζεις έναν πρωταγωνιστή με ένα παρατσούκλι δεν πρόκειται να προωθήσει την αμοιβαία κατανόηση και την ειρήνη.
• Στις 18 Σεπτεμβρίου 2026, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δέχθηκε, στο προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων, τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο. Είχε ζητήσει να είναι παρόντες οι διευθυντές της DGSI (Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Ασφάλειας), της DGSE (Γενική Διεύθυνση Εξωτερικής Ασφάλειας), της DRM (Διεύθυνση Στρατιωτικών Πληροφοριών), της DGEC (Γενική Διεύθυνση Ενέργειας και Κλίματος) και της SGDSN (Γενική Γραμματεία Άμυνας και Εθνικής Ασφάλειας).
Σύμφωνα με το ανακοινωθέν που ακολούθησε, κατήγγειλε πρώτα «την εντατικοποίηση των ρωσικών υβριδικών απειλών» και επιβεβαίωσε εκ νέου «την υποστήριξη της Γαλλίας στην Ουκρανία και την πολιτική κυρώσεων κατά της Ρωσίας». Στη συνέχεια, δήλωσε ότι καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να «διευκολύνει την ειρηνική επαναλειτουργία του στενού του Ορμούζ και να διασφαλίσει τον ενεργειακό εφοδιασμό» [3].
Στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, ο πρόεδρος Μακρόν επανέλαβε, όχι τις αναλύσεις του, αλλά τις παράλογες ερμηνείες του για τα γεγονότα. Χαρακτήρισε και πάλι τη ρωσική ειδική επιχείρηση στο Ντονμπάς «πόλεμο επίθεσης», αν και αυτή εφαρμόζει τις οδηγίες του ψηφίσματος 2202 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών [4]. Κανείς δεν επισήμανε ότι, αν επρόκειτο για «πόλεμο επίθεσης», η Γαλλία θα είχε διαπράξει έναν επεμβαίνοντας για να σταματήσει τη γενοκτονία στη Ρουάντα.
Επανέλαβε ότι η Ρωσία είχε πολλαπλασιάσει τις «υβριδικές επιθέσεις» κατά των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως, η κοινή γνώμη δεν διακρίνει τις δολιοφθορές στα εργοστάσια εξοπλισμών της ΕΕ, που αποτελούν μέρος του τρέχοντος πολέμου, από τις επιθέσεις υποτιθέμενων ρωσικών drones κατά ουκρανικών αεροσκαφών στα αεροδρόμια της ΕΕ. Αν η Μόσχα απέχει από το να σχολιάζει τις μυστικές δράσεις της κατά των εργοστασίων εξοπλισμών της ΕΕ, ωστόσο δεν παύει να καταγγέλλει τις επιθέσεις drones που της αποδίδονται ως επιχειρήσεις υπό ψευδή σημαία των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών. Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο, καθώς η Ρωσία έχει το δικαίωμα να καταστρέφει τον εξοπλισμό που παρέχει η ΕΕ στο καθεστώς του Κιέβου, το οποίο πλέον είναι παράνομο επειδή δεν έχει εκλεγεί, αλλά όχι να επιτίθεται στα αεροδρόμια της ΕΕ.
Περνώντας στη Μέση Ανατολή, ο πρόεδρος Μακρόν υπενθύμισε ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν είχε ξεκινήσει από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι η Γαλλία δεν είχε συμμετάσχει σε αυτόν. Αυτή ήταν μόνο μια επιδέξια παρουσίαση των γεγονότων, διότι η Γαλλία είχε χειραγωγήσει επιδέξια στα Ηνωμένα Έθνη για να κατηγορήσει ψευδώς το Ιράν ότι δεν τηρούσε τη συμφωνία 5+1 και ότι κατασκεύαζε ατομική βόμβα [5], φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να δωροδοκήσει διεθνείς υπαλλήλους του ΟΗΕ [6]. Επιπλέον, οι στρατοί της είχαν εκπαιδεύσει Κούρδους ελεύθερους σκοπευτές στο Ιράκ για να σπείρουν το χάος κατά τις διαδηλώσεις ενάντια στην πτώχευση της τράπεζας Ayandeh στο Ιράν [7]. Δεν συμμετείχε λοιπόν άμεσα σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά εργάστηκε για να πραγματοποιηθεί.
• Στις 22 Σεπτεμβρίου, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν μετέδωσε ένα μήνυμα στον λογαριασμό του στο X: «Μόλις έφτασα στη Νέα Υόρκη, συνάντησα τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
Αποφασίσαμε να δράσουμε από κοινού για να εκτονώσουμε τις εντάσεις στις αγορές ενέργειας, προστατεύοντας τις κρίσιμες υποδομές στη Μέση Ανατολή και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στο στενό του Ορμούζ.
