Translate

Τρίτη 21 Απριλίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Το σχίσμα που αντιπαραθέτει το Πεντάγωνο στο Βατικανό

 

Η μεταμόρφωση των ΗΠΑ (Ι)

Το σχίσμα που αντιπαραθέτει το Πεντάγωνο στο Βατικανό

Από το εξωτερικό, δεν αντιλαμβανόμαστε τη μεταμόρφωση των Ηνωμένων Πολιτειών: μέσα σε τέσσερις μήνες, αυτές άλλαξαν πολιτική ιδεολογία (δεν είναι πλέον «τζάκσονιανές»), στρατιωτικό δόγμα (δεν εφαρμόζουν πλέον τη στρατηγική «Ράμσφελντ-Τσεμπρόφσκι») και πίστη (δεν πιστεύουν πλέον στην πολλαπλότητα των θρησκειών). Δημοσιεύουμε μια μελέτη για αυτή τη μεταλλαγή, η οποία μας υποχρεώνει να αναθεωρήσουμε πλήρως την αντίληψή μας για αυτή τη χώρα.

بي Deutsch Español français italiano Nederlands Português русский
Εικόνα που δημοσιεύθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ, στις 15 Απριλίου 2026.

Στις 9 Ιανουαρίου 2026, ο Πάπας Λέων ΙΔ’ απηύθυνε τις ευχές του για το νέο έτος στους ξένους πρεσβευτές. Δήλωσε μεταξύ άλλων: «Τον τελευταίο καιρό, η αδυναμία της πολυμέρειας στο διεθνές επίπεδο είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Μια διπλωματία που προάγει τον διάλογο και αναζητά τη συναίνεση όλων αντικαθίσταται από μια διπλωματία της βίας, ατόμων ή ομάδων συμμάχων. Ο πόλεμος επέστρεψε στη μόδα και μια πολεμική φρενίτιδα εξαπλώνεται. Η αρχή που θεσπίστηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία απαγόρευε στις χώρες να χρησιμοποιούν βία για να παραβιάζουν τα σύνορα των άλλων, έχει παραβιαστεί [1]. Δεν αναζητείται πλέον η ειρήνη ως δώρο και αγαθό επιθυμητό καθαυτό "στην επιδίωξη μιας τάξης που θέλησε ο Θεός, η οποία συνεπάγεται πιο τέλεια δικαιοσύνη μεταξύ των ανθρώπων" [2], αλλά αναζητείται με τα όπλα, ως προϋπόθεση για την επιβολή της δικής σας κυριαρχίας. Αυτό απειλεί σοβαρά το κράτος δικαίου που είναι το θεμέλιο κάθε ειρηνικής πολιτικής συνύπαρξης.» [3].

Αυτή η ομιλία δυσαρέστησε έντονα τον ΗΠΑκιακό Υπουργό Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ. Είναι ένας χριστιανός σιωνιστής, μέλος της Κοινότητας των Μεταρρυθμισμένων Ευαγγελικών Εκκλησιών (CREC), της αίρεσης του πάστορα Ντάγκλας Γουίλσον. Από τις 30 Σεπτεμβρίου 2025, μεταρρύθμιζε το Πεντάγωνο, απολύοντας τους αξιωματικούς που είχαν διοριστεί υπέρ της ιδεολογίας woke και των κανόνων «διαφορετικότητας, ισότητας και ένταξης» (DEI) [4]. Πάνω απ’ όλα, αμφισβητούσε τον ρόλο της «Οικογένειας», της Διεθνούς Χριστιανικής Ηγεσίας, εντός του ίδιου του Πενταγώνου. Αυτή η ένωση στρατιωτικών ιερέων όλων των δογμάτων είχε ιδρυθεί το 1935 από τον μεθοδιστή πάστορα Αβραάμ Βερέιντε. Είχε γίνει, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η κύρια δικαιολογία του Ψυχρού Πολέμου: η πάλη των στρατών των ΗΠΑ, υπερασπιστών της Πίστης, εναντίον των άθεων κομμουνιστικών στρατών. Όλοι οι αρχηγοί των επιτελείων υπήρξαν μέλη της, μέχρι πέρυσι, και πάρα πολλοί πολιτικοί, ΗΠΑκιακοί και σύμμαχοι, τη συχνούσαν [5]. Για 73 χρόνια, ο πάστορας Μπίλι Γκράχαμ υπήρξε εκπρόσωπός της. Υπό αυτή την ιδιότητα, υπήρξε πνευματικός σύμβουλος δώδεκα προέδρων των Ηνωμένων Πολιτειών, από τον Τρούμαν έως τον Ομπάμα [6]. Στη Γαλλία, ο πρόεδρος της Γερουσίας, Αλέν Πουαέ, προσευχόταν εντός αυτής της ομάδας.

Έτσι, στις 22 Ιανουαρίου, ο Υπουργός Πολέμου κάλεσε τον αποστολικό νούντσιο στην Ουάσιγκτον, τον Γάλλο καρδινάλιο Κριστόφ Πιερ. Κατ’ αρχήν, μόνο οι Υπουργοί Εξωτερικών μπορούν να καλούν τον πρεσβευτή της Αγίας Έδρας. Αυτή ήταν μια εξαίρεση. Ο ιεράρχης δεν έγινε δεκτός από τον υπουργό, αλλά από τον αναπληρωτή του, Έλμπριτζ Κόλμπι.

Είναι κοινώς γνωστό ότι ο Πιτ Χέγκσεθ ασχολείται περισσότερο με τον πολιτισμικό πόλεμο κατά του κινήματος woke παρά με στρατιωτικά ζητήματα. Ο Έλμπριτζ Κόλμπι, από την πλευρά του, είναι υπεύθυνος για τη στρατηγική των ΗΠΑκιακών ενόπλων δυνάμεων. Είναι καθολικός, εγγονός του Γουίλιαμ Κόλμπι, ο οποίος υπήρξε διευθυντής της CIA κατά τη διάρκεια της θητείας Νίξον και ιππότης του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας. Ο Έλμπριτζ είχε διαδραματίσει κεντρικό ρόλο κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ και είχε γράψει ένα παράξενο βιβλίο: The Strategy of Denial: American Defense in an Age of Great Power Conflict (Η στρατηγική της άρνησης: η αμερικανική άμυνα σε εποχή σύγκρουσης μεγάλων δυνάμεων) [7]. Εξηγεί εκεί ότι, για να είναι ελεύθερες, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να εμποδίσουν οποιοδήποτε άλλο κράτος να γίνει πιο ισχυρό από αυτές. Αναπτύσσει μια στρατηγική για να σταματήσει την ανάπτυξη της Κίνας, όχι πολεμώντας την άμεσα, αλλά πολεμώντας τους προμηθευτές της σε ενέργεια και πρώτες ύλες.

