Τιερί Μεϊσάν: Η ΕΕ και η Γερμανία επιχειρούν πραξικόπημα σε κράτος-μέλος και αποτυγχάνουν

 

Η αρχή του τέλους της ΕΕ

Η ΕΕ και η Γερμανία επιχειρούν πραξικόπημα σε κράτος-μέλος και αποτυγχάνουν

του Τιερί Μεϊσάν

Από το πρώτο σημάδι πιθανής ειρήνης στην Ουκρανία και διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η τελευταία, με τη βοήθεια της Γερμανίας, οργάνωσε δικαστικό πραξικόπημα στη Βαρσοβία. Είναι η πρώτη φορά που οι Βρυξέλλες οργανώνουν με αυτόν τον τρόπο πραξικόπημα σε κράτος-μέλος.

Δίκτυο Βολταίρος | Παρίσι (Γαλλία) | 3 novembre 2026

Deutsch English Español français italiano Nederlands Português русский

Πολωνοί κινηματογραφούν τις αστυνομικές δυνάμεις να απαγορεύουν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την είσοδο στο κτίριο του Συνταγματικού Δικαστηρίου, στις 30 Οκτωβρίου 2026.

Ακόμη κι αν ήταν λίγες ώρες μετά την παραχώρηση και τον σεβασμό ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου στο Ορέσκι, το τηλεφώνημα που πήραν με πρωτοβουλία τους ο Γιούνας Γκαρ Στόρε, Πρωθυπουργός της Νορβηγίας, και ο Αλεξάντερ Στουμπ, Πρόεδρος της Φινλανδίας, διάρκειας 90 λεπτών, στις 27 Οκτωβρίου 2026, με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, συντάραξε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν απόλυτος κανόνας που είχε θέσει η ΕΕ: «να μη μιλάς ποτέ με τον Ρώσο δικτάτορα!»

Η Γερμανία, η Πολωνία, η Σουηδία, η Δανία και οι χώρες της Βαλτικής αποδοκίμασαν αμέσως αυτή την κίνηση. Κανένας ηγέτης κράτους-μέλους της ΕΕ δεν είχε την παραμικρή επαφή με τον εισβολέα από του Πρόεδρου Εμανουέλ Μακρόν, τον Ιούλιο του 2025. Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο Πορτογάλος Αντόνιο Κόστα, που είχε τολμήσει να έρθει έμμεσα σε επαφή με το Κρεμλίνο, τον Ιούνιο του 2026, είχε επαναφερθεί στην τάξη με αυστηρό τρόπο.

Ωστόσο, η Πολωνία ήταν στα πρόθυρα μιας ανατροπής. Η Πολωνία, που εξαφανίστηκε εντελώς από το 1795 έως το 1918 και από το 1939 έως το 1945, είναι ιστορικά διχασμένη ανάμεσα σε εκείνους που φοβούνται πρώτα τη Ρωσία και σε εκείνους που φοβούνται πρώτα τη Γερμανία. Επί του παρόντος, διοικείται υπό καθεστώς συγκατοίκησης από μια κυβέρνηση του Πολιτικού Συνασπισμού (Ντόναλντ Τουσκ) — ευνοϊκή προς την ΕΕ — και έναν Πρόεδρο του Κόμματος Δικαίου και Δικαιοσύνης (Κάρολ Ναβρότσκι). Όμως, εκείνοι που φοβούνται πρώτα τη Γερμανία φοβούνται και την ΕΕ, την οποία κυριαρχεί το Βερολίνο, και στρέφονται επομένως προς τις ΗΠΑ.

Κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, ο ίδιος είχε έρθει στη Βαρσοβία, στις 6 Ιουλίου 2017, για να στηρίξει το παλιό πολωνικό σχέδιο «Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών»· ένα σχέδιο στο οποίο ο Πρόεδρος Τραμπ βασίζεται σήμερα για να ματαιώσει τον πολεμοκαπηλικό τυχοδιωκτισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για να συνάψει την ειρήνη στην Ουκρανία.

Η επερχόμενη ειρήνη που ετοιμάζουν οι ΗΠΑ και η Ρωσία στην Ουκρανία θα κατέστρεφε όλες τις προσπάθειες της ΕΕ κατά των Ρώσων ειδικότερα και των Σλάβων γενικότερα.

Πριν από το πραξικόπημα

Στις 26 Οκτωβρίου, ένα πολωνικό δικαστήριο εκδικάζει τη δίκη για συκοφαντική δυσφήμιση που άσκησε ο Πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι κατά του ομίλου Ringier Axel Springer Polska. Εδώ και μήνες, ο Πολιτικός Συνασπισμός και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός προσπαθούν να πείσουν τους βαθιά καθολικούς Πολωνούς ότι ο Πρόεδρός τους είναι προαγωγός πορνείας [1].

Στις 28 Οκτωβρίου, ο Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι, πρώην Πρωθυπουργός και νυν πρόεδρος του Κόμματος Δικαίου και Δικαιοσύνης, εξηγεί ότι αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μεταρρυθμιστεί και δεν καταργήσει την Επιτροπή της, η Πολωνία θα πρέπει να αποχωρήσει. Ο Πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ σχολιάζει τότε στο X: «Ο Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι μόλις ανακοίνωσε ότι η Πολωνία θα έπρεπε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για τους όρους αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι ένα από τα διακυβεύματα, μεταξύ άλλων, της μάχης που διεξάγεται σήμερα στην Πολωνία. Μια δύσκολη μάχη. Δεν σκοπεύω να τη χάσω, ακόμη κι αν δεν παίζουν όλοι με το μέρος μου.» [2].

Στις 29 Οκτωβρίου, ο αναπληρωτής αρχηγός της αστυνομίας, επιθεωρητής Τόμας Μιχούουκα, στέλνει επιστολή στους περιφερειακούς διοικητές. Πρόκειται για διαταγή προετοιμασίας για κινητοποίηση των αστυνομικών δυνάμεων από τις 2 έως τις 8 Νοεμβρίου σε σχέση με «την επιχειρησιακή κατάσταση στη χώρα». Αλλά εκείνη τη στιγμή δεν συμβαίνει τίποτα στη χώρα· όσο για τις 2 Νοεμβρίου, είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έπρεπε να επιστρέψει από ταξίδι στην Αφρική.
Στη συνέχεια, το συνδικάτο Policyjna Solidarność, δηλώνοντας ότι η αστυνομία πρέπει να υπηρετεί τους πολίτες και όχι ένα πολιτικό κόμμα, και μεταφέροντας τα ερωτήματα της βάσης του, ζητά εξηγήσεις για τη στάση της διοίκησης μπροστά στο Συνταγματικό Δικαστήριο για να απαγορεύσει στον Πρόεδρο την είσοδο στο κτίριο [3].

Οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο ετοίμαζαν πραξικόπημα, όχι στρατιωτικό, αλλά δικαστικό, στη Βαρσοβία.
Βασίστηκαν στον Πρωθυπουργό Ντόναλντ Τουσκ, παλιό νεανικό φίλο της Άνγκελα Μέρκελ. Πράγματι, κατά τη σοβιετική περίοδο όπου τα ταξίδια ήταν πολύ περιορισμένα, η οικογένεια του πάστορα Μέρκελ πήγαινε διακοπές στους Τουσκ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Άνγκελα Μέρκελ, όταν έγινε καγκελάριος, ώθησε τον φίλο της Ντόναλντ να μπει στην πολιτική. Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο ο νυν καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς πίστευε ότι μπορούσε να οργανώσει μια επαναφορά υπό έλεγχο μέσω του Ντόναλντ Τουσκ.

Το πραξικόπημα

Το 2015, ο νέος πρόεδρος, Άντζεϊ Ντούντα (Κόμμα Δικαίου και Δικαιοσύνης) δεν ορκίζει πέντε δικαστές που εξελέγησαν από την προηγούμενη συνέλευση. Αντίθετα, εκλέγει πέντε νέους. Ταυτόχρονα, τροποποιεί τόσο τον τρόπο εκλογής των δικαστών όσο και εκείνον του δικαστηρίου, έτσι ώστε να απαιτούνται πάντα ειδικές πλειοψηφίες.

Στη συνέχεια, το πολωνικό Συνταγματικό Δικαστήριο επιβεβαιώνει την υπεροχή του πολωνικού δικαίου έναντι εκείνου της ΕΕ. Στις 19 Οκτωβρίου 2021, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής [4], καταδικάζει αυτή την παράβαση του «κράτους δικαίου».

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) επωφελείται από άλλα θέματα (τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης και το καθεστώς των ομοφυλοφίλων) για να καταδικάσει την Πολωνία σε πρόστιμο ενός εκατομμυρίου ημερησίως έως ότου καταργήσει το σύνολο αυτών των μεταρρυθμίσεων.

Η κατάσταση εκτονώνεται μόνο όταν η Πολωνία υποδέχεται περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο Ουκρανούς πρόσφυγες.

Εν πάση περιπτώσει, οπαδοί του Κόμματος Δικαίου και Δικαιοσύνης κάνουν κατάληψη μπροστά στο Συνταγματικό Δικαστήριο το 2026.
Μόλις ο Πρόεδρος Ναβρότσκι απογειώθηκε για επίσημη επίσκεψη στη Σενεγάλη, ο Υπουργός Δικαιοσύνης — επίσης Γενικός Εισαγγελέας — Βάλντεμαρ Ζούρεκ, ζητά την άρση της ασυλίας του προέδρου του Συνταγματικού Δικαστηρίου, Μπόγκνταν Σφιέντσκοφσκι, στις 30 Οκτωβρίου 2026, στις 17:42.

Η δικαστής του Συνταγματικού Δικαστηρίου, Άννα Κόρβιν-Πιοτρόφσκα, η οποία είχε διοριστεί από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Τουσκ αλλά δεν είχε ακόμη ορκιστεί ενώπιον του Προέδρου Ναβρότσκι, «αναστέλλει» τότε τον πρόεδρο αυτού του δικαστηρίου, Μπόγκνταν Σφιέντσκοφσκι, και τον αντιπρόεδρό του, Μπαρτλομιέι Σοχάνσκι, με το πρόσχημα ότι δεν είχαν ακόμη καταχωρίσει τους νέους εκλεγμένους δικαστές. Λαμβάνοντας υπόψη την αρχαιότητά της, η ίδια αυτοαναθέτει στον εαυτό της την προεδρία του Δικαστηρίου, πλέον κενή.

Πρόκειται αναμφίβολα για πραξικόπημα. Τίποτα δεν εξουσιοδοτούσε μια δικαστικό που δεν συνεδρίαζε ακόμη να λάβει την παραμικρή απόφαση, και πολύ περισσότερο να αναστείλει τον μελλοντικό προϊστάμενό της.

Η ΕΕ έχει συχνά οργανώσει πραξικοπήματα σε περισσότερο ή λιγότερο μακρινές περιοχές. Αλλά είναι η πρώτη φορά που οργανώνει ένα σε κράτος-μέλος. Συμπεριφέρεται εδώ όπως έκανε το ΝΑΤΟ κατά την περίοδο του διπολισμού, όταν ανέκοπτε τη Σοβιετική Ένωση [5].

Μαθαίνοντας την είδηση, ενώ πετούσε πάνω από την Ανδαλουσία, ο Πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι (Κόμμα Δικαίου και Δικαιοσύνης) αποφασίζει να ακυρώσει το ταξίδι του στη Σενεγάλη και να επιστρέψει στη Βαρσοβία. Μόλις φτάνει στο αεροδρόμιο, διατάζει τη συνοδεία του να τον οδηγήσει στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Αλλά δεν μπορεί να μπει: το κτίριο είναι πολιορκημένο από την αστυνομία.

Ο Ντόναλντ Τουσκ (Πολιτικός Συνασπισμός), Πρωθυπουργός, δημοσιεύει στον λογαριασμό του στο X: «Η αποκατάσταση του κράτους δικαίου είναι καθήκον μας. Μετά από χρόνια αναρχίας υπό την ηγεσία του PiS, είναι μια δύσκολη διαδικασία, μερικές φορές επώδυνη, και απαιτεί αποφασιστική δράση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.» [6].

Στη συνέχεια παρεμβαίνει στην τηλεόραση, δηλώνοντας: «Σε ένα κράτος δικαίου, ένας πολιτικός δεν μπορεί να μπει σε ένα δικαστήριο και να δίνει εντολές ή να εκφοβίζει τους δικαστές, ακόμη κι αν είναι πρόεδρος. Το κράτος δικαίου δεν βλέπει τα χρώματα ενός κόμματος και δεν γνωρίζει την έννοια της ατιμωρησίας. Ας ονομάσουμε τα πράγματα με το όνομά τους. Εδώ και χρόνια, υπάρχουν οργανώσεις και πολιτικοί στην Πολωνία που θέλουν να καταστρέψουν τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.
Δεν είναι δουλειά μου να κρίνω σήμερα γιατί το κάνουν. Είναι απληστία, ηλιθιότητα ή προδοσία; Σε τελική ανάλυση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Δεν είναι τυχαίο ότι βρίσκουν υποστήριξη στον κόσμο μεταξύ των φιλορωσικών δυνάμεων, και σήμερα σε αυτή τη σύγκρουση, επωφελούνται από την υποστήριξη του στρατού των ρωσικών bots στο Διαδίκτυο. Έλαβαν μάλιστα δημόσια συγχαρητήρια από τον κύριο ιδεολόγο του Κρεμλίνου.» [7]