Θα ενώσουμε επίσης τις προσπάθειές μας για να επιτύχουμε ένα μορατόριουμ στις πληγές κατά των ενεργειακών υποδομών και κατά των ουκρανικών πολιτικών υποδομών. Οι άμαχοι πληθυσμοί πρέπει να προστατευθούν και πρέπει να ξεκινήσουμε το συντομότερο δυνατό μια σοβαρή διαπραγμάτευση για τους όρους της ειρήνης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.» [8].
Σε αντίθεση με ό,τι αφήνει να εννοηθεί ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, η πρωτοβουλία αυτών των βομβαρδισμών δεν ανήκει στη Ρωσία, αλλά στην Ουκρανία που ο ίδιος υποστηρίζει. Το Κίεβο βομβαρδίζει τα ρωσικά αποθέματα και διυλιστήρια χάρη στα drones του, ενώ, σε αντίποινα, η Μόσχα βομβαρδίζει τα ουκρανικά πρατήρια καυσίμων με πυραύλους ακριβείας. Τελικά, το Κίεβο είναι χαμένο επειδή δεν καταφέρνει να στοχεύσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τους βομβαρδισμούς του και επειδή η Ρωσία διαθέτει πολύ μεγαλύτερη επικράτεια. Τα κύρια θύματα δεν είναι ούτε Ρώσοι ούτε Ουκρανοί, αλλά ξένοι, διότι αυτοί οι βομβαρδισμοί εξαλείφουν αποθέματα πετρελαίου και προκαλούν παγκόσμια αύξηση των τιμών.
Σε κάθε περίπτωση, θα ήταν ανόητο, για τα δύο στρατόπεδα, να συνεχίσουν έναν πόλεμο ενώ απαγορεύουν στον εαυτό τους να εξοπλιστεί για να τον κερδίσει.
• Στις 24 Σεπτεμβρίου, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δέχθηκε δύο δημοσιογράφους, τους οποίους επέλεξε ο ίδιος, στο προεδρικό μέγαρο του Ηλυσίων. Τους έδωσε μια μακρά συνέντευξη προκειμένου να αποκοιμίσει τον λαό του [9]. Ας υπενθυμίσουμε ότι η Καρολίν Ρου (France2) είναι σύζυγος του Λοράν Σολί, πρώην διευθυντή του γραφείου του Νικολά Σαρκοζί, έπειτα νούμερο 2 του TF1 και σήμερα διευθυντή του Facebook-France· ενώ ο Ζιλ Μπουλώ (TF1) είναι ο παρουσιαστής του δελτίου ειδήσεων των 20:00 του TF1. Η κυρία Ρου δεν σταμάτησε να αποσπά την προσοχή των τηλεθεατών, ενώ ο κύριος Μπουλώ δεν τόλμησε να θέσει τις ενοχλητικές ερωτήσεις.
Ο πρόεδρος επανέλαβε όλα τα κακά που σκέφτεται για τη ρωσική επίθεση, υιοθετώντας, σαν παπαγάλος, την ομιλία του Άντι Μπέρναμ, πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών [10]. Κυρίως όμως, ενημέρωσε τους ψηφοφόρους του ότι στέλνει στρατεύματα για να ασφαλίσουν το λιμάνι του Γιανμπού, τερματικό σταθμό του σαουδαραβικού αγωγού Ανατολής-Δύσης, που ονομάζεται «Petroline». Διαβεβαίωνε έτσι ότι επιτρέπει την εξαγωγή του σαουδαραβικού αργού παρακάμπτοντας το στενό του Ορμούζ.
• Όμως, η κατάληξη είχε μόλις συμβεί λίγες ώρες νωρίτερα. Ο δόκτωρ Σάλεχ μπιν Φαουζάν μπιν Αμπντουλάχ αλ-Φαουζάν, μέγας μουφτής της Σαουδικής Αραβίας, και επομένως υπάλληλος του πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, είχε απευθυνθεί στους στρατιώτες του βασιλείου. Με άφθονες επικλήσεις κορανικών εδαφίων, τους είχε προτρέψει να θυσιαστούν για να εξοντώσουν «τους Χούθι, μια κακόβουλη συμμορία, μια ραδιουργία των εχθρών [δηλαδή των Ιρανών], που βασίζεται στη διαφθορά της πίστης και σε εκείνη των μεθόδων.» [11].