Ο Έλμπριτζ Κόλμπι εξήγησε στον Σεβ. Μονσ. Κριστόφ Πιερ ότι η Αγία Έδρα έπρεπε να γνωρίζει εδώ και καιρό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι οι καλύτεροι σύμμαχοί της και ότι ο Πάπας θα έπρεπε να είναι πιο «πιστός» (sic). Ο τόνος της συζήτησης οξύνθηκε και ο Κόλμπι υπενθύμισε στον ιεράρχη ότι, όταν ένας πάπας ήρθε σε σύγκρουση με έναν βασιλιά της Γαλλίας, εκείνος διέταξε να εκλεγεί ένας δεύτερος πάπας. Από το 1378 έως το 1417, δύο πάπες, εκείνος του Βατικανού και εκείνος της Αβινιόν, αφορίζονταν αμοιβαία στο πλαίσιο του «Μεγάλου Δυτικού Σχίσματος». Ομοίως, όσον αφορά τις προτεσταντικές εκκλησίες στην εποχή που ήταν πλειοψηφικές στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ίδιος του ο παππούς, Γουίλιαμ Κόλμπι, ξεκίνησε με τον πάστορα Μπίλι Γκράχαμ το Διεθνές Συνέδριο για την Παγκόσμια Ευαγγελιστική Δράση, προκειμένου να ανταγωνιστεί το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ) που είχε ταχθεί κατά του πολέμου του Βιετνάμ. Στο τέλος της συνομιλίας, ο Έλμπριτζ Κόλμπι εκδήλωσε το σχίσμα, με μια χειρονομία πρόκλησης, τοποθετώντας το πιστόλι του πάνω στο τραπέζι.

Η σκηνή αφηγήθηκε με διαφορετικούς τρόπους από πολλά ειδησεογραφικά μέσα αφού το The Free Press την ανέφερε [8]. Η εκδοχή που σας αφηγούμαι μου εκτέθηκε προηγουμένως από έναν συνεργάτη και φίλο που είχε διαδραματίσει ρόλο στο Βατικανό. Στις 9 Απριλίου, με αφορμή την ανάληψη καθηκόντων του νέου αποστολικού νούντσιου στην Ουάσιγκτον, Σεβ. Μονσ. Γκαμπριέλε Κάτσια, ο εκπρόσωπος της Αγίας Έδρας, ο Βρετανός Ματέο Μπρούνι, επιβεβαίωσε ότι η συνάντηση αυτή πράγματι έγινε, αλλά δεν θέλησε να αναφερθεί στη διεξαγωγή της. Δήλωσε απλώς ότι οι αναφορές των μέσων ενημέρωσης ήταν «απολύτως ψευδείς». Από την πλευρά του, ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αγία Έδρα, Μπράιαν Μπερτς, «διέψευσε κατηγορηματικά» την ανακατασκευή των γεγονότων που παρουσίασε το The Free Press.

Εν πάση περιπτώσει, ο Άγιος Πατέρας ακύρωσε το προγραμματισμένο ταξίδι του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Καθώς τα πράγματα χειροτέρευαν σταδιακά, ο Υπουργός Πολέμου κάλεσε τον πάστορα Ντάγκλας Γουίλσον να κηρύξει στο Πεντάγωνο, στις 17 Φεβρουαρίου 2026 [9]. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια ενός δεκαπεντάλεπτου κηρύγματος, ο «παλαιοσυνομοσπονδιακός» πάστορας προσευχήθηκε για «την αφύπνιση του μαύρου κύκνου», δηλαδή για μια μεγάλη αφύπνιση του Χριστιανισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες. «Ο Θεός μπορεί να κάνει ό,τι αγαπά — και όπως θα έπρεπε πλέον να γνωρίζουμε, αυτό που αγαπά να κάνει είναι να παίρνει τα πιο απίθανα υλικά και να κάνει κάτι ένδοξο με αυτά. Πάρτε για παράδειγμα μια συνάντηση προσευχής στο Πεντάγωνο. Πολλά πιο παράξενα πράγματα έχουν συμβεί.»

Τις επόμενες ημέρες, οι πύλες του Πενταγώνου έκλεισαν για την «Οικογένεια» (συμπεριλαμβανομένης της Καθολικής Εκκλησίας). Μόνο οι πάστορες της Κοινότητας των Μεταρρυθμισμένων Ευαγγελικών Εκκλησιών (CREC), της χριστιανικής σιωνιστικής Εκκλησίας του Πιτ Χέγκσεθ, επιτρέπονται πλέον εκεί, για τη μηνιαία λατρευτική τελετή των Ενόπλων Δυνάμεων. Έτσι, στην επόμενη τελετή, στις 18 Μαρτίου 2026, ο Υπουργός Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, εκφώνησε ο ίδιος την ομιλία. Προσευχήθηκε οι ΗΠΑκιακές δυνάμεις να επιφέρουν «μια ενέργεια συντριπτικής βίας εναντίον εκείνων που δεν αξίζουν κανένα έλεος ... Το ζητούμε με θαρραλέα εμπιστοσύνη στο όνομα του παντοδύναμου Ιησού Χριστού» [10]. Αργότερα την ίδια ημέρα, το υπουργείο του ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των θρησκειών που γίνονται δεκτές στις ένοπλες δυνάμεις δεν θα είναι πλέον διακόσιες και κάτι, αλλά 31. Επιπλέον, οι στρατιωτικοί ιερείς δεν θα φέρουν πλέον τον βαθμό τους στη στολή τους και θα φορούν αντίθετα θρησκευτικά διακριτικά [11]. Φαίνεται ότι ο Υπουργός Πολέμου επιθυμεί, αφενός, να επαναφέρει το έργο των ιερέων στη διάδοση της πίστης τους και όχι πλέον στα προσωπικά προβλήματα του ποιμνίου τους [12] και, αφετέρου, να επιβάλει σταδιακά μια συγκεκριμένη αντίληψη της θρησκείας, σε ρήξη με την τρέχουσα πολυμορφία [13].

Η εκπρόσωπος Τύπου του Πενταγώνου σχολίασε: «Οι προσευχητικές συνάξεις του Υπουργού αναμφίβολα βελτιώνουν το ηθικό εκείνων που επιλέγουν να συμμετάσχουν και προστατεύονται από το Σύνταγμα. Δεν δίδεται καμία ειδική μεταχείριση ή τιμωρία λόγω της επιλογής κάποιου να συμμετάσχει ή όχι σε αυτές τις προσευχητικές συνάξεις.» Ωστόσο, πολλοί απόστρατοι αξιωματικοί άρχισαν να τοποθετούνται κατά της εν εξελίξει μεταρρύθμισης. Δεν είναι αποδεκτό γι’ αυτούς το Πεντάγωνο να τελεί υπό τον έλεγχο μιας συγκεκριμένης Εκκλησίας και πολύ περισσότερο της αίρεσης του πάστορα Ντάγκλας Γουίλσον.