Οι συνέπειες του πραξικοπήματος

Την επομένη, ο Υπουργός Εξωτερικών, ο πρώην Βρετανός Ραντόσουαφ Σικόρσκι, που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη G20 της Ατλάντα, δημοσιεύει ανάρτηση στο X: «Τα γεγονότα που συνέβησαν στο Συνταγματικό Δικαστήριο στη Βαρσοβία χθες το βράδυ δεν ήταν κομψά, αλλά η εναλλακτική είναι να παραχωρηθεί μια αντισυνταγματική μετατροπή της Πολωνίας σε προεδρική δημοκρατία. [8]». Αναγνωρίζει έτσι ότι η κυβέρνηση δεν ήταν «κομψή» και ότι αντιτάχθηκε στην εξουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Στη συνέχεια, ο Ραντόσουαφ Σικόρσκι έρχεται σε επαφή με όλους τους πρεσβευτές του για να διασφαλίσει την πίστη τους στην κυβέρνηση. Αλλά ο Γιάκουμπ Κούμοχ, πρεσβευτής της Πολωνίας στο Πεκίνο, και ο Πάβελ Σόλοχ, πρεσβευτής στο Βουκουρέστι, υποβάλλουν την παραίτησή τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την «αναστολή» του προέδρου του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Ο Σικόρσκι τους χαρακτηρίζει «μη επαγγελματίες» και «υποτελείς στον Ναβρότσκι». Κάτι που ο Γιάκουμπ Κούμοχ διαψεύδει με σφοδρότητα [9].

Ο Γιάνεζ Γιάνσα, Πρωθυπουργός της Σλοβενίας, κάποτε κοντά στον Μπενιαμίν Νετανιάχου και στον Ντόναλντ Τραμπ, σήμερα μόνο κοντά στον τελευταίο, δηλώνει ότι κανείς δεν είχε προβλέψει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εξελισσόταν έτσι:

«1. Ακύρωση των προεδρικών εκλογών (Ρουμανία)·
2. Κατάργηση μιας ενημερωτικής εκπομπής στην κρατική τηλεόραση (RTV) (Ουγγαρία)·
3. Αποστολή της αστυνομίας στο Συνταγματικό Δικαστήριο (Πολωνία)·
4. Τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές, αποστολή του αρχηγού ενός πολιτικού κόμματος στη φυλακή (Σλοβενία)·
5. Κατάληψη της κρατικής τηλεόρασης RTV από την αστυνομία και αντικατάσταση της διοίκησης (Πολωνία)·
6. Τερματισμός της θητείας της εθνικής διοίκησης της RTV και εκκαθάριση των εργαζομένων (Σλοβενία)·
7. Φυλάκιση μελών της προηγούμενης κυβέρνησης, χωρίς δυνατότητα υπεράσπισης (Ουγγαρία)·
8. Χορήγηση σχεδόν ενός εκατομμυρίου ιθαγένειας σε παράτυπους μετανάστες μέσω ταχείας διαδικασίας (Ισπανία)·
9. Κλείσιμο ενός νέου πυρηνικού σταθμού και κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου προς τη Ρωσία (Γερμανία)·
10. Φορολόγηση των πηγών ενέργειας άνθρακα ενώ ταυτόχρονα κλείνουν οι πυρηνικοί σταθμοί και μετεγκαθίσταται η βιομηχανία σε χώρες με χαμηλά περιβαλλοντικά πρότυπα με το πρόσχημα ότι έτσι σώζουμε τον πλανήτη.» [10]

Τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, η αυτοανακηρυχθείσα πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου δηλώνει ότι ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος που απέπεμψε δεν έχουν πλέον το δικαίωμα πρόσβασης στο κτίριο.
Ο Πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι συγκαλεί όλους τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων, στις 3 Νοεμβρίου. Ο πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου, Ζμπίγκνιεφ Καπίνσκι, από την πλευρά του, συγκαλεί για τις 3 Νοεμβρίου την έκτακτη Γενική Συνέλευση των δικαστών του Ανώτατου Δικαστηρίου.

Τιερί Μεϊσάν

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] «Karol Nawrocki i tajemnice Grand Hotelu», Jacek Harłukowicz & Andrzej Stankiewicz, Onet, 15 września 2026. «Karol Nawrocki i sprawa Grand Hotelu. Pierwsza jawna rozprawa», PolsatNews.pl, 27 października 2026 r.

[2] «@donaldtuk», Donald Tusk, X, October 29, 2026.

[3] «Policyjna Solidarność pyta o odpowiedzialność za kontrowersyjne działania przed Trybunałem Konstytucyjnym», Wszystko co Najwazniejsze, 1 listopada 2026 r.

[4] «Le Premier ministre polonais dénonce un "chantage" de l’UE, qui souhaite protéger ses "valeurs"», Le Figaro, 19 octobre 2021.

[5] Les Armées Secrètes de l’OTAN, Professeur Daniele Ganser, Demi-Lune (2011).

[6] «@donaldtuk», Donald Tusk, X, October 30, 2026.

[7] «Orędzie Premiera Donalda Tuska: W Polsce prawo wygra z przemocą», Donald Tusk, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, 31 października 2026 r.

[8] «@sikorskiradek», Radosław Sikorski, X, October 31, 2026.

[9] «@JakubKumoch», Jakub Kumoch 古天卫, X, November 1, 2026.

[10] «@JJansaSDS», Janez Janša, X, October 31, 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Η ΕΕ και η Γερμανία επιχειρούν πραξικόπημα σε κράτος-μέλος και αποτυγχάνουν

Η αρχή του τέλους της ΕΕ

Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

Πώς να χειραγωγηθεί η Γενιά Z

Οι κίνδυνοι της Τεχνητής Νοημοσύνης

Οι πραγματικές αιτίες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Τιερί Μεϊσάν: Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

 

Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

του Τιερί Μεϊσάν

Πλησιάζει η στιγμή που θα πρέπει να γίνει αποδεκτή η δυτική ήττα στην Ουκρανία. Ο πρόεδρος Τραμπ είναι αποφασισμένος να παρακάμψει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος έχει συμμαχήσει με εγκληματικές οργανώσεις που μάχονται κατά των ΗΠΑ. Ο ρωσικός στρατός συνεχίζει να προελαύνει. Ο Μασκ, που απαγορεύει τη χρήση του δικτύου Starlink για επιθέσεις και θανάτωση ανθρώπων, μόλις περιόρισε την ταχύτητα του δικτύου στην Ουκρανία. Η Ρωσία βρίσκεται στα πρόθυρα της επίτευξης του στρατιωτικού της στόχου. Μένει να δούμε τι θα κάνουν οι Ευρωπαίοι για να συγκαλύψουν την αποτυχία τους;

Δίκτυο Βολταίρος | Παρίσι (Γαλλία) | 27 octobre 2026

Deutsch English Español français italiano Nederlands Português русский Türkçe

Ο Στιβ Γουίτκοφ με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, 21η Οκτωβρίου 2026.

Η Ρωσία άργησε πολύ να εκπληρώσει τον ρόλο που της είχε ορίσει η απόφαση 2202 του Συμβουλίου Ασφαλείας [1] και να ξεκινήσει την ειδική στρατιωτική της επιχείρηση στην Ουκρανία.