Είναι ένα σημαντικό γεγονός: η αίρεση των ουαχαμπιτών (η Σαουδική Αραβία) δηλώνει ότι οι ζαϊντίτες (Ανσάρ Αλλάχ) δεν είναι αληθινοί μουσουλμάνοι. Είχε ήδη κατηγορήσει τους «Χούθι» ότι βομβάρδισαν ένα τζαμί, έπειτα ότι βομβάρδισαν τους ιερούς τόπους της Μέκκας· κάτι που ο οδηγός της επανάστασης, Αμπντούλ-Μαλίκ αλ-Χούθι, είχε διαψεύσει εκτενώς σε τηλεοπτικό διάγγελμα, στις 17 Σεπτεμβρίου [12].
Βέβαια, η Σαουδική Αραβία σταμάτησε να υποστηρίζει τους τζιχαντιστές, με πρωτοβουλία του προέδρου Τραμπ, στις 21 Μαΐου 2017 [13]. Έπειτα, η Σαουδική Αραβία και το Ιράν έθαψαν τον θρησκευτικό τους πόλεμο, με πρωτοβουλία της Κίνας, κατά τον συμβιβασμό του Πεκίνου, στις 10 Μαρτίου 2023 [14].
Σήμερα ο Ντόναλντ Τραμπ δεν υπερασπίζεται πλέον την ειρήνη, όπως έκανε κατά την πρώτη του θητεία, αναφερόμενος στον πρόεδρο Άντριου Τζάκσον. Αντιθέτως, μετά την υπόθεση Έπσταϊν, αφήνει να συνεχιστεί η παραδοσιακή πολιτική του αμερικανικού «βαθέως κράτους», την οποία υποστηρίζει ο υφυπουργός του για τον Πόλεμο, Έλμπριτζ Κόλμπι. Έτσι, ανέλαβε την πρωτοβουλία να ξεκινήσει τον πόλεμο κατά του Ιράν και αφήνει να σαπίσει η σύγκρουση στην Ουκρανία.
Να πού οδήγησε ο πρόεδρος Μακρόν: οι στρατιώτες μας θα πάνε να πεθάνουν στην αραβική χερσόνησο και να συμμετάσχουν σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο. Οι ζαϊντίτες δεν είναι δωδεκαδικοί σιίτες όπως οι Ιρανοί. Έχουν, ανάλογα με την ιστορία τους, τη δική τους σύνθεση της μουσουλμανικής θρησκείας και των ινδουιστικών τελετουργιών. Το Ριάντ λοιπόν δεν έχει την εντύπωση ότι παραβιάζει τη θρησκευτική του ειρήνη με το Ιράν. Ωστόσο ο μέγας μουφτής συνέδεσε σαφώς τους ζαϊντίτες με τους δωδεκαδικούς σιίτες και ο διάδοχος πρίγκιπας τους «Χούθι» με το Ιράν.
Σε αντίθεση με ό,τι ο εθνικός και δυτικός Τύπος προσπαθεί να μας πείσει, ο πόλεμος στην Υεμένη δεν έχει καμία σχέση με αυτόν στον οποίο παρακολουθούμε κατά του Ιράν. Είναι η συνέχεια της επανένωσης της Υεμένης, το 1990. Συνεχίστηκε με την εισβολή της Blackwater, έπειτα της DynCorp [15], ενός ιδιωτικού στρατού που διευθύνει ο Στιβ Φάινμπεργκ, σημερινός αναπληρωτής υπουργός για τον Πόλεμο [16]. Γενικεύτηκε, τον Ιούνιο του 2015, με τη συμφωνία Ισραήλ-Σαουδικής Αραβίας που προέβλεπε την εκμετάλλευση των γιεμενιτικών πετρελαϊκών αποθεμάτων του «Κενού τέταρτου» από το Ριάντ [17]]]. Ήδη εκείνη την εποχή, ενώ το κοινό επιτελείο ήταν εγκατεστημένο στη Σομαλιλάνδη, οι γαλλικές ειδικές δυνάμεις συμμετείχαν μυστικά στον πόλεμο, όπως αποκάλυψε το Disclose [18]. Από τον Μάρτιο του 2020, οι Βρετανοί κατέλαβαν το νησί Σοκότρα, αλλά ο συνασπισμός διαλύθηκε και οι Εμιρατιώτες αποσύρθηκαν.
Αντιθέτως, ο πόλεμος κατά του Ιράν ξεκίνησε μόλις το 2026. Και αν το Ιράν, στη δεκαετία του 2000, χρησιμοποίησε τους Ανσάρ Αλλάχ ως όργανο, αυτό δεν συμβαίνει πλέον από τότε που ο στρατηγός Κασάμ Σολεϊμανί τους εκπαίδευσε να αμύνονται μόνοι τους και τους επέστρεψε την ελευθερία τους, στα τέλη της δεκαετίας του 2010.