Ο «γκουρού» του Υπουργού Πολέμου είναι πρωτίστως ο επικεφαλής της «βιβλικής πατριαρχίας», γι’ αυτό και έχει ταχθεί κατά της συμμετοχής των γυναικών στη διοίκηση της Εκκλησίας του και υποστηρίζει ότι η δουλεία των γυναικών δικαιολογείται από τις Γραφές. Είναι ένας «αναδομητής»: κατά τη γνώμη του, ο Χριστός θα επιστρέψει μόνο όταν η κοινωνία σέβεται ορισμένους νόμους της Παλαιάς Διαθήκης, συμπεριλαμβανομένης της θανατικής ποινής για φόνο, ειδωλολατρία, ομοφυλοφιλία, μοιχεία, μαγεία και βλασφημία. Ως «χριστιανός εθνικιστής», κηρύττει «μια σύντηξη της χριστιανικής ταυτότητας και του πολιτισμικού συντηρητισμού με την υπηκοότητα των Ηνωμένων Πολιτειών». Τέλος, στο όνομα της «θεολογίας της Διαθήκης», είναι πεπεισμένος ότι ο Χριστός δεν ήρθε να καταργήσει τον νόμο του Μωυσή, αλλά να επικαλύψει το μήνυμα της αγάπης του, γι’ αυτό θεωρεί την υποστήριξη προς το Κράτος του Ισραήλ ως θρησκευτικό καθήκον [14].

Το δηλητήριο της πολιτικής εκμετάλλευσης της θρησκείας εξαπλώνεται. Στις 12 Απριλίου, το 60 Minutes (CBS) μεταδίδει ένα ρεπορτάζ στο οποίο τρεις ΗΠΑκιακοί καρδινάλιοι υποστηρίζουν τις δηλώσεις του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ κατά του πολέμου στο Ιράν και της αντιμεταναστευτικής πολιτικής του Προέδρου Τραμπ. Ο Πρόεδρος Τραμπ απαντά το επόμενο πρωί στο Truth Social με αυτή την κήρυξη πολέμου: «Ο Πάπας Λέων ΙΔ’ είναι αδύναμος στο έγκλημα και απαίσιος στην εξωτερική πολιτική. Μιλά για "φόβο" της διοίκησης Τραμπ, αλλά δεν αναφέρει τον ΦΟΒΟ που είχαν η Καθολική Εκκλησία και όλες οι άλλες χριστιανικές οργανώσεις κατά τη διάρκεια της COVID, όταν συλλαμβάνονταν ιερείς, πάστορες και πιστοί, επειδή τελούσαν εκκλησιαστικές λειτουργίες, ακόμη και όταν βρίσκονταν σε απόσταση δέκα ή ακόμη και είκοσι ποδιών [περίπου 2,5 μέτρα]. Μου αρέσει πολύ περισσότερο ο αδελφός του Λουδοβίκος παρά αυτός, επειδή ο Λουδοβίκος είναι MAGA. Το κατάλαβε, ο Λέων όχι! Δεν θέλω έναν Πάπα που πιστεύει ότι είναι εντάξει για το Ιράν να έχει πυρηνικό όπλο. Δεν θέλω έναν Πάπα που πιστεύει ότι είναι απαίσιο που η Αμερική επιτέθηκε στη Βενεζουέλα, μια χώρα που έστελνε τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες και, ακόμη χειρότερα, αδειάζει τις φυλακές της, συμπεριλαμβανομένων δολοφόνων, εμπόρων ναρκωτικών και εκτελεστών, στη χώρα μας. Και δεν θέλω έναν Πάπα να επικρίνει τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών επειδή κάνω ακριβώς αυτό για το οποίο εξελέγην. ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ, πέτυχα ρεκόρ κατά του εγκλήματος και δημιούργησα το μεγαλύτερο χρηματιστήριο στην ιστορία. Ο Λέων θα έπρεπε να είναι ευγνώμων επειδή, όπως όλοι γνωρίζουν, η εκλογή του ήταν εκπληκτική και συγκλονιστική. Δεν βρισκόταν σε καμία λίστα για να γίνει Πάπας, και τοποθετήθηκε εκεί μόνο από την Εκκλησία επειδή ήταν ΗΠΑκιακός, και πίστευε ότι αυτός ήταν ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσει τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ. Εάν δεν ήμουν στον Λευκό Οίκο, ο Λέων δεν θα ήταν στο Βατικανό. Δυστυχώς, ο Λέων είναι αδύναμος με το έγκλημα, αδύναμος με τα πυρηνικά όπλα, δεν τάσσεται στο πλευρό μου, όπως και το γεγονός ότι συναντά συμπαθούντες τον Ομπάμα, όπως τον Ντέιβιντ Άξελροντ, έναν ΗΤΤΗΜΕΝΟ της αριστεράς, που είναι ένας από εκείνους που ήθελαν να συλληφθούν οι Κύριοι του Χρόνου και οι κληρικοί. Ο Λέων θα έπρεπε να συμπεριφέρεται ως Πάπας, να χρησιμοποιεί την κοινή λογική, να σταματήσει να ανταποκρίνεται στην ακροαριστερά και να επικεντρωθεί στο να είναι ένας σπουδαίος Πάπας.» [15]

Δημοσιεύει επίσης μια ψηφιακή εικόνα που δημιουργήθηκε από τον Νικ Άνταμς, πρόεδρο του Foundation for Liberty and American Greatness (Ίδρυμα για την Ελευθερία και το Μεγαλείο της Αμερικής). Τον βλέπουμε ως Ιησού να θεραπεύει έναν άρρωστο, κάτω από τα έκπληκτα βλέμματα των πιστών του και την προστασία των στρατιωτών και των αγγέλων του. Ήταν η ημέρα του Ορθόδοξου Πάσχα.

Στις 15 Απριλίου, η τρίτη θρησκευτική τελετή του νέου συστήματος μεταδόθηκε στο YouTube. Ο Υπουργός Πολέμου αναφέρθηκε εκεί στην ηρωική επιχείρηση διάσωσης ενός πιλότου που καταρρίφθηκε στο Ιράν. Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για μια επιχείρηση που είχε ως στόχο την κατάσχεση αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου. Ο πιλότος δεν διασώθηκε. Παραμένει ακόμη αιχμάλωτος των Φρουρών της Επανάστασης. Ας είναι. Ο Χέγκσεθ παρέθεσε μια προσευχή της ομάδας Sandy 1 της μονάδας μάχιμης έρευνας και διάσωσης. Δήλωσε, αναφερόμενος στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ: «Ο δρόμος του δίκαιου ανθρώπου είναι πολιορκημένος από παντού από τις αδικίες των εγωιστών και την τυραννία των κακών ανθρώπων. Ευλογημένος είναι εκείνος που, στο όνομα της φιλανθρωπίας και της καλής θέλησης, οδηγεί τους αδύναμους μέσα από την κοιλάδα του σκότους, γιατί είναι πράγματι ο φύλακας του αδελφού του και εκείνος που βρίσκει τα χαμένα παιδιά. Και θα πέσω πάνω σου με μεγάλη εκδίκηση και οργισμένο θυμό σε εκείνους που θα επιχειρήσουν να δηλητηριάσουν και να καταστρέψουν τους αδελφούς μου. Και θα γνωρίσεις ότι το όνομά μου είναι ο Κύριος όταν εξαπολύσω πάνω σου την εκδίκησή μου.» Απίστευτο! η αναφορά δεν παραπέμπει στη Βίβλο, αλλά στο σενάριο της ταινίας Pulp Fiction.