Είναι αλήθεια ότι οι Γερμανοί και Γάλλοι εταίροι της, που είχαν επίσης οριστεί ως εγγυήτριες δυνάμεις των συμφωνιών του Μινσκ, δεν έκαναν απολύτως τίποτα.

Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είχε μάλιστα επιπλήξει τον ολιγάρχη Κονσταντίν Μαλοφέγιεφ, ο οποίος, στο όνομα της Αγίας Ρωσίας, είχε στρατολογήσει Κοζάκους για να βοηθήσει τους κατοίκους του Ντονμπάς, που σφαγιάζονταν από τους «ολοκληρωτικούς εθνικιστές» με την ευλογία του προέδρου Πέτρο Ποροσένκο. Είναι αλήθεια ότι ο Μαλοφέγιεφ, ιδιοκτήτης του ομίλου επικοινωνίας Tsargrad και μέρους του τηλεπικοινωνιακού ομίλου Rostelecom, είναι μοναρχικός και ενεργούσε για λογαριασμό ενός Μεγάλου Δούκα. Ο πρόεδρος του υπενθύμισε ότι σήμερα το γεγονός ότι διαθέτει κανείς μεγάλα μέσα δεν του επιτρέπει να υποκαθιστά το κράτος.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν επενέβη μόνο όταν οι ολοκληρωτικοί εθνικιστές σχεδίασαν μια στρατιωτική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας, όχι μόνο στο Ντονμπάς, αλλά και κατά της Κριμαίας που είχε προσχωρήσει στη Ρωσική Ομοσπονδία [2]. Το έκανε βιαστικά, αναγνωρίζοντας τις δημοκρατίες του Ντονμπάς ως κυρίαρχα κράτη, στις 21 Φεβρουαρίου 2022, πριν ακόμη το Κρεμλίνο προλάβει να προμηθευτεί τις σημαίες της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ.

Ο στρατιωτικός στόχος που είχε τότε θέσει ήταν η απελευθέρωση του συνόλου αυτών των περιοχών· στόχο που θα έπρεπε να επιτύχει τις επόμενες εβδομάδες. Μόνο επειδή οι Δυτικοί εφοδίασαν τους Ουκρανούς με όπλα και ο πόλεμος παρατάθηκε, ο Βλαντίμιρ Πούτιν εξέτασε το ενδεχόμενο να απελευθερώσει και τη Νοβοροσία· νέο στόχο που θα έπρεπε επίσης να επιτύχει τους επόμενους μήνες.
Όπως και να έχει, ο Ντόναλντ Τραμπ διαδέχθηκε τον Τζο Μπάιντεν. Σε αντίθεση με εκείνον, δεν είχε κανένα ιδιωτικό συμφέρον σε αυτή τη σύγκρουση. Επιχείρησε λοιπόν να τη τερματίσει, επιπλήττοντας δημοσίως τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στις 28 Φεβρουαρίου 2025, στον Λευκό Οίκο. Αλλά εκείνος, στηριζόμενος σε μεγάλο βαθμό από τον διεθνή Τύπο, κατάφερε να κάνει τους πάντες να ξεχάσουν ότι δεν ήταν πλέον παρά ένας απατεώνας εδώ και εννέα μήνες, δηλαδή από το τέλος της θητείας του, τον Μάιο του 2024, και να μεταστρέψει τις δυτικές κοινές γνώμες υπέρ του.

Ο Ντόναλντ Τραμπ πρότεινε αρκετούς κύκλους διαπραγματεύσεων, κανένας από τους οποίους δεν κατέληξε σε αποτέλεσμα. Ο Ζελένσκι πιάστηκε επ’ αυτοφώρω, αλλά μετακύλισε διαδοχικά την ευθύνη στον διευθυντή της διοίκησής του, Αντρίι Γερμάκ, και στη συνέχεια στην αντικαταστάτριά του, Μαρία Βιτουσόκ. Κατάφερε να πνίξει τις υποθέσεις διαφθοράς της ομάδας του, ιδίως την υπόθεση Midas, ακόμη και τον ρόλο του ίδιου του επιχειρηματικού του εταίρου, Τιμούρ Μιντίτς, στο σκάνδαλο Τζέφρι Επστάιν.

Ωστόσο, λόγω της ατιμωρησίας, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έφτασε στο σημείο να συμμαχήσει με τα μεξικανικά καρτέλ ναρκωτικών που ο πρόεδρος Τραμπ είχε χαρακτηρίσει «ξένες τρομοκρατικές οργανώσεις» και κατά των οποίων διεξήγαγε ανελέητο πόλεμο [3]. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, στη Λατινική Αμερική, οι έμποροι ναρκωτικών επιτέθηκαν στις αστυνομικές δυνάμεις και στους άνδρες της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών (DEA). Κατάφεραν να παρακολουθούν τις μεταφορές ναρκωτικών μέσω των μεξικανο-ΗΠΑκιακών συνόρων και δολοφόνησαν ΗΠΑκιακούς αξιωματούχους. Στο μεταξύ, τα ναρκωτικά τους διατίθενται ελεύθερα στην ΕΕ, όπου εισέρχονται χωρίς κίνδυνο μέσω των ουκρανικών συνόρων.

Έτσι ο πρόεδρος Τραμπ σήμανε το τέλος του παιχνιδιού. Έστειλε τον ειδικό απεσταλμένο του Στιβ Γουίτκοφ στην Ουκρανία, στη συνέχεια στη Νορβηγία με τους Ευρωπαίους, και τέλος στη Ρωσία. Ο συνεργάτης του, Τζάρεντ Κούσνερ, παρακολούθησε τις επαφές μέσω τηλεδιάσκεψης. Ο νεαρός άνδρας έκανε δουλειές κάπου και βρέθηκε αιφνιδιασμένος από τη δημοσίευση ενός βιβλίου που κατήγγειλε τις δικές του μηχανορραφίες [4].

Ταυτόχρονα, ο Έλον Μασκ, έχοντας διαπιστώσει ότι ο ουκρανικός στρατός χρησιμοποιούσε την πρόσβασή του στο Starlink, κατά παράβαση της σύμβασής του, για επιθετικές ενέργειες, περιόρισε την ταχύτητα του δικτύου στην Ουκρανία. Επικριθείς για αυτή την απόφαση, αναδημοσίευσε μια ανάρτηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι που καυχιόταν ότι χρησιμοποιεί αυτό το δίκτυο για να επιτίθεται στη Ρωσία [5].

Ο Ντμίτρι Μενβέντεφ, ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας και νυν γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας της χώρας του, δημοσίευσε έναν κατάλογο των προβλημάτων που δημιούργησε στον Τραμπ ο «ναρκομανής του Κιέβου» [6].