Η Γαλλία του Μισέλ ντε Μονταίν και του Αριστίντ Μπριάν μόλις δεσμεύτηκε σε έναν θρησκευτικό πόλεμο. Σε αντίθεση με όλα όσα δήλωσε ο πρόεδρος Μακρόν, αυτό δεν θα συμβάλει στην ειρήνη, αλλά θα ενισχύσει τον πόλεμο. Δεν θα ασφαλίσει τον αγωγό Petroline, αλλά αντιθέτως θα προκαλέσει αύξηση των παγκόσμιων τιμών του πετρελαίου.
Παρεμπιπτόντως, η Γαλλία, κάποτε ανεξάρτητη, εκδηλώνει την ευθυγράμμισή της με τους Αγγλοσάξονες.
[1] «Sommet de la Coalition des Volontaires à Paris» (Σύνοδος του Συνασπισμού των Εθελοντών στο Παρίσι), Palais de l’Élysée, 13 juillet 2026.
[2] «Déclaration commune de la France et de l’Arabie saoudite à l’occasion de la visite de Son Altesse Royale le Prince Mohammed ben Salmane ben Abdelaziz Al Saoud, Prince héritier et Premier ministre du Royaume d’Arabie saoudite, en République française» (Κοινή διακήρυξη της Γαλλίας και της Σαουδικής Αραβίας με την ευκαιρία της επίσκεψης της Αυτού Βασιλικής Υψηλότητας του Πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν μπιν Αμπντελαζίζ Αλ Σαούντ, Διαδόχου Πρίγκιπα και Πρωθυπουργού του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, στη Γαλλική Δημοκρατία), Palais de l’Élysée, 25 août 2026.
[3] «Situation internationale : réunion avec les chefs des partis» (Διεθνής κατάσταση: συνάντηση με τους αρχηγούς των κομμάτων), Palais de l’Élysée, 18 septembre 2026.
[4] «Ψήφισμα 2202 του Συμβουλίου Ασφαλείας», γνωστό ως S/RES/2202 (2015), που εγκρίθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2015.
[5] “Ποιο παιχνίδι παίζουν η Γερμανία, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο στον ΟΗΕ και στη Διεθνή Οργάνωση Ατομικής Ενέργειας;”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 11 novembre 2025.
[6] « Le secrétariat général rétablit les sanctions contre l’Iran » (Η Γενική Γραμματεία επαναφέρει τις κυρώσεις κατά του Ιράν), ONU (secrétariat général), Réseau Voltaire, 27 septembre 2025.
[7] « Révélations sur la préparation de la guerre contre l’Iran » (Αποκαλύψεις για την προετοιμασία του πολέμου κατά του Ιράν), Réseau Voltaire, 16 avril 2026.
[8] «@EmmanuelMacron», Emmanuel Macron, X, 22 septembre 2026.
[9] «Interview du Président de la République sur TF1 et France 2» (Συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας στο TF1 και στο France 2), Palais de l’Élysée, 24 septembre 2026.
[10] «PM speech at UNGA» (Ομιλία του πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ), 10 Downing Street, 23 September 2026.
[11] «عام / مفتي عام المملكة يوجه بيانًا للمرابطين ولقوات التحالف» , Saudi Press Agency, September 24, 2026.
[12] «Speech by Leader of the Revolution Sayyed Abdulmalik Al-Houthi on Latest Developments» (Ομιλία του Ηγέτη της Επανάστασης Σαγίντ Αμπντούλμαλικ αλ-Χούθι για τις τελευταίες εξελίξεις), Masirah TV, September 18, 2026.
[13] “Donald Trump’s Speech to the Arab Islamic American Summit”, by Donald Trump, Voltaire Network, 21 May 2017.
[14] “Η Μέση Ανατολή αποσπάται από τη Δύση”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 14 mars 2023.
[15] « Les mercenaires de DynCorp remplacent ceux d’Academi au Yémen » (Οι μισθοφόροι της DynCorp αντικαθιστούν εκείνους της Academi στην Υεμένη), Réseau Voltaire, 17 mars 2016.
[16] « La théologie du Pentagone : le secrétaire sioniste évangélique P. Hegseth et le sous-secrétaire spéculatif khazare S. Feinberg » (Η θεολογία του Πενταγώνου: ο σιωνιστής ευαγγελικός υφυπουργός P. Hegseth και ο κερδοσκοπικός Χαζάρος υφυπουργός S. Feinberg), par Alfredo Jalife-Rahme, Traduction Maria Poumier, La Jornada (Mexique), Réseau Voltaire, 10 septembre 2026.
[17] [[« Exclusif : Les projets secrets d’Israël et de l’Arabie saoudite » (Αποκλειστικό: Τα μυστικά σχέδια του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας), par Thierry Meyssan, Le Jeune Indépendant (Algérie), Réseau Voltaire, 22 juin 2015.
[18] «Made in France», Disclose, 15 avril 2019.
Les articles de cet auteur
Envoyer un message