Στη συνέχεια, ο Υπουργός Πολέμου έδωσε τον λόγο στον πάστορα Ζακ Ράντλς, ο οποίος κηρύττει κάθε χρόνο στη Βουλή των Αντιπροσώπων [16].

Λίγες ώρες αργότερα, ο Λέων ΙΔ’ δημοσίευσε στο Χ: «Αλίμονο σε εκείνους που χειραγωγούν τις θρησκείες και το ίδιο το όνομα του Θεού για δικούς τους στρατιωτικούς, οικονομικούς και πολιτικούς σκοπούς, σύροντας το ιερό στο σκοτάδι και τη βρωμιά!» [17].

Τελικά, η ένωση Americans United for Separation of Church and State (Αμερικανοί Ενωμένοι για τον Διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους) κατέθεσε μήνυση κατά του Υπουργείου Άμυνας [18]. Σύμφωνα με την ένωση υπεράσπισης της θρησκευτικής πολυμορφίας, αυτό που συμβαίνει στο Υπουργείο Πολέμου απλώνεται σαν λεκές από λάδι: πανομοιότυπες προσευχές αναφέρονται στο Υπουργείο Εργασίας με την υπουργό Λόρι Τσάβες-ΝτεΡέμερ.

Το «Kulturkampf» μόλις άρχισε. Ο «αγώνας για τον πολιτισμό» ήταν μια πολιτική του καγκελαρίου Όττο φον Μπίσμαρκ για να σπάσει τους δεσμούς μεταξύ της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της Καθολικής Εκκλησίας. Αυτή τη φορά, πρόκειται για μια ρήξη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Αγίας Έδρας, ενώ, λόγω της μεξικανικής μετανάστευσης, ο πληθυσμός της χώρας είναι πλέον κατά 40% καθολικός [19]. Είναι επίσης μια αντεπίθεση μετά την υποστήριξη του Πάπα Φραγκίσκου στον Δημοκρατικό Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν [20].

(Συνεχίζεται…)

Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά

[1] Υπαινιγμός στην απαγωγή του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τρεις ημέρες νωρίτερα.

[2] Εγκύκλιος Populorum progressio, Παύλος ΣΤ’, 26 Μαρτίου 1967.

[5] The Family: The Secret Fundamentalism at the Heart of American Power, Jeff Sharlet, HarperCollins (2008). «The Christian Mafia», Wayne Madsen, Insider Magazine

[6] Billy Graham, pape protestant ?, Sébastien Fath, Albin Michel (2002).

[7] The Strategy of Denial: american defense in an age of great power conflict, Elbridge Colby, Yale University Press (2021).

[8] «Why the Vatican and the White House Are on the Outs», Mattia Ferraresi, The Free Press, April 6 2026.

[9] «Hegseth invited Christian nationalist Doug Wilson to preach at Pentagon», Amy B Wang, The Washington Post, February 18, 2026.

[10] «Invoking faith in wartime, Pete Hegseth breaks norms and worries critics», Michelle Boorstein, Washington Post, March 29, 2026.

[11] «Hegseth Announces Reforms to Chaplain Corps», Matthew Olay, Pentagon News, March 25, 2026.

[12] «At Pentagon Christian service, Hegseth prays for violence ’against those who deserve no mercy’», Tiffany Stanley, The Washington Post, March 25, 2026.

[14] Is Christianity good for the world?, dialogue entre Christopher Hitchens & Douglas Wilson, Canon Press (2008).

[15] «@realDonaldTrump», Truth Social, April 13, 2026.

[16] «Guest Chaplains», House of Représentatives.

[17] @Pontifex_it”, X, April 16, 2026.

[18] Américains United for Separation of Church and State v. US, Civil Action No.{} 1:26-CV-983, District Court of Columbia, March 23, 2026.

[19] « La confrontation inquiétante de Trump avec le pape Léon XIV », par Alfredo Jalife-Rahme, Traduction Maria Poumier, La Jornada (Mexique), Réseau Voltaire, 16 avril 2026.

[20] Ο Μπάιντεν, Διοικητής των «Αληθινών Πιστών»”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 16 février 2021.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Το σχίσμα που αντιπαραθέτει το Πεντάγωνο στο Βατικανό

Η μεταμόρφωση των ΗΠΑ (Ι)

Η κατάρρευση του πολυμερούς δικαίου και η σύγχυση στα πεδία των μαχών

Συνέπεια των πολέμων κατά των Σλάβων, Αράβων και Περσών

Το διεθνές δίκαιο ή ξένες στρατιωτικές βάσεις: πρέπει να διαλέξουμε

Οι συνέπειες του πολέμου κατά του Ιράν

Ιράν: Μπορεί ένας πολιτισμός να εξαλειφθεί στο όνομα της δημοκρατίας;

 Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Τετάρτη 15 Απριλίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Η κατάρρευση του πολυμερούς δικαίου και η σύγχυση στα πεδία των μαχών

 

Συνέπεια των πολέμων κατά των Σλάβων, Αράβων και Περσών

Η κατάρρευση του πολυμερούς δικαίου και η σύγχυση στα πεδία των μαχών

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμπεριφέρθηκαν, με αφορμή τον πόλεμο του Ισραήλ κατά του Ιράν, ως βάρβαροι. Ο πρόεδρός τους, Ντόναλντ Τραμπ, διεκδίκησε την επίθεση εναντίον αμάχων, ενώ πριν από έναν μήνα ισχυριζόταν ότι ήθελε να τους απελευθερώσει. Έφτασε στο σημείο να απειλήσει ότι θα εξαφανίσει τον ιρανικό πολιτισμό, αυτός που φιλοδοξούσε να λάβει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.
Ενεργώντας έτσι, η Ουάσιγκτον δεν παραβίασε απλώς τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Ανάγκασε ορισμένους από τους συμμάχους της να ανακαλύψουν ότι δεν ήταν προστάτης τους, αλλά αντιθέτως ότι τους ωθούσε σε έναν πόλεμο που δεν είχαν επιλέξει.

عربي Deutsch Español français italiano Nederlands Português
Ο Νέρων καίει τη Ρώμη

Οπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε αρχικά ότι «εξετάζεται σοβαρά η ολική καταστροφή περιοχών και η βέβαιη θανάτωση ομάδων ανθρώπων που μέχρι σήμερα δεν είχαν θεωρηθεί πιθανοί στόχοι» (S/2026/141). Στη συνέχεια, απείλησε δημοσίως και ρητά να εξαφανίσει τον ιρανικό πολιτισμό, στις 7 Απριλίου 2026 [1], παραβιάζοντας το άρθρο 2.4 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Με αυτή του την πράξη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ τοποθετήθηκε εκτός πολιτισμού. Διότι, από τη Διάσκεψη της Χάγης το 1899, βασική αρχή του διεθνούς δικαίου είναι ότι τα υπογράφοντα κράτη δεν πρέπει να συμπεριφέρονται ως βάρβαροι.