“1. Υποστήριζε πάντα και παντού ανοιχτά τον γέρο Μπάιντεν.
2. Αρνήθηκε να διαβιβάσει στον Τραμπ πραγματικά στοιχεία που θα έπλητταν τον αντίπαλό του στις προηγούμενες εκλογές.
3. Με ενοχλητική επιμονή — σαν μια μεγάλη πράσινη μύγα που έπεσε στο μέλι — και με χυδαίο τόνο, απαίτησε από τον Τραμπ χρήματα και οπλισμό για να διεξαγάγει τον πόλεμο κατά της Ρωσίας.
4. Χειραγώγησε τους Ευρωπαίους ηγέτες, στρέφοντάς τους καθημερινά κατά του Τραμπ και της ομάδας του.
5. Επανειλημμένα απέρριψε τον Τραμπ και τους συνεργάτες του που του υπέβαλαν διάφορες προτάσεις για διαπραγματεύσεις σχετικά με τη σύγκρουση.
6. Αγνόησε τον ΗΠΑκιακό παράγοντα, αρνούμενος να σταματήσει τις επιθέσεις του κατά των ρωσικών διυλιστηρίων, και αγνοώντας τα επιχειρήματα του Τραμπ σχετικά με τον αντίκτυπο αυτών των ενεργειών στις παγκόσμιες τιμές των πετρελαιοειδών καθώς και στην κατάσταση στις ΗΠΑ την παραμονή των εκλογών.
7. Με την απερίσκεπτη συμπεριφορά του, οδήγησε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στα πρόθυρα μιας παγκόσμιας πυρηνικής σύγκρουσης με τη Ρωσία.
8. Καταχράστηκε αναίσχυντα — μαζί με τους συνεργάτες του, όπως ο φυγάς Μιντίτς ή ο Γερμάκ (που έκτοτε έπεσε σε δυσμένεια) — τα αμερικανικά κονδύλια που του κατέβαλλε γενναιόδωρα ο γέρος Μπάιντεν για τον πόλεμο· συνέχισε να αντλεί από ό,τι απέμενε από αυτά τα ποσά ακόμη και υπό την κυβέρνηση Τραμπ.
9. Συνήψε δεσμούς με τα μεξικανικά καρτέλ — που ο Τραμπ μισεί —· αυτά έστελναν τους εκτελεστές τους στην Ουκρανία για να μάθουν να χρησιμοποιούν drones, αμείβοντας τον «ναρκομανή του Κιέβου» με χρήματα από την πώληση παράνομων ουσιών στις ΗΠΑ.
10. Αντί να λάβει υπόψη τη θέση της Ουάσιγκτον, άσκησε εκβιασμό κατά των ΗΠΑ, επικαλούμενος την απειλή μιας ήττας στην Ουκρανία και επισείοντας το φάσμα καταστροφικών συνεπειών για ολόκληρη τη Δύση.”

Είναι σαφές ότι αυτή τη φορά δεν θα υπάρξει πλέον διαφυγή.

Ο Γιούρι Ουσάκοφ, πρώην πρεσβευτής της Ρωσίας στην Ουάσιγκτον και νυν σύμβουλος του Βλαντίμιρ Πούτιν, δήλωσε ότι τριμερείς διαπραγματεύσεις Ρωσίας/Ουκρανίας/ΗΠΑ θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν στο Άμπου Ντάμπι μετά τις 4 Νοεμβρίου. Υπενθύμισε ότι η προηγούμενη προσφορά της Μόσχας, από τις 18 έως τις 20 Σεπτεμβρίου, είχε απορριφθεί από την ουκρανική πλευρά [7].

Ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, σχολίασε την αναζήτηση από την ΕΕ ενός διαπραγματευτή, χωρίς όμως να κάνει τίποτα. «Μιλούν ακόμη, και δεν λαμβάνουν καμία απόφαση». Σχετικά με ενδεχόμενο διορισμό του Αλεξάντερ Στουμπ, Φινλανδού προέδρου, δήλωσε: «Αν υπάρχει διαπραγματευτής, είναι καλό. Αν είναι διαπραγματευτής που θα προσπαθήσει ειλικρινά να συμβάλει σε μια ειρηνική διευθέτηση, θα είναι ακόμη καλύτερα.»

Το Κρεμλίνο δεν κρύβει την προτίμησή του για τον Γκέρχαρντ Σρέντερ, πρώην καγκελάριο της Γερμανίας και νυν διαχειριστή της Gazprom.

Ο βουλευτής Λεονίντ Σλούτσκι, πρόεδρος του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (που ίδρυσε ο Βλαντίμιρ Ζιρινόφσκι), δήλωσε: «Το Κίεβο δεν επιδιώκει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Ο Ζελένσκι έχει ήδη σαμποτάρει έναν σημαντικό τριμερή γύρο για την ουκρανική διασπορά με βίαιες επιδρομές στα εκλογικά κέντρα κατά τις εκλογές για την Κρατική Δούμα. Αποφάσισε να επαναλάβει αυτή την ενέργεια πριν προετοιμάσει τη συνάντηση στο Άμπου Ντάμπι. Η ΗΠΑκιακή πλευρά θα πρέπει επίσης να βγάλει τα συμπεράσματά της και να "μην παγώσει", αλλά να σταματήσει εντελώς κάθε στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία. Αυτό θα ήταν μια πραγματική συμβολή στην ειρηνευτική διαδικασία.»

Συνήθως, αυτό το κόμμα χρησιμοποιείται από το Κρεμλίνο για να πει δυνατά ό,τι η ευπρέπεια επιβάλλει να μην ειπωθεί.

Το Κρεμλίνο αποπέμπει χωρίς περιστροφές όλους όσοι προτείνουν δειλά μια απλή κατάπαυση του πυρός. Μιλά πλέον για μια πραγματική συνθήκη ειρήνης, με την πλήρη έννοια του όρου, με αποναζιστικοποίηση της χώρας.

Το σύνολο των δυνάμεων που μετέχουν στον «Συνασπισμό των Προθύμων» μετρά σήμερα τις συνέπειες όλων αυτών.

• Πώς θα αναγνωρίσουμε ότι, ναι, υπήρχαν «ολοκληρωτικοί εθνικιστές», «μπαντερίστες», εντός της ουκρανικής κυβέρνησης;

• Πώς θα αναγνωρίσουμε ότι δεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους Σλάβους, αλλά σκόπευαν να εξοντώσουν όλους τους Σλάβους, Ουκρανούς και Ρώσους, μέχρι το τελευταίο παιδί;

• Πώς θα αναγνωρίσουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι εκείνοι που στηρίξαμε άφθονα με γενναία φορολογικά κονδύλια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Καναδά;

Είναι πιθανό ότι μετά από αυτή τη σφαγή, που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο ανθρώπους, δεν θα την κοπανήσει μόνο ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αλλά και πολιτικοί ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά.

Ωστόσο, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Πολωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψαν κοινή δήλωση στις 26 Οκτωβρίου υπογραμμίζοντας τη δέσμευσή τους προς την Ουκρανία και ανακοινώνοντας ότι δεσμεύονται να ενισχύσουν τον ρόλο τους στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ [8].

Τιερί Μεϊσάν

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] «Résolution 2202 du Conseil de sécurité», dite S/RES/2202 (2015), adoptée le 17 février 2015.