Δεν έθεσε σε εφαρμογή την απειλή του, αλλά με πρωτοφανή βία κατέστρεψε σκόπιμα πολιτικούς στόχους.

Ξεκίνησε συμμετέχοντας στη δολοφονία του πνευματικού ηγέτη εκατομμυρίων σιιτών, του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ (S/2026/109). Στη συνέχεια, κατέστρεψε τα αθλητικά συγκροτήματα Αζάντι και Μπεσάτ, το υδάτινο πάρκο του Αζαντεγκάν, το στάδιο Σαχιντάν Εσμαεΐλι, την αίθουσα αθλημάτων Σαχίντ Εσκανταρλού της Τεχεράνης (ΟΗΕ S/2026/130). Έπειτα, το δημοτικό σχολείο του Μιναμπ. Στη συνέχεια, επιτέθηκε σε κτίρια της Ερυθράς Ημισελήνου, στα νοσοκομεία Γκάντι, Μοταχάρι και Χατάμ της Τεχεράνης, στο νοσοκομείο Αμπούζαρ του Αχβάζ (S/2026/111). Βομβάρδισε αρκετές εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων στην Τεχεράνη, απελευθερώνοντας στην ατμόσφαιρα μεγάλες ποσότητες υδρογονανθράκων, συμπεριλαμβανομένων οξειδίων του θείου και του αζώτου, προκαλώντας όξινες βροχές, τον θάνατο πολλών επιζώντων των επιθέσεων με αέριο στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ και τεράστιες πυρκαγιές (S/2026/149). Βομβάρδισε πολιτιστικούς χώρους, όπως το παλάτι της δυναστείας των Καντζάρ, το Γκολεστάν (S/2026/180). Και, πιθανότατα λόγω σύγχυσης, βομβάρδισε γραφεία της UNESCO και του ΠΟΥ (S/2026/269) ακόμη και το ινστιτούτο Παστέρ του Ιράν (S/2026/279).

Καθώς η βία του δεν είχε όρια, ενώ ισχυριζόταν ότι καταπολεμούσε μίαν ατομική απειλή —έχουμε εξηγήσει εκτενώς ότι δεν υπάρχει ιρανικό στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα από το 1988—, βομβάρδισε τέσσερις φορές τον πυρηνικό σταθμό της Βουσέχρ, με κίνδυνο να καταστρέψει το σύστημα ψύξης και να διασπείρει ραδιενέργεια σε όλα τα ύδατα της περιοχής.

Εφεξής, οι πληθυσμοί της Μέσης Ανατολής δεν πιστεύουν πλέον ότι τα Ηνωμένα Έθνη τους προστατεύουν ούτε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να τους φέρουν την ειρήνη [2].

Οι πληθυσμοί του Κόλπου, που είχαν δεχθεί ΗΠΑκιακές στρατιωτικές βάσεις στο έδαφός τους για να τους προστατεύουν, έμαθαν με δαπάνη τους ότι είχαν εξαπατηθεί. Οι ΗΠΑκιακοί οικοδεσπότες τους χρησιμοποίησαν το έδαφός τους για να διεξαγάγουν τον πόλεμό τους κατά του περσικού πολιτισμού, μετατρέποντάς τους σε στόχους για τη νόμιμη αντίσταση του Ιράν.

Η σύγχυση που έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες πέντε εβδομάδες έδειξε ότι η πολυμέρεια μπορεί να αντιτίθεται στο διεθνές δίκαιο. Για να προστατευθούν, τα κράτη του Κόλπου εξέδωσαν πολυάριθμες πολυμερείς διακηρύξεις: στο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου [3], στον Αραβικό Σύνδεσμο [4], στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό [5]. Τελικά ανακάλυψαν ότι το διεθνές δίκαιο τους βρίσκει ενόχους: είναι συνυπεύθυνα για την ΗΠΑκιακή επίθεση που διαπράχθηκε από το έδαφός τους. Η σύγχυση αυτή έφτασε στο αποκορύφωμά της με την υιοθέτηση, με δύο αποχές, του ψηφίσματος 2817 του Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο στις 11 Μαρτίου 2026 αγνόησε το ψήφισμα 3314 της Γενικής Συνέλευσης, που είχε υιοθετηθεί ομόφωνα και χωρίς ψηφοφορία στις 14 Δεκεμβρίου 1974. Είναι προφανές ότι ο ΟΗΕ, όπως τον γνωρίζουμε, θα πρέπει είτε να μεταρρυθμιστεί ριζικά είτε να διαλυθεί [6].

Η σύγχυση τώρα μεταφέρεται στα στενά του Ορμούζ. Αφήνουμε κατά μέρος την περίοδο του πολέμου κατά την οποία το Ιράν απαγόρευσε τα στενά σε πλοία των δυνάμεων που επιτίθενται (Ισραήλ, ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο) καθώς και σε εκείνα των χωρών που τους επιτρέπουν να χρησιμοποιούν το έδαφός τους για να διαπράξουν την επίθεσή τους (Γερμανία και Ιταλία, Ιορδανία, κράτη του Κόλπου). Στη Δύση, υπάρχει συναίνεση ότι κανείς δεν μπορεί να επιβάλλει τον νόμο του στα στενά εν καιρώ ειρήνης. Ωστόσο, αυτό δεν είναι προφανές: τα ύδατα των στενών του Ορμούζ είναι χωρικά ύδατα του Ομάν και του Ιράν, όχι διεθνή ύδατα. Λαμβάνοντας υπόψη το βάθος του στενού, η διέλευση γίνεται κατ’ αρχήν περισσότερο από την πλευρά του Ομάν παρά από την ιρανική πλευρά.

Οι δύο χώρες μπορούν νομίμως να συνεννοηθούν και να ζητήσουν διόδια, όπως συμβαίνει στις διώρυγες του Σουέζ και του Παναμά, αν και εδώ πρόκειται για φυσικό στενό [7]. Δεν μπορούν ωστόσο να αντιταχθούν στη διέλευση της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας, «αβλαβώς», από τα ύδατα τους, άλλωστε ελέγχουν την πρόσβαση στον Περσικό Κόλπο. Εκτός αν τα δεξαμενόπλοια αποτελούν πραγματικό κίνδυνο με τα εξαιρετικά ρυπογόνα φορτία τους σε περίπτωση ναυαγίου.

Το παράδειγμα της διώρυγας του Σουέζ δεν είναι ανώδυνο: το 1956, οι δύο αυτοκρατορίες, η βρετανική και η γαλλική, με στρατιωτική βοήθεια από το αποικιακό κράτος του Ισραήλ, επιχείρησαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τη διώρυγα του Σουέζ, την οποία ο Αιγύπτιος πρόεδρος Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ μόλις είχε εθνικοποιήσει. Η επιχείρηση αυτή ήταν φιάσκο. Σήμανε το τέλος των δύο αποικιοκρατικών αυτοκρατοριών και αποκάλυψε τη γαλλο-βρετανική συμμαχία με το Ισραήλ — η οποία θα σπάσει από τον Σαρλ Ντε Γκολ κατά τον πόλεμο των Έξι Ημερών. Η κρίση στα στενά του Ορμούζ θα μπορούσε, με τη σειρά της, να σημάνει το τέλος των ΗΠΑκιακών φιλοδοξιών στον «υπόλοιπο κόσμο».

Ένα άλλο ερώτημα τίθεται: εάν το Ομάν και το Ιράν επιτρέπονται να εισπράττουν διόδια, πώς θα διασφαλιστεί ότι το ποσό δεν θα είναι απαγορευτικό και σε ποιο νόμισμα θα καταβάλλεται; Επί αυτού, το Ιράν έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να είναι πληρωτέο σε γιουάν, ενώ οι ΗΠΑ, προσκολλημένες στην υπεροχή του δολαρίου, θα ήθελαν να είναι σε δολάριο ή, ελλείψει αυτού, σε Trump coin ($Trump), το κρυπτονόμισμα της ΗΠΑκιακής προεδρικής οικογένειας και της βασιλικής οικογένειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Αλ Ζάγεντ [8].

Στην περίπτωση που δεν γίνει σε δολάρια, οι πετρελαϊκές εταιρείες θα προετοιμάζονταν να εγκαταλείψουν αυτό το νόμισμα. Όμως, το τελευταίο δεν βασίζεται πλέον στην οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά στον ρόλο της στην παγκόσμια αγορά υδρογονανθράκων. Μια τέτοια μεταστροφή θα αποτελούσε, συνεπώς, τη συνέχιση του πολέμου κατά του «Μεγάλου Σατανά».

Στις 12 Απριλίου, ο πρόεδρος Τραμπ δημοσίευσε ένα μήνυμα στο X: «Από τώρα και στο εξής, το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, το ωραιότερο στον κόσμο, θα ξεκινήσει τη διαδικασία ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ όλων των πλοίων που επιχειρούν να εισέλθουν ή να εξέλθουν από τα στενά του Ορμούζ. Κάποια στιγμή, θα φτάσουμε σε αυτήν την αρχή "ΟΛΟΙ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ, ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΕΞΕΡΧΟΝΤΑΙ", αλλά το Ιράν δεν το επέτρεψε αυτό λέγοντας απλώς: "Μπορεί να υπάρχει κάπου μια νάρκη", την οποία κανείς άλλος εκτός από αυτούς δεν γνωρίζει. Αυτό είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΡΑΚΕΤΙΣΜΟΣ, και οι ηγέτες των χωρών, ιδιαίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, δεν θα εκβιαστούν ποτέ. Ζήτησα επίσης από το Ναυτικό μας να εντοπίσει, στα διεθνή ύδατα, και να απαγορεύσει όλα τα πλοία που κατέβαλαν διόδια στο Ιράν. Κανένας από εκείνους που κατέβαλαν παράνομα διόδια δεν θα έχει ασφαλή διέλευση στην ανοιχτή θάλασσα.» [9]

Μη γνωρίζοντας τι άλλο να κάνει, ο Ντόναλντ Τραμπ μπλοκάρει ο ίδιος τα στενά του Ορμούζ, ενώ οι Αγγλοσάξονες επιβάλλουν την ελευθερία της κυκλοφορίας και του εμπορίου εδώ και δύο αιώνες — Τέλος, λοιπόν, το δόγμα του «ελεύθερου εμπορίου»! —. Αλλά είναι αλήθεια ότι οι Τζάκσονιάνοι [Jacksonians] δεν είναι Παγκοσμιοποιητές [Globalists]. Ας είναι: ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη προδώσει τους ψηφοφόρους του εξαπολύοντας αυτόν τον πόλεμο, πριν από ενάμιση μήνα. Προδίδει, σήμερα, τους προκατόχους του. Παρακολουθούμε την αυτοκτονία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μετάφραση  Κριστιάν Άκκυριά

[1] «@realDonaldTrump», Truth Social, April 6_7, 2026.

[3] « Déclaration du Conseil de coopération du golfe », Réseau Voltaire, 1er mars 2026.

[5] « Résolution du Conseil de l’OMI sur le détroit d’Ormuz », Réseau Voltaire, 19 mars 2026.

[6] Το διεθνές δίκαιο ή ξένες στρατιωτικές βάσεις: πρέπει να διαλέξουμε”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 7 avril 2026.

[7] «Can America and Iran Reach a Cease-Fire?», Ellie Geranmayeh, Foreign Affairs, March 27, 2026.

[8] «‘Spy Sheikh’ Bought Secret Stake in Trump Company», The Wall Street Journal, January 31, 2026.

[9] «@realDonaldTrump», Truth Social, April 12, 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Η κατάρρευση του πολυμερούς δικαίου και η σύγχυση στα πεδία των μαχών

Συνέπεια των πολέμων κατά των Σλάβων, Αράβων και Περσών

Το διεθνές δίκαιο ή ξένες στρατιωτικές βάσεις: πρέπει να διαλέξουμε

Οι συνέπειες του πολέμου κατά του Ιράν

Ιράν: Μπορεί ένας πολιτισμός να εξαλειφθεί στο όνομα της δημοκρατίας;

Οι απρόβλεπτες συνέπειες της ιρανικής αντίστασης

 Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις

Τετάρτη 8 Απριλίου 2026

Τιερί Μεϊσάν: Το διεθνές δίκαιο ή ξένες στρατιωτικές βάσεις: πρέπει να διαλέξουμε

 

Το διεθνές δίκαιο ή ξένες στρατιωτικές βάσεις: πρέπει να διαλέξουμε

Ο πόλεμος του Ισραήλ, των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου κατά του Ιράν προκάλεσε αμφισβήτηση του διεθνούς δικαίου. Ακόμη και το Συμβούλιο Ασφαλείας είχε ξεχάσει τον δικό του ορισμό της επίθεσης. Καταψήφισε τον εαυτό του. Δεν υπήρξε ποτέ προηγούμενο αυτής της κατάστασης. Όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ πρέπει πλέον να επιλέξουν μεταξύ του διεθνούς δικαίου ή του συμμαχικού συστήματος που επινόησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες.

عربي Deutsch English Español français italiano Nederlands Português русский
Στις 11 Μαρτίου 2026, το Συμβούλιο Ασφαλείας υιοθέτησε ένα ψήφισμα για τον πόλεμο κατά του Ιράν, σε πλήρη αντίφαση με τον ορισμό της «επίθεσης» του ΟΗΕ.

Οισραηλο-αμερικανο-βρετανικός [1] πόλεμος κατά του Ιράν σημάδεψε βαθιά τα Ηνωμένα Έθνη και έφερε επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο προσεγγιζόταν το διεθνές δίκαιο. Μέχρι τώρα, όλοι πίστευαν ότι αυτό το δίκαιο βασιζόταν αποκλειστικά στον σεβασμό της υπογραφής κάθε κράτους και του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, όλοι είχαν επίσης συνηθίσει το γεγονός ότι το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δεν θεωρούνταν παράνομα.