[2] «Plan d’attaque ukrainien», Révélé par l’Agence Tass, 9 mars 2022.

[3] « L’alliance de Volodymyr Zelensky avec les cartels latino-américains met en péril la stratégie antidrogue de la Maison-Blanche », Réseau Voltaire, 8 octobre 2026.

[4] Princes and Thieves: Jared Kushner and Mohamed bin Zayed’s Secret Plot to Remake the Middle East, Matthew Cole, Atria/One Signal Publishers.

[5] «@elonmusk», Elon Musk, X, October 25, 2026.

[6] Dmitri Medvedev, VK, 24 октября 2026 года.

[7] «Commentary by Presidential Aide Yury Ushakov following Vladimir Putin’s meeting with US President’s Special Envoy Steve Witkoff», Kremlin, October 21, 2026.

[8] «Déclaration conjointes des ministres de la défense du E5», Ministère français de la Défense, 26 octobre 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Ο πόλεμος κατά των Σλάβων στην Ουκρανία φτάνει στο τέλος του

Πώς να χειραγωγηθεί η Γενιά Z

Οι κίνδυνοι της Τεχνητής Νοημοσύνης

Οι πραγματικές αιτίες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου

Πώς ο πρόεδρος Μακρόν βυθίζει τη Γαλλία σε έναν νέο θρησκευτικό πόλεμο στην αραβική χερσόνησο

Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Πώς να χειραγωγηθεί η Γενιά Z

του Τιερί Μεϊσάν

Ενώ μια ντουζίνα κράτη έχουν ήδη βιώσει — ενίοτε με επιτυχία — διαδηλώσεις της Γενιάς Z, αυτές που μόλις έλαβαν χώρα στη Γαλλία προσφέρουν μια ευκαιρία χειραγώγησης του πληθυσμού. Οι προγραμματισμένες καταστροφές που σημειώθηκαν στις 17 Οκτωβρίου φαίνεται να προετοιμάζουν ένα είδος κατάστασης έκτακτης ανάγκης που θα επιτρέψει την αναστολή της προεδρικής εκλογής, όπως συμβαίνει στην Ουκρανία εδώ και δύο χρόνια.

Δίκτυο Βολταίρος | Παρίσι (Γαλλία) | 20 octobre 2026

Deutsch Español français italiano Nederlands Português русский

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρεμβαίνει στις 18 Οκτωβρίου για να ανακοινώσει ότι δεν θα υπάρξει εκλογή εάν δεν αποκατασταθεί η τάξη.

Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσω μια ντουζίνα διαδηλώσεις της «Γενιάς Z», δηλαδή των ατόμων ηλικίας 14-29 ετών, είτε οργανωμένες είτε μη οργανωμένες. Αν πολλά κινήματα διαμαρτυρίας στα οποία συμμετείχε έχουν λάβει χώρα σε άλλα κράτη, η Γενιά Z καταγγέλλει πάντα τη διαφθορά, τον νεποτισμό και τις καταχρήσεις εξουσίας πριν από οποιαδήποτε άλλη αδικία.

Θα έχω πάντα κατά στο νου μου ότι, αν δεν μπορεί κανείς να προκαλέσει την οργή ενός πλήθους, είναι πολύ εύκολο να το αποτρέψει από τον αρχικό του στόχο. Αυτές οι διαδηλώσεις ξεκινούν λοιπόν πάντα προς το γενικό συμφέρον, αλλά μπορούν να παρεκκλίνουν στην πορεία.

Ένα πρώτο χαρακτηριστικό αυτών των κινημάτων είναι ότι όλα ξέσπασαν μετά από σκάνδαλα διαφθοράς ή καταστολής. Οι διαδηλωτές δεν επικαλέστηκαν κάποια συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία, αλλά εξέφρασαν πρωτίστως την απαίτησή τους για δικαιοσύνη.

• Μογγολία: Στις 11 Ιανουαρίου 2025, νέοι διαδηλώνουν στην Ουλάν Μπατόρ για να διαμαρτυρηθούν κατά του τρόπου ζωής της οικογένειας του Πρωθυπουργού Λουβσανναμσράι Ογιούν-Ερντέν. Το κίνημα καταγγέλλει ταχέως τη διαφθορά στο σύνολο της πολιτικής τάξης και ζητά την παραίτηση 33 βουλευτών. Τελικά, ο Πρωθυπουργός θα παραιτηθεί στις 3 Ιουνίου.

• Ινδονησία: Τον Φεβρουάριο του 2025, διαδηλώσεις ξέσπασαν στην Ιάβα κατά της διαφθοράς. Ενισχύθηκαν από ένα φοιτητικό συνδικάτο όταν η κυβέρνηση ενέπλεξε τα πανεπιστήμια σε μεταλλευτικά έργα με αντάλλαγμα δωρεάν γεύματα για όλους τους φοιτητές.

Οι διαδηλώσεις τότε υπέβοσκαν σε όλη τη χώρα, ενώ η κυβέρνηση παρείχε σημαντικά προνόμια στους στρατιωτικούς και υποστήριζε τη «μεταφορά» των κατοίκων της Γάζας, ανακοινώνοντας την πιθανή μεταφορά τους στο «μεγαλύτερο μουσουλμανικό κράτος του κόσμου».

Τον Αύγουστο, οι διαδηλώσεις επαναλήφθηκαν, με κάλεσμα των οδηγών φορτηγών, με αφορμή σημαντικές αυξήσεις φόρων.

Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε η πειρατική σημαία του πληρώματος του Καπέλου από Άχυρο από το manga One Piece. Ήταν το σύμβολο του αγώνα κατά της διαφθοράς. Το να την κρατά κανείς ψηλά κατέστη διώξιμο ποινικά για εσχάτη προδοσία.

Τελικά, ο πρόεδρος Πραμπόβο Σουμπιάντο αναγνώρισε ότι η νεολαία έχει το δικαίωμα να διαδηλώνει και ήρε τις κυρώσεις κατά της πειρατικής σημαίας.

• Τόγκο: Στις 26 Ιουνίου 2025, διαδηλώσεις ξέσπασαν μετά τη σύλληψη από την αστυνομία και τον βασανισμό του ράπερ Aamron. Πήραν αμέσως πολιτική τροπή, καθώς ο μακρύς βασανισμός του είχε βιντεοσκοπηθεί από τους αστυνομικούς και ο πρόεδρος Φορ Γκνασινγκμπέ βρισκόταν σε διαδικασία αλλαγής του πολιτικού καθεστώτος μέσω αναθεώρησης του Συντάγματος. Το κίνημα διήρκεσε μέχρι τον Δεκέμβριο. Εξασθένησε μπροστά στην πολύ βίαιη καταστολή, συχνά θανατηφόρα.