Παρόλο που γίνεται αναφορά σε «μια νόμιμη συλλογική άμυνα» του Ισραήλ (sic), αυτό το σημείο παρασύρθηκε από την εκπληκτική ειλικρίνεια του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με τον οποίο το Ιράν δεν απειλούσε τη χώρα του [2]. Μέχρι τώρα, η Ουάσιγκτον ψευδόταν ξεδιάντροπα για να διατηρήσει την ψευδαίσθηση ότι σέβεται το διεθνές δίκαιο. Θυμόμαστε τα ψέματα του Τζορτζ Ου. Μπους και του Μπαράκ Ομπάμα σχετικά με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ, τις σφαγές στη Λιβύη και τη Συρία και τους πολέμους που ακολούθησαν.

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου αρκέστηκε στον τριαντάχρονο λόγο του για «το κεφάλι του χταποδιού», δηλαδή το Ιράν, για να εξηγήσει την επιρροή του. Δεν βρήκε κάτι καλύτερο από το να αναφερθεί στα συνθήματα των Ιρανών: «Θάνατος στη σιωνιστική οντότητα!», «Θάνατος στις Ηνωμένες Πολιτείες!», υπονοώντας ότι το Ιράν ήθελε να σκοτώσει όλους τους Ισραηλινούς και όλους τους Αμερικανούς. Ωστόσο, το να φωνάζει κανείς «Θάνατος στη σιωνιστική οντότητα!» δεν σήμαινε ποτέ ότι επιθυμεί τον θάνατο του κράτους του Ισραήλ και του πληθυσμού του, αλλά απλώς ότι αμφισβητεί την αυτοανακήρυξη αυτού του κράτους, χωρίς την έγκριση των Ηνωμένων Εθνών, και αντίθετα με το αρχικό σχέδιο ενός δικοινοτικού κράτους. Όσο για την κραυγή «Θάνατος στις Ηνωμένες Πολιτείες!», σημαίνει ότι το Ιράν αμφισβητεί τη νομιμότητα ενός κράτους που ιδρύθηκε πάνω στη σφαγή εκατομμυρίων αυτοχθόνων και στη δουλεία εκατομμυρίων μαύρων Αφρικανών.

Θα μπορούσε κανείς να περιμένει ότι κάθε μέλος του ΟΗΕ θα έλεγε ότι αυτός ο πόλεμος είναι παράνομος, ότι αποτελεί «επίθεση» κατά την έννοια του Χάρτη. Κάθε άλλο! Κανείς δεν το είπε — εκτός από τη Βόρεια Κορέα — αν και όλοι το σκέφτονταν. Αν και αυτή η στάση είναι κατανοητή, δεδομένου του στρατιωτικού βάρους του αμερικανικού στρατού — προτιμώντας ο καθένας να μην αναλάβει αυτή την αλήθεια —, είναι προφανές ότι αυτή η συλλογική δειλία θα έχει συνέπειες.

Το πιο σημαντικό βρίσκεται αλλού: όχι μόνο αυτός ο πόλεμος συνιστά καθαυτός «επίθεση» και αμφισβητεί τις υπογραφές του Τελ Αβίβ και της Ουάσιγκτον, αλλά διεξάγεται με «βάρβαρο» τρόπο, κατά την έννοια της Συνδιάσκεψης της Χάγης (1899). Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ανέλαβε την ευθύνη να δολοφονήσει έναν προς έναν όλους τους θρησκευτικούς, στρατιωτικούς και πολιτικούς ηγέτες αυτού που θεωρεί εχθρό του. Εγκλήματα που υιοθετήθηκαν και για τα οποία ανέλαβε επίσης την ευθύνη ο Ντόναλντ Τραμπ.

Μέχρι τώρα, οι Δυτικοί θεωρούσαν ότι η δολοφονία ηγετών ήταν ανήθικη και αντιπαραγωγική. Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι αντιπαραγωγική, αλλά δεν τους ενδιαφέρει αν είναι ηθική ή όχι [3]. Το Ισραήλ, για εβδομήντα οκτώ χρόνια, δολοφονούσε Παλαιστίνιους ηγέτες. Κατέστησε αυτόν τον λαό ορφανό και τώρα δεν μπορεί παρά να του επιτίθεται, καθώς δεν έχει πλέον συνομιλητές για διαπραγμάτευση.

Παρεμπιπτόντως, το Ισραήλ ισοπέδωσε την κατοικία του Ηγέτη της Επανάστασης, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, και τον δολοφόνησε. Είναι ακριβώς σαν να είχε βομβαρδίσει το Βατικανό και να είχε δολοφονήσει τον Πάπα Λέοντα ΙΔ’ επειδή αυτός — και όλοι οι προκάτοχοί του — αντιτίθεται στη δημιουργία μιας Εβραϊκής Αυτοκρατορίας, κατά την έκφραση του Βλαντίμιρ Ζεέβ Ζαμποτίνσκι (1880-1940), ακόμα κι αν αποδέχεται ότι το Ισραήλ και η Παλαιστίνη αποτελούν καταφύγιο για τους Εβραίους ολόκληρου του κόσμου, κατά την έκφραση του Τέοντορ Χερτσλ (1860-1904).

Επομένως, δεν πρέπει να εκπλαγούμε αν σήμερα σχηματίζονται τρομοκρατικά κινήματα, όπως το Χαρακάτ Ασάμπ αλ-Γιαμίν αλ-Ισλάμια (ΧΑΓΙ) (Ισλαμικό Κίνημα του Λαού του Δεξιού Χεριού), που τοποθετούν βόμβες στο Βέλγιο, στις Κάτω Χώρες, στο Ηνωμένο Βασίλειο και, ίσως, στη Γαλλία. Εκείνοι από τους Σιίτες που έχουν αποδεχτεί το Βελαγιάτ-ε φακίχ (Κυβέρνηση του Νομικού) οφείλουν να εκδικηθούν τον πνευματικό τους ηγέτη.

Λες και δεν έφταναν αυτά, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο Ντόναλντ Τραμπ στρέφονται πλέον εναντίον Ιρανών πολιτών [4] τους οποίους χθες καλούσαν «να ανατρέψουν το καθεστώς τους» (sic). Αλίμονο! Οι Ιρανοί, οι οποίοι δεν πείστηκαν από τη δυτική προπαγάνδα ότι οι Φύλακες της Επανάστασης είχαν σφαγιάσει 40.000 συμπατριώτες τους, κατατάσσονται μαζικά… στους Φρουρούς της Επανάστασης για να αναχαιτίσουν τους επιτιθέμενους.

Αυτές οι σκληρές επιχειρήσεις ξεκίνησαν με τους βομβαρδισμούς των αποθεμάτων υδρογονανθράκων της Τεχεράνης, οι οποίοι απελευθέρωσαν «οξείδια του θείου και του αζώτου», προκαλώντας όξινες βροχές [5].