• Νεπάλ: Από τις 8 έως τις 14 Σεπτεμβρίου 2025, νέοι διαδηλώνουν στην Κατμαντού κατά των παιδιών και συγγενών πολιτικών αξιωματούχων, που επιδεικνύουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την πολυτελή ζωή τους. Η εξουσία απαντά μπλοκάροντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά αυτό το μέτρο προκαλεί το αντίθετο από το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Τελικά, ο Πρωθυπουργός Κάντγκα Πρασάντ Σάρμα Όλι αναγκάζεται να παραιτηθεί.

• Ανατολικό Τιμόρ: Από τις 15 έως τις 17 Σεπτεμβρίου, ένα φοιτητικό συνδικάτο διαδηλώνει στη Ντίλι για να διαμαρτυρηθεί κατά των οικονομικών προνομίων που χορηγούνται στους βουλευτές. Τελικά, οι τελευταίοι θα πρέπει να στερηθούν τα πολυτελή αυτοκίνητα που είχαν παραγγείλει.

• Φιλιππίνες: Στις 21 Σεπτεμβρίου 2025, 100.000 νέοι παρέλασαν στη Μανίλα κατά της διαφθοράς των φατριών στην εξουσία, των Μάρκος και των Ντουτέρτε. Το 70% των κονδυλίων που προορίζονταν για την καταπολέμηση των πλημμυρών φέρεται να έχει εξαφανιστεί.

• Μαδαγασκάρη: Τον Σεπτέμβριο του 2025, διαδηλώσεις ξεσπούν στη Μαδαγασκάρη κατά της απουσίας διανομής της οικονομικής ανάπτυξης μετά από μια άστοχη ομιλία του προέδρου Άντρι Ρατζοελίνα, ο οποίος επαινούσε μια οικονομική πρόοδο που ο λαός δεν βλέπει. Οι διαδηλώσεις που γενικεύονται οδηγούν σε στρατιωτικό πραξικόπημα και στη φυγή του προέδρου Άντρι Ρατζοελίνα.

• Μαρόκο: Στις 27 Σεπτεμβρίου 2025, 200.000 νέοι διαδηλώνουν άτακτα στις μεγάλες μαροκινές πόλεις κατά της διαφθοράς και του νεποτισμού. Ξεκινά ενώ το κράτος αφιερώνει σημαντικά ποσά στην προετοιμασία του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου, ενώ τα νοσοκομεία καταρρέουν. Το κίνημα σταματά μπροστά στην καταστολή του.

• Παραγουάη: Στις 28 Σεπτεμβρίου 2025, διαδηλώσεις νέων ξεκίνησαν για να διαμαρτυρηθούν κατά της διαφθοράς και μιας απόπειρας τροποποίησης του Συντάγματος που θα επέτρεπε στον πρώην πρόεδρο, τον μαφιόζο Οράσιο Κάρτες, να επιστρέψει στην εξουσία. Οι ιθαγενείς της Αμερικής ενώθηκαν με τη Γενιά Z όταν έμαθαν τη μεταφορά του γραφείου του Instituto Paraguayo del Indígena (INDI) σε στρατιωτική βάση. Το κίνημα σταμάτησε στις 3 Οκτωβρίου αφού ο πρόεδρος Σαντιάγο Πένια ακύρωσε αυτή την απόφαση.

• Μεξικό: Στις 15 Νοεμβρίου 2025, μετά τη δολοφονία ενός δημάρχου από κάποιο καρτέλ, δεκάδες χιλιάδες νέοι διαδήλωσαν για την ασφάλειά τους και κατά της διαφθοράς. Οι διαδηλώσεις σταμάτησαν στα μέσα Δεκεμβρίου, χωρίς λύση.

• Βουλγαρία: Στις 26 Νοεμβρίου 2025, διαδηλώσεις νέων ξέσπασαν για να διαμαρτυρηθούν κατά του σχεδίου προϋπολογισμού που μεταβίβαζε τη χρηματοδότηση των συντάξεων και της κοινωνικής ασφάλισης από τις επιχειρήσεις στους φόρους, και κατά της διαφθοράς. Σταμάτησαν μόνο ένα μήνα αργότερα, μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Ζελιάζκοφ και την απόσυρση της μεταρρύθμισης.

• Ιαπωνία: Στις 3 Μαΐου 2025, 50.000 νέοι διαδήλωσαν κατά της επαναστρατιωτικοποίησης της χώρας τους χρησιμοποιώντας φωτεινές ράβδους, όπως στις συναυλίες K-Pop και κατά την απόπειρα επιβολής στρατιωτικού νόμου στη Νότια Κορέα. Σύντομα πολλαπλασιάστηκαν σε όλη τη χώρα και σταμάτησαν από εξάντληση.

• Ινδία: Στις 15 Μαΐου 2026, ο πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου παρομοιάζει τους νέους ανέργους με κατσαρίδες. Ένας νεαρός φοιτητής επικοινωνίας τότε ιδρύει το «Κόμμα του Λαού των Κατσαρίδων». Οργανώνει διαδηλώσεις μέχρις ότου παραιτηθεί ο υπουργός Παιδείας. Το κίνημα επανέρχεται τον Οκτώβριο με τη διαμαρτυρία κατά της μεταρρύθμισης των εκλογικών καταλόγων, των οποίων η διαδικασία αποκλείει τους φτωχότερους Ινδούς. Συνεχίζεται σήμερα, παρά τη φυλάκιση του ηγέτη του [1].

Η διαδήλωση της 17ης Οκτωβρίου στη Γαλλία

Από τις 18 Σεπτεμβρίου 2026, μαθητές λυκείου διαδηλώνουν, αρχικά στην Κρετέιγ, κατόπιν σε όλη την Ιλ-ντε-Φρανς και τέλος σε όλη τη χώρα κατά των συνθηκών σπουδών τους. Σύντομα ενώνονται μαζί τους οι φοιτητές. Και, λίγο αργότερα, τα συνδικάτα της δημόσιας διοίκησης.

Οι πρώτες διαδηλώσεις είναι ειρηνικές, αλλά αρχίζουν να αναφέρονται εκτροπές όταν αριστεροί αιρετοί δηλώνουν ότι η βία είναι νόμιμη. Τότε ταραχοποιοί ενώνονται με τους μαθητές λυκείου και τους φοιτητές, προκαλώντας πολλές ζημιές στα λύκεια και τα πανεπιστήμια. Οι αστυνομικοί τότε διερωτώνται για τη διοίκησή τους: πράγματι, λαμβάνουν αντιφατικές διαταγές που δεν τους επιτρέπουν να προστατεύσουν τους διαδηλωτές και τους εκθέτουν στους ταραχοποιούς.

Διαδηλώσεις ανακοινώνονται σε εθνικό επίπεδο, στις 17 Οκτωβρίου. Τα «Κίτρινα Γιλέκα», δηλαδή το άτυπο κίνημα του 2018-2019 κατά της τιμής των καυσίμων και υπέρ της περιφερειακής Γαλλίας, ενώνονται με το κίνημα. Επιδιώκουν τον στόχο της καταπολέμησης της ακρίβειας.