Κατανοώντας όλοι ότι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο Ντόναλντ Τραμπ εξαπολύουν παράνομη «επίθεση» κατά του Ιράν και συμπεριφέρονται σαν βάρβαροι, δολοφονώντας ηγέτες και στοχεύοντας σκόπιμα σε πολιτικούς στόχους, μπόρεσαν να συνειδητοποιήσουν ότι το Ιράν απαντά με πλήρες δικαίωμα στην μεταχείριση που υφίσταται.

Αυτή είναι η μεγάλη ανακάλυψη αυτού του πολέμου: το διεθνές δίκαιο προβλέπει ότι τα κράτη που δέχονται επίθεση μπορούν να στραφούν κατά του επιτιθέμενου τους όχι μόνο στο έδαφός τους, αλλά και εναντίον στρατιωτικών βάσεων που, από το εξωτερικό, συμμετέχουν στην επίθεση, και τέλος εναντίον τρίτων κρατών που φιλοξενούν αυτές τις βάσεις [6]. Ποτέ από τη δημιουργία των Ηνωμένων Εθνών, ένα κράτος που δέχθηκε επίθεση δεν είχε επιτεθεί στον (ή στους) επιτιθέμενό του στο έδαφος τρίτου κράτους. Ολόκληρος ο κόσμος είχε ξεχάσει αυτή την απάντηση, ιδιαίτερα αποτελεσματική στην εποχή της οικονομικής παγκοσμιοποίησης [7].

Ακόμη και τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας είχαν ξεχάσει τον «ορισμό της επίθεσης», που υιοθετήθηκε ομόφωνα χωρίς ψηφοφορία, στις 14 Δεκεμβρίου 1974. Μάλιστα, στις 11 Μαρτίου 2026, υιοθέτησαν το ψήφισμα 2817, το οποίο «καταδικάζει με τη μεγαλύτερη δυνατή ένταση τις απαράδεκτες επιθέσεις που εξαπέλυσε η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν» εναντίον των έξι κρατών του Κόλπου και της Ιορδανίας. Χωρίς να το αντιληφθούν αμέσως, ψήφισαν ένα κείμενο αντίθετο με όλες τις υπογραφές τους και επομένως με το διεθνές δίκαιο.

Η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Ιορδανία, το Κουβέιτ, το Ομάν και το Κατάρ σύρθηκαν σε αυτόν τον πόλεμο παρά τη θέλησή τους. Αυτά τα επτά κράτη — όπως και το Συμβούλιο Ασφαλείας — αντέδρασαν αρχικά χωρίς να καταλάβουν. Κατέθεσαν μήνυση στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Στη συνέχεια, με ανταλλαγές επιστολών, αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι το Ιράν βρίσκεται εντός των δικαιωμάτων του και ότι το Συμβούλιο το είχε ξεχάσει. Όλα τους έχουν υπογράψει το ψήφισμα 3314 (XXIX) της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών (14 Δεκεμβρίου 1974). Οι διαμαρτυρίες τους έγιναν λιγότερο έντονες, πιο ασαφείς. Όλα είχαν αποδεχτεί να φιλοξενήσουν αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις για να εξασφαλίσουν την ασφάλειά τους, και όλα βρίσκονται παγιδευμένα λόγω της παρουσίας αυτών των βάσεων.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντίδρασης σε αυτή την αντίφαση: είτε να κηρύξουν το διεθνές δίκαιο ακατάλληλο, αλλά ποιος θα τα προστατεύσει στο μέλλον; Είτε να δηλώσουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες κάνουν ό,τι τους κατέβει και τα θέτουν σε κίνδυνο, αλλά πώς να απεξαρτηθούν από τον πολύτιμο προστάτη τους;

Τη στιγμή που γράφουμε, περισσότερες από 80 επιστολές έχουν ανταλλαγεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας, αλλά κανένα από αυτά τα επτά κράτη δεν έχει άρει αυτό το δίλημμα: το διεθνές δίκαιο ή οι ξένες στρατιωτικές βάσεις. Πρέπει να διαλέξουν.

Μη μπορώντας περισσότερο από τους άλλους να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, το Σουλτανάτο του Ομάν, από την πλευρά του, «καλεί το Συμβούλιο Ασφαλείας να ασκήσει τις ευθύνες που του αναλογούν, προβαίνοντας σε μια συνολική και αμερόληπτη αξιολόγηση των βαθύτερων αιτίων αυτής της κρίσης, ώστε αυτά να αντιμετωπιστούν στη ρίζα τους και όχι μόνο στην επιφάνεια.» [8].

Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά

[1] «Το Ιράν καταγγέλλει τους τρεις επιτιθέμενούς του», του Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, Δίκτυο Βολταίρος, 9 Μαρτίου 2026.

[2] «Αιτιολόγηση του αμερικανικού πολέμου κατά του Ιράν» (αναφορά: ΟΗΕ S/2026/161), του Μάικλ Γ. Ουόλτς, Δίκτυο Βολταίρος, 10 Μαρτίου 2026.

[3] «Καταγγελία του Ιράν κατά των στοχευμένων δολοφονιών από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες» (αναφορά: ΟΗΕ S/2026/230), του Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, Δίκτυο Βολταίρος, 26 Μαρτίου 2026.

[4] «Καταγγελία του Ιράν κατά των απειλών των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον αμάχων» (αναφορά: ΟΗΕ S/2026/215), του Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, Δίκτυο Βολταίρος, 22 Μαρτίου 2026.

[5] «Καταγγελία του Ιράν κατά των όξινων βροχών που προκλήθηκαν από την ισραηλο-αμερικανική επίθεση» (αναφορά: ΟΗΕ S/2026/149), της Σίνα Ανσάρι, Δίκτυο Βολταίρος, 9 Μαρτίου 2026.

[7] «Το Ιράν υπενθυμίζει τον διεθνή ορισμό της επίθεσης», του Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, Δίκτυο Βολταίρος, 3 Μαρτίου 2026.

[8] «Το Ομάν καλεί το Συμβούλιο Ασφαλείας να αξιολογήσει συνολικά την κατάσταση» (αναφορά: ΟΗΕ S/2026/210), του Ομάρ Σαΐντ Ομάρ Αλ Καθίρι, Δίκτυο Βολταίρος, 19 Μαρτίου 2026.

Τιερί Μεϊσάν

Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: Sous nos yeux - Du 11-Septembre à Donald Trump.

Το διεθνές δίκαιο ή ξένες στρατιωτικές βάσεις: πρέπει να διαλέξουμε

Οι συνέπειες του πολέμου κατά του Ιράν

Ιράν: Μπορεί ένας πολιτισμός να εξαλειφθεί στο όνομα της δημοκρατίας;

Οι απρόβλεπτες συνέπειες της ιρανικής αντίστασης

Για ποια νίκη παλεύουμε;

 Les articles de cet auteur Envoyer un message

Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

ΦακόςΕν συντομίαΣυζητήσεις