Η εδαφική αστυνομία, αν και φημισμένη για την μεγάλη της ακρίβεια, υποεκτιμά σε 150.000 διαδηλωτές κατ’ ανώτατο όριο αυτές τις συγκεντρώσεις, ενώ θα είναι μεταξύ 550.000 και 800.000. Η διεύθυνση της αστυνομίας μεριμνά ώστε οι μονάδες τήρησης της τάξης να προβλεφθούν μόνο για τις εκτιμώμενες διαδηλώσεις και φροντίζει να διαθέτει μόνο το ελάχιστο απόθεμα πυρομαχικών σε δακρυγόνα και χειροβομβίδες διασποράς.

Οι ευρωπαίοι black blocks μεταφέρουν χιλιάδες μαχητές, κυρίως από την Ιταλία, την Ελβετία, τη Γερμανία και το Βέλγιο.

Στις 17 Οκτωβρίου, συγκρούσεις ξεκινούν πριν από το μεσημέρι. Θα τελειώσουν τα ξημερώματα της 18ης. Η υπερφορτωμένη αστυνομία δεν καταφέρνει να προστατεύσει ούτε πρόσωπα ούτε πράγματα, εκτός από το προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων. Περισσότεροι από 600 αστυνομικοί και χωροφύλακες τραυματίζονται, αλλά μόνο 26 άτομα παραπέμπονται στη Δικαιοσύνη. 1.500 καταστήματα καταστρέφονται, ιστορικά κτίρια πυρπολούνται. Οι ζημιές εκτιμώνται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Ανάλυση

Κανένα ιδιαίτερο γεγονός δεν πυροδότησε τη μαθητική διαμαρτυρία. Πρόκειται για μια γενικευμένη αγανάκτηση μπροστά στο αίσθημα εγκατάλειψης μιας γενιάς στην οποία εξηγείται ότι πρέπει να αρκεστεί σε χώρους κακώς μονωμένους, όπου υποφέρει από τη ζέστη και το κρύο ανάλογα με τις εποχές· και ότι δεν πρέπει να ελπίζει να έχει καθηγητές όταν οι δικοί της αρρωσταίνουν· ότι ούτως ή άλλως δεν θα έχει ποτέ εργασία και θα αντικατασταθεί από την Τεχνητή Νοημοσύνη· αλλά ότι θα πρέπει παρ’ όλα αυτά να πληρώσει το χρέος και τους τόκους του χρέους που συσσώρευσαν οι γονείς τους.

Σε πρώτη φάση, ένα αριστερό πολιτικό κόμμα επιχείρησε να οικειοποιηθεί αυτές τις διαδηλώσεις πηγαίνοντας στις εξόδους των λυκείων. Αλλά όλα άλλαξαν, εκείνη τη 17η Οκτωβρίου.

Είναι προφανές ότι υπεύθυνοι, εντός της διοίκησης της αστυνομίας, έπραξαν τα πάντα ώστε αυτή η διαδήλωση να εκφυλιστεί, περιφρονώντας τους διαδηλωτές και τους υφισταμένους τους, τους αστυνομικούς. Διαπιστώνεται, γεγονός άνευ προηγουμένου, ότι το κύριο αστυνομικό συνδικάτο, Alliance, κατέθεσε μήνυση κατ’ αγνώστων, στις 14 Οκτωβρίου, για «έκθεση της ζωής άλλου σε κίνδυνο». Αυτή η οργάνωση συγκεντρώνει μαρτυρίες, σε όλη τη χώρα, για να ταυτοποιήσει τους αξιωματικούς που οργάνωσαν το χάος.

Πρέπει να αναρωτηθεί κανείς, όπως κάνουν αυτοί οι αστυνομικοί, τι επιδιώκουν οι κρυμμένοι υπεύθυνοι αυτών των βιαιοτήτων. Είναι πιθανό ότι προετοιμάζουν μια επιχείρηση που στοχεύει να διαταράξει την προεδρική εκλογή της 18ης Απριλίου και της 2ας Μαΐου 2027.

Είναι δυνατόν αυτοί οι κρυμμένοι υπεύθυνοι να βρίσκονται στη Γαλλία, αλλά εξίσου πιθανό να βρίσκονται στο εξωτερικό· μια υπόθεση που ενισχύεται από τη συμμετοχή των ευρωπαίων black blocks.

Πώς να μην θυμηθεί κανείς ότι το 2011, ο υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που προηγούνταν στις δημοσκοπήσεις, Ντομινίκ Στρος-Καν, συνελήφθη στη Νέα Υόρκη για βιασμό, από την τοπική αστυνομία, αλλά με τη βοήθεια του Πενταγώνου, εξασφαλίζοντας την εκλογή του «φίλου» του, Φρανσουά Ολάντ; [2]

Πώς να μην θυμηθεί κανείς ότι το 2017, ο υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που προηγούνταν στις δημοσκοπήσεις, Φρανσουά Φιγιόν, κατηγορήθηκε ότι προσέλαβε τη σύζυγό του ως κοινοβουλευτική βοηθό χωρίς εκείνη να εκτελεί εργασία στην Εθνοσυνέλευση, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την εκλογή ενός τρίτου, του Εμανουέλ Μακρόν;

Πώς να μην εξετάσει κανείς ότι το 2027, η υποψήφια στις προεδρικές εκλογές που προηγείται στις δημοσκοπήσεις, Μαρίν Λε Πεν, θα καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη και θα στερηθεί τα πολιτικά της δικαιώματα… ή ότι η κατάσταση απαιτεί να τεθεί η χώρα υπό «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» ή ακόμη, σύμφωνα με τη νέα διάταξη που εισήγαγε ο νόμος της 16ης Αυγούστου 2026, υπό «κατάσταση συναγερμού εθνικής ασφάλειας»;

Απευθυνόμενος στο Έθνος, το αμέσως επόμενο πρωί, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έκανε έναν σύντομο απολογισμό αυτής της ημέρας καταστροφής [3]. Κατέληξε ότι οι Γάλλοι είναι ανίσχυροι μπροστά σε αυτές τις βιαιότητες. Στη συνέχεια, κατέληξε ευχόμενος την αποκατάσταση της τάξης… ώστε να μπορέσουν να διεξαχθούν οι εκλογές.

Τιερί Μεϊσάν

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] « Le "Parti du Peuple des Cafards" sonne la révolte des démunis à Bahrat » (Το "Κόμμα του Λαού των Κατσαρίδων" σημαίνει την εξέγερση των απόρων στο Μπαράτ), Réseau Voltaire, 15 octobre 2026.

[2] “Ο Ομπάμα, ο χρηματοοικονομικός πόλεμος και ο αποκλεισμός του Ντομινίκ”, του Τιερί Μεϊσάν, Комсомо́льская пра́вда (Ρωσία), Δίκτυο Βολταίρος, 26 mai 2011.

[3] «Allocution du Président de la République» (Διάγγελμα του Προέδρου της Δημοκρατίας), Emmanuel Macron, Palais de l’Élysée, 18 octobre 2026